«Ταξιδιωτικό περιστέρι, σεσημασμένο στο πόδι με δαχτυλίδι, πανέμορφο, κάνει διακοπές στην πλατεία του Λαύκου Νοτίου Πηλίου. Τη φροντίδα του έχουν αναλάβει ο Μανώλης ο καφετζής με τον Αντώνη τον αεροπόρο, ο οποίος έστειλε και email σε κάποια βασιλική εταιρεία περιστεριών ή κάτι τέτοιο της Βρετανίας, για συμβουλές και πληροφορίες.
Το περιστέρι, όσο μιλούσαμε γι’ αυτό, ήταν ατάραχο, αραχτό στα κάγκελα του μπαλκονιού του απέναντι σπιτιού. Υιοθετήθηκε, έως ότου φύγει, από το χωριό ως μασκότ. Το πρωί έψαχναν για όνομα. “Δεν πρέπει να του δώσουμε και ένα όνομα;” είπαν στο καφενείο. “Ετοιμο το έχετε!”, είπα. “Πώς;” απόρησαν. “Λαύκος! Θα βαφτίσετε το περιστέρι Λαύκο!”. Φάνηκε μάλλον να συμφώνησαν, γιατί ο Μανώλης ο καφετζής απεφάνθη: “Να που βρέθηκε κι ο νονός!”». Αυτά σημείωνα, στις 10 Ιουλίου, στο προσωπικό μου ημερολόγιο…
Μετά… μπήκα στη δίνη της περιέργειας και ανοίχτηκα, μέσα από το Διαδίκτυο, στο απίθανο σύμπαν των περιστεριών, από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα.
Από τον Νώε και τον Σολομώντα μέχρι τους αρχαίους Ελληνες και τους Ρωμαίους (που έκαναν τα περιστέρια μεγάλη μόδα και υψηλή αξία χρήσης) και μέχρι τους Εγγλέζους (με ταχυδρομικό περιστέρι πληροφορήθηκε πρώτος στο Λονδίνο το Βατερλό του Ναπολέοντα ο τραπεζίτης Ρότσιλντ και έτσι έγινε… Ρότσιλντ) που εξελίχθηκαν στους πρώτους μεγάλους εκτροφείς περιστεριών.
Ακόμα και περιστέρια επιστρατευμένα σε πολεμικές επιχειρήσεις, με την ασύλληπτη είδηση ότι στον Δεύτερο Παγκόσμιο πήραν μέρος, όπως υπολογίζεται, περί τα 250.000 περιστέρια.
Και δεν μιλάμε για σικέ, κατασκευασμένες ειδήσεις (αυτό το αίσχος των fake news, που διάβαζα στην «Εφ. Συν.» του περασμένου Σαββατοκύριακου), μιλάμε για πληροφορίες και ειδήσεις κατά το μάλλον ή ήττον διασταυρωμένες και έγκυρες· κατά το δυνατόν πάντα!
Και μιλάμε ασφαλώς για τα παλιά ταχυδρομικά περιστέρια, που απολύθηκαν μεν από τα ταχυδρομεία λόγω emails, αλλά παρέμειναν, πανίσχυρα όπως είναι και πανέμορφα, ως ράτσες εκτροφής, συλλογής και… δημοπρασιών (ένα της κατηγορίας αυτού που παραθέριζε στον Λαύκο, πουλήθηκε το 2013 σε Κινέζο συλλέκτη-εκτροφέα 400.000 δολάρια)· ταχύτητα περί τα 100 χιλιόμετρα την ώρα και 1.000 χιλιόμετρα ημερήσια πτήση!
Δεν λέγονται πια ταχυδρομικά, λέγονται αγωνιστικά ή περιστέρια-αθλητές. Είναι ταυτισμένα, με δαχτυλίδι του εκτροφέα. Μετέχουν σε αγώνες εκατοντάδων χιλιομέτρων με υψηλά χρηματικά έπαθλα (ετήσιο γκραν-πρι των περιστεριών γίνεται στην Αγγλία). Υπάρχει διεθνής εταιρεία, η Petbirds, που ασχολείται. Υπάρχουν σύλλογοι σχεδόν σε όλο τον κόσμο, και στην Ελλάδα.
Οι χρωματισμοί ποικίλλουν, από ολόλευκα μέχρι κατάμαυρα, ακόμα και καφετιά, αλλά το κλασικό χρώμα είναι γκρι με 2 μαύρες μπάρες στα φτερά και πρασινοκόκκινο λαιμό (Λαύκος).
Συμβαίνει ενίοτε να αποπροσανατολίζονται (όπως π.χ. του Λαύκου), αλλά όχι με συχνότητα και διάρκεια του αποπροσανατολισμού των ανθρώπων! Το αγωνιστικό περιστέρι ξαναβρίσκει τον δρόμο του, χάρη σε ειδικούς νευρώνες προσανατολισμού μέσω μαγνητικών πεδίων του εδάφους, το πολύ σε δεκαπέντε μέρες.
Τόσο διήρκεσαν και οι διακοπές του Λαύκου στον Λαύκο! Εφυγε όπως ήρθε, ένα πρωινό του καλοκαιριού. Αγνωστο τι μήνυμα έφερε· αν τελείωσε ο κατακλυσμός π.χ. ή αν βγαίνουμε στις αγορές μετά τα μεγάλα παζάρια…
