Το ΣτΕ στην περιβόητη πλέον «διακαναλική» απόφασή του παραγνώρισε σκανδαλωδώς δύο θεμελιώδη ζητήματα.
Την -κατά επιστήμη αλλά και πολιτική- αδιαμφισβήτητη διαπίστωση της ανορθόδοξης επιρροής των ηλεκτρονικών ΜΜΕ στη λειτουργία θεμελιωδών αρχών του πολιτικού συστήματος.
Τη δόλια συμπεριφορά της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως προς τη συγκρότηση του ΕΣΡ. Πρόκειται κυριολεκτικά για παράβαση συνταγματικού καθήκοντος.
Η κυβέρνηση με τη σειρά της αγνόησε παντελώς τον λαϊκό παράγοντα.
Η εν συνόλω εποχή παραλληλίζεται ιστορικά με τη μείζονα πολιτική και κοινωνική κρίση του 1965 (παρακράτος – συντήρηση – εξουσιαστικοί βραχίονες – ξένος παράγοντας).
Εάν ο πόλεμος έχει ως μέγιστο διακύβευμα τη δημοκρατία, τότε το ζήτημα είναι αμιγώς πολιτικό και δεν θα κριθεί στα δικαστήρια ή στα πανεπιστημιακά σεμινάρια. Θα κριθεί στη Βουλή, αλλά πρωτίστως στο πλαίσιο ενεργοποίησης της κοινωνίας των πολιτών.
*Καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας, πρώην αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου
