H φύση δεν αναγνωρίζει εξαφάνιση, παρά μόνο μεταμόρφωση

Τα ντέρμπι (με την καθιερωμένη τους εννοιολογική σημασία) είναι το αλατοπίπερο, το σήμα κατατεθέν, αλλά και -ταυτοχρόνως- ο καθρέφτης του ποδοσφαίρου μιας χώρας. Αλατοπίπερο, γιατί εκεί περιμένεις να δεις το κορυφαίο επίπεδο που «νοστιμαίνει» (αν μπορέσει…) το φαγητό που σερβίρεται. Σήμα κατατεθέν, γιατί αυτά συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον ως “εμπορική” προσέλκυση. Και καθρέφτης, γιατί εκεί φαίνεται -κατά βάση- τι είδους ποδόσφαιρο (αλλά, και ποδοσφαιρανθρώπους…) διαθέτεις… Η Lady Hope ξέρει πως κάθε χώρα, κάθε πολιτισμικό δείγμα, έχει τα ντέρμπι που αναλογούν στο πραγματικό -ατομικό και συλλογικό- είναι. Δίχως φτιασιδώματα ή άλλες παραποιήσεις. Δεν έχει σημασία πως παρουσιάζεται κάτι, αλλά πώς σε αναγκάζει να το αντιληφθείς.

[…  Σε κάποια ντέρμπι, η βαλίτσα έρχεται από μακριά και αφορά -φερειπείν- σε λόγους διαχρονικής χωροταξικής γειτνίασης και μιας σχετικής αντιπαλότητας που είναι συνυφασμένη με την ιστορία ολόκληρων συνοικιών ή πόλεων. Σε μια τέτοια περίσταση ταιριάζει η επερχόμενη αναμέτρηση Ιωνικού-Προοδευτικής για τον 4ο όμιλο της φετινής Γ΄Εθνικής. Εκεί δεν τίθεται καν θέμα κατηγορίας ή βαθμολογικών στόχων. Η βάση εν-υπάρχει και δεσπόζει, και δίχως αυτές τις παραμέτρους… Εξάλλου, το old school χρειάζεται τις σύγχρονες ανανεώσεις του για να διατηρηθεί στο διηνεκές. 

Υπάρχουν, όμως, και τα βιτρινάτα ντέρμπι του ελληνικού ποδοσφαιρικού μικρόκοσμου. Σαν αυτά που ξεκίνησαν λίγο καιρό πριν με το Ολυμπιακός-ΑΕΚ στο Γ.Καραϊσκάκης και συνεχίστηκαν την Κυριακή με το Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ. Εκεί διακυβεύονται άλλου είδους γόητρα, επιχειρηματικά γινάτια και συμφέροντα, διαχρονικές αντιπαραθέσεις (έως και εχθρότητες κάποιες φορές…), τίτλοι, χρήματα, μαζικά συναισθήματα και απωθημένα, πολύμορφες εκδοχές της ψυχολογίας του κινήτρου, προσωπικές ματαιότητες ή φιλοδοξίες, ακόμα και διαχεόμενες κοινωνικές τοξίνες. Αγωνιστικά; Είναι μάλλον εντυπώσεις της στιγμής, που μπορούν να επηρεάσουν εν μέρει το γενικό. Γιατί, τι να το κάνεις να νικάς στα ντέρμπι και να χάνεις βαθμούς δεξιά και αριστερά. Αλλά, συνιστούν πάντα κάτι περισσότερο από ένα παιχνίδι μιας συγκεκριμένης προγραμματισμένης αγωνιστικής…

Μετά το τέλος, θα σταθεί ο καθένας εκεί που τον βολεύει. Ακόμα και αν έγινε όντως ένας πολύ χορταστικός αγώνας μπορεί αυτό να αποτελέσει άλλοθι και καθαρτήριο. Και για γενικές ενοχικότητες… Από την άλλη, τα καπνογόνα, οι διακοπές, τα διαιτητικά λάθη, οι κινητικότητες των παραγόντων, οι δηλώσεις που ακολουθούν, το κλίμα που καλλιεργείται σε ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, εφημερίδες και sites, είναι το αναμενόμενο γιατί εδώ είναι  Ελλάδα. Μάλλον, μας αρέσει το όλον, ακόμα και σε εκείνους που ασκούν κριτική…Τουλάχιστον, ας σεβαστούμε τα πλαφόν αξιοπρέπειας. Αυτό είναι εφικτό και δεν χωράει καμία δικαιολόγηση για κάτι το διαφορετικό… H φύση εξάλλου δεν αναγνωρίζει εξαφάνιση, παρά μόνο μεταμόρφωση…]

Και η ουσία του παρόντος;  Έγινε στο Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ ένας πολύ καλός αγώνας, όσον αφορά στους ποδοσφαιριστές και τη συνολική προσπάθεια τους. Οι ερυθρόλευκοι έκαναν το 2 στα 2, απέναντι σε ΑΕΚ και ΠΑΟΚ. Αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν αλλάζει. Τα αποτελέσματα των δύο πρώτων ντέρμπι της χρονιάς δεν συνιστούν κάποια (προς ώρας) αλλαγή σε σχέση με το παρελθόν. Ούτε στον τελικό νικητή, ούτε στην ευρύτερη σκακιέρα. Αν συνεχίσουν οι Πειραιώτες να αποφεύγουν παρεμφερείς σκοπέλους θα έχουν πετύχει κάτι πολύ σημαντικό, έναν σχεδόν αποστομωτικό άθλο εναντίον “λυτών και δεμένων”. Αν η αγωνιστική περίοδος 2016-2017 είναι (έτσι παρουσιάζεται, λίγο πριν εκπνεύσει το έτος που διανύουμε…) ο προπομπός μιας γενικευμένης αλλαγής, μάλλον πρέπει να σταθούμε περισσότερο στο 2017… Όσο ΑΕΚ, Παναθηναϊκός, και ΠΑΟΚ, σκορπούν βαθμούς με περισσή γαλαντομία και… ευχέρεια…, τόσο θα μαζεύονται σιγά-σιγά στο λιμάνι οι επιβάτες για το καράβι της διατήρησης των σκήπτρων…