Στην πόλη La La land

Στην πόλη La La Land τα χρώματα είναι πλαισιωμένα από χιλιάδες αποχρώσεις.

Η μουσική κάνει ιδιαίτερη και σημαντική κάθε μέρα των ανθρώπων που προσπαθούν να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα.

Η απογοήτευση, οι προκλήσεις, ο ανταγωνισμός συγκρούονται με την ελπίδα, τον έρωτα, τη δημιουργία.

Οι άνθρωποι ψάχνουν τον έναν και μοναδικό σύντροφο, συνοδοιπόρο στο όνειρο, αλλά και στη σκληρή πραγματικότητα.

Οι επιφανειακές και ευκαιριακές σχέσεις στον κόσμο του θεάματος καταρρέουν μέσα στην ασημαντότητα και την κενότητα που στηρίζονται.

Η ταινία «La La Land» είναι υποψήφια για δεκατέσσερα Οσκαρ!

Τι είναι όμως αυτό που κάνει αυτή την ταινία ιδιαίτερη;

Το δικαίωμα των ανθρώπων να πιστεύουν στον εαυτό τους, να αγωνίζονται για τα όνειρά τους;

Ή μήπως η θλιβερή διαπίστωση πως στον δρόμο της κατάκτησης των φιλοδοξιών εκείνο που θυσιάζεται είναι ο έρωτας;

Οι ήρωες της ταινίας τα καταφέρνουν. Πλησιάζουν την πολυπόθητη δόξα, η ερωτική τους σχέση όμως καταλήγει άδοξα.

Είναι ευτυχισμένοι; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Από τον Σταντάλ μέχρι τον Μπαρτ και δεκάδες άλλους φιλόσοφους και συγγραφείς που ασχολήθηκαν με τον έρωτα, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα για την ευτυχία μέσα σε μια ερωτική σχέση ή έξω από αυτήν.

Είδα το «La La Land» με μια μεγάλη παρέα που την αποτελούσαν έφηβοι, νέοι και μεγαλύτεροι.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι περισσότερο επικριτικοί για την ουσία της ταινίας ήταν οι έφηβοι.

Ισως εμάς τους μεγαλύτερους να μας μάγεψε η εικαστική αναφορά στα μελαγχολικά τοπία του ζωγράφου Εντουαρντ Χόπερ, στην εποχή των παλιών αμερικάνικων μιούζικαλ, στην τζαζ που αγαπάμε, και να μην μπήκαμε στη διαδικασία να σκεφτούμε αυτό που τα εφηβικά μάτια είδαν σαν μια προσπάθεια του Χόλιγουντ να βρει τη χαμένη του αίγλη φτιάχνοντας μια «ψεύτικη» ταινία.

Στην αμερικάνικη αργκό «la la land» σημαίνει πνευματική ευφορία.

Ετσι όμως λένε και το Λος Αντζελες, την πόλη των ευκαιριών, που όμως έχει καταγραφεί στην αμερικανική συνείδηση σαν μια πόλη σκληρή, που δεν συγχωρεί.

Μπορεί κανείς να απογειωθεί εύκολα, αλλά μπορεί και να προσγειωθεί άσχημα.

Δεν ξέρω αν η ταινία θα καταγραφεί στα κινηματογραφικά αριστουργήματα.

Αυτό που ξέρω είναι ότι κατά τη διάρκεια της προβολής κατάλαβα πως το κοινό μαζί κι εγώ γελάσαμε, θυμώσαμε, πήγαμε μια βόλτα στα άστρα, συγκινηθήκαμε και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε: αρκετοί από μας δακρύσαμε.