Επιτελέσεις για την ειδική αγωγή

Συνθήκες ασφυξίας κατέδειξε η σύσκεψη για την ειδική αγωγή την Κυριακή 25 Ιανουαρίου από φορείς του γονεϊκού και αναπηρικού κινήματος στην Αττική μία μέρα μετά την Παγκόσμια Ημέρα για την Εκπαίδευση.

Μία μέρα δηλαδή μετά την καθιερωμένη επέτειο για την ανάδειξη της εκπαίδευσης στην ανάπτυξη του ανθρώπου αποτυπώθηκαν γλαφυρά τα πραγματικά δεδομένα της ειδικής αγωγής με έναν άτυπο συντονισμό με το περιβόητο πρόγραμμα του ΥΠΑΙΘΑ Eduquality (Π/Υ 2,5 εκατ. €) που ανακοινώθηκε πρόσφατα, την πλατφόρμα της πολυκριτηριακής αντικειμενικής αξιολόγησης και υποστήριξης των σχολικών μονάδων με ορίζοντα χρήσης το 2028. Εκπαίδευση και ποιότητα λοιπόν κρίθηκαν σχεσιακά ασύνδετες κατά τον μετασχηματισμό του σημερινού σχολείου από μορφωτικό χώρο και χώρο ανάπτυξης του παιδιού σε κερδοφόρα υπηρεσία και greek statistics.

Η κυρίαρχη πολιτική οραματίζεται την εκπαίδευση και την ποιότητα με δείκτες, πίνακες, συγκρίσεις, μετατοπίζοντας την παιδαγωγική ουσία στη μετρησιμότητα, ενώ υποκρύπτει τη δημόσια έκθεση και τον τιμωρητικό αφανισμό για σχολεία χαμηλών αποδόσεων. Υποκρύπτει επίσης στρεβλές στατιστικές επεξεργασίες όπου ό,τι δεν ποσοτικοποιείται θα αγνοείται, όπως η συναισθηματική σύνδεση και στήριξη του παιδιού από το σχολείο του, η παιδαγωγική διαίσθηση του εκπαιδευτικού να αποφορτίζει την ένταση του παιδιού όταν αυτή πρωτοξεκινά, η κοινωνική πρόοδος ενός παιδιού εντός της σχολικής κοινότητας, «δείκτες» δηλαδή που δεν αποτυπώνονται σε γραφήματα.

Ο πυρήνας του σχολείου είναι ο άνθρωπος και όχι ο δείκτης απόδοσης, είναι ο μαθητής και όχι τα αλγοριθμικά μοντέλα, είναι ο εκπαιδευτικός και όχι ο ψηφιακός συγκριτικός χάρτης των σχολείων, είναι το αγαθό της μόρφωσης και όχι το τέχνασμα της συστηματικής συλλογής δεδομένων από εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς για τη φαντασιακή υποκειμενοποίηση της σχολικής καθημερινότητας.

Η επιτέλεση μιας τέτοιας απόπειρας βέβαια δεν ακουμπά την ειδική αγωγή γιατί εκεί δεν υπάρχουν ελκυστικοί δείκτες ούτε για την ποιότητα των σχολικών κτιρίων, που είναι ακατάλληλα, ούτε για τη μακρά λίστα των ιδρυμένων στα χαρτιά ειδικών σχολείων, ούτε για την αναλογία χώρου μαθητών στα υπερκορεσμένα σχολεία, ούτε για τις ελλείψεις των εκπαιδευτικών και των ειδικοτήτων της ειδικής εκπαίδευσης. Η γνώση όμως σύσσωμου του γονεϊκού κινήματος για τις ανάγκες των μαθητών με αναπηρία θα γίνει μέσα από τη συνεργασία με στόχευση τη διοικητική και παιδαγωγική τους στήριξη. Απέναντί μας θα έχουμε τον Πολυετή Δημοσιονομικό Προγραμματισμό 2026-2029 με τον οποίο την επόμενη τετραετία οι παροχές σε εργαζομένους, δηλαδή σε μισθοδοσία εκπαιδευτικών και λοιπού προσωπικού, μειώνονται δραματικά, ταυτόχρονα με τον περιορισμό των λειτουργικών εξόδων για τα σχολεία λόγω έλλειψης πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Σε αυτήν την τροχιά υποχώρησης για την ειδική εκπαίδευση, η μαζική διεκδίκηση για την αναβάθμιση και πύκνωση των υποδομών της, για τις αξιοπρεπείς αμοιβές των εκπαιδευτικών της, για τη σχολική εμπειρία των παιδιών ΑμεΑ προς την ενεργό τους πολιτότητα, αλλά και για την κοινωνική πρόνοια στη μεταλυκειακή τους φροντίδα, είναι επιβεβλημένη. Οι περιβάλλουσες συνθήκες δύσκολες, οι αποφάσεις μας όμως συμπαγείς.

*Μέλος Δ.Σ. Ομοσπονδίας Γονέων Αττικής – μέλος Επιστημονικού Συμβουλίου Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα