Αντί Ιστορίας, γουρούνι στο σακί

«Αυλή», παλιό ταβερνάκι στου Ψυρρή, Αγίου Δημητρίου. Το εντόπισα στους αθηναϊκούς μου περιπάτους. Πήγα να βρω τρεις φίλους. Ηρθαν μετά άλλοι δύο. Το διαλύσαμε σούρουπο.

Πιο πολύ για πλάκα, έκανα καθ’ οδόν άχρηστη αγορά, απαζάρευτη. Νεαρός, παιδί σχεδόν, Πακιστανός, Σωκράτους και πλατείας Θεάτρου, πουλούσε ένα βουνό βιβλία, τόμους χοντρούς, δέκα ευρώ.

Αγόρασα το υπαίθριο εμπόρευμα (έντεκα τόμοι και ένας δίσκος ακτίνας) για τον τίτλο: «Κ. Παπαρρηγόπουλου – Ιστορία του Ελληνικού Εθνους», αλλά και για να τους μοστράρω στο καφενείο. Ουδείς ενδιεφέρθη! Μόνο η πίστη μού βγήκε να τους μεταφέρω στο σπίτι και να μην ξέρω τι να τους κάνω!

Οχι Ιστορία του Παπαρρηγόπουλου, γουρούνι στο σακί αγόρασα. Μου έλεγε τις προάλλες ο γιος μου πως έτσι ασυλλόγιστα που ξοδεύω, αν ήμουν γυναίκα, θα είχα ρίξει την οικογένεια έξω! Δεν το είπε επικριτικά.

Κάθε άλλο. Το διασκέδαζε. Τέλος πάντων, πρόκειται για ψευδεπίγραφη Ιστορία του Παπαρρηγόπουλου και μόνο από το γεγονός ότι έχει εκδοθεί «Στην κοινή νεοελληνική γλώσσα – Συμπληρωμένη και επικαιροποιημένη μέχρι το 2004» (ο Παπαρρηγόπουλος σταματάει με την Επανάσταση).

Εκδοση πάντως ακριβή, τετραχρωμία, του National Geographic. Ομως ελλιπέστατη: Ο Παπαρρηγόπουλος φτάνει μέχρι την Επανάσταση και οι έντεκα τόμοι που αγόρασα (μεταγλωττισμένοι!) φτάνουν μέχρι τον 9ο αιώνα (ένας του 19ου), αλλά πάλι λείπει ένας!

Οπως υπολόγισα πρόχειρα, ολόκληρη η σειρά (περιέχει και τόμους με χάρτες) πρέπει να είναι καμιά τριανταριά τόμοι! Ο γιος… έψεξε το ασυλλόγιστο των εξόδων μου στις δύο και τον δικαίωσα πανηγυρικά στις οχτώ. Κακό πράγμα η απληστία. Μάλιστα απληστία για βιβλία σε εποχή ψηφιακής πλημμυρίδας είναι… μην πω τι, μεγάλη πάντως…