Ενας καρκινοπαθής που υφίσταται την απόλυτη αδιαφορία δύο εμπλεκόμενων υπουργείων (Αμυνας και Οικονομικών) θα μπορούσε να αποτελέσει την περιγραφή για μια από τις πολλές τραγικές περιπέτειες απλών πολιτών που αγωνίζονται για τα αυτονόητα.
Θα μπορούσε ενδεχομένως να ήταν και μια μελοδραματική αφήγηση σε ένα λογοτεχνικό κείμενο. Το τραγικότερο είναι ότι πρόκειται για μια φρικτή πραγματικότητα. Με πραγματικούς ανθρώπους, όπου η αξιοθαύμαστη αξιοπρέπειά τους δεν μπορεί να μετρηθεί στο ελάχιστο από τους γραφειοκράτες και τους πολιτικούς τους προϊσταμένους.
Δεκάδες τα τηλεφωνήματα, τα αναπάντητα μηνύματα, «το μπαλάκι του πινγκ πονγκ» ανάμεσα στα δύο υπουργεία, η συνηθισμένη φράση, «έχετε δίκιο, το κοιτάμε και θα σας ενημερώσουμε». Αναλγησία κυβερνώντων και υπαλλήλων που αρέσκονται να «απολαμβάνουν» τη μικροπρέπειά τους με την ασυνέπεια στα λόγια και στα έργα, άραγε;
Προσφέρθηκε να υπηρετήσει, στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ένα πολιτικό σχέδιο για τη σωτηρία της αμυντικής βιομηχανίας.
Ανιδιοτελώς, χωρίς καμία αποζημίωση, ούτε ακόμα τα στοιχειώδη έξοδα κίνησης, ανέλαβε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στο πολιτικό σκέλος των αμυντικών συστημάτων, στην εταιρεία «Ελληνικά Συστήματα Παραγωγής Πολιτικών Προϊόντων ΑΒΕΕ», ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του πρώην αν. υπουργού Αμυνας, Κώστα Ησυχου.
Η τότε πολιτική ηγεσία είχε θέσει στόχο τη σωτηρία, τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας ως παράγοντα για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στη σωτηρία των δύο εργοστασίων, της Ηλεκτρομηχανικής Κύμης και της Μεταλλουργικής Ηπείρου στο Κεφαλόβρυσο.
Δύο εργοστάσια που μετά τη διάσπαση των ΕΑΣ το 2013 προχωρούσαν στην εκκαθάριση και εκποίηση. Εκκαθάριση που πάγωσε με απόφαση του τότε αν. υπουργού Αμυνας.
Πρόκειται για τον Ε.Π., ο οποίος παρέμεινε στη θέση αυτή, του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου, για περίπου τρεις μήνες και παραιτήθηκε μετά την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου. Για τις υπηρεσίες του αυτές το υπουργείο Οικονομικών τον «αντάμειψε» με δέσμευση, άνευ λόγου, των τραπεζικών του λογαριασμών για χρέη της εταιρείας που είχαν δημιουργηθεί πριν από αυτόν.
Τον «αντάμειψε» επίσης με την αδιαφορία που δείχνει, έξι μήνες περίπου, να λύσει το πρόβλημα, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις, για έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα υγείας (καρκινοπαθής, καρδιακά προβλήματα κ.λπ.) και που με τη δέσμευση των λογαριασμών του αδυνατεί να ανταποκριθεί στα έξοδα της θεραπείας του.
Αραγε σε αυτό το υπουργείο, εκτός από τη συνεπή υλοποίηση των μνημονιακών δεσμεύσεων, περισσεύει καθόλου έμπρακτη κοινωνική ευαισθησία; Θα συγκινηθούν ο αρμόδιος υπουργός και οι υπηρεσιακοί παράγοντες για να αρθεί μια απίστευτη αδικία;
*Πρώην διευθυντής Πολιτικού Γραφείου ΑΝΥΕΘΑ
