Όταν ξεκινάει μια διαδικασία σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής αμέσως δημιουργούνται ζητούμενα. Κάθε ένα από αυτά έχει τη δική του “αυτονομία”, αλλά όλα εξαρτώνται ανα-μεταξύ τους έτσι ώστε να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα. Η Lady Hope γνωρίζει πως ένα πρωτάθλημα ποδοσφαίρου όπως για παράδειγμα αυτό της ελληνικής Σούπερ Λιγκ δεν μπορεί να κριθεί μονάχα από μια παράμετρο. Προφανώς και κάποιες είναι πιο καθοριστικές από κάποιες άλλες, αλλά δεν μπορεί να επικρατήσει κάποιος που υπερτερεί ελάχιστα σε κάποιες και υστερεί σε κάποιες άλλες αισθητά… Επικρατούν συνήθως -σε ένα τέτοιο είδος ανταγωνισμού- όσοι έχουν ορισμένα πολύ καλά ατού με τα όποια αδύναμα στοιχεία τους να είναι σε υποφερτό έως ικανοποιητικό επίπεδο…
[… Η ελληνική κοινωνία είναι μια παράξενη κοινωνία. Υπάρχουν κάποιοι αυτοματισμοί που έχουν παγιωθεί τόσο πολύ ώστε να μοιάζει σχετικά άσχημη η γενική εικόνα, αλλά και κάποιοι αξιακοί κώδικες που όταν παραβιαστούν προκαλείται αντίδραση και γενική θυμηδία. Σε απλά λόγια, αρκετοί έχουν το νου τους στην ευκολία και στην απόκτηση προνομίων με το μικρότερο δυνατό κόπο, με εκμετάλλευση εύρους παραγόντων που θα προσδώσουν πλεονεκτήματα, και που δεν είναι λίγες οι φορές που στοιχειοθετούν τον ορισμό του αθέμιτου. Όμως, όταν “παρατεντώνεται” το σχοινί, η ανεκτικότητα εξαντλείται, αρκετοί θυμούνται την ηθική, η λογική εγκαθιδρύεται στο επίκεντρο, και η αλλαγή των όρων του παιχνιδιού μοιάζει και είναι αναπόφευκτη.
Xωρίς πολλές περιστροφές, το πρωτάθλημα που ξεκίνησε πριν λίγο καιρό δεν είναι σαν όλα τα προηγούμενα που είχαμε συνηθίσει. Τα νέα ζητούμενα είναι πολλά και το ενδιαφέρον αυξημένο. Δεν είναι μόνο η αγωνιστική κατάσταση των ομάδων, η ατομική ποιότητα, η διοικητική ισχύς, η οπαδική υποστήριξη, η δημοσιογραφική “επικάλυψη”… Είναι ένας σκληρός ανταγωνισμός στον οποίον τσεκάρονται όλοι από όλους. Προς το παρόν υπόκρυφα, χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες, χωρίς άμεσες “εχθροπραξίες”, και κυρίως ακόμα στο επίπεδο των λέξεων σε ότι αφορά το δημόσιο πεδίο. Όμως, όλες οι μηχανές είναι αναμμένες. Όλα περνούν από το φίλτρο του έντονου ελέγχου. Ποδοσφαιριστές, προπονητές, διοικητικά στελέχη, δημοσιογράφοι, διαιτητές, παράγοντες, οπαδοί. Ο καθένας στο πόστο του και όλοι για “το καλό” της ομάδας. Μπορεί από το “καλό” πολλών ομάδων να προκύψει γενικό καλό; Σίγουρα οι πιθανότητες είναι περισσότερες από την εποχή που ευδοκιμεί το “καλό” του ενός και των όποιων ακολουθητών του…]
Όταν ξεκινάνε καλά όλοι οι βασικοί διεκδικητές του τίτλου αυτόματα αυξάνει το ενδιαφέρον και οι προσδοκίες για μια “καλύτερη μέρα” για το λατρεμένο και ταλαιπωρημένο ποδοσφαιράκι μας… Αλλά, και τα ερωτήματα. Ποιοι (και γιατί…) θα αντέξουν μέχρι τέλους; Πώς θα διαχειριστεί ο καθένας τις πιθανότητες του; Όλα αυτά, πάντα, μέσα σε ένα πλαίσιο που οι νάρκες είναι αρκετές, οι κίνδυνοι εκτροπής πολλοί, και χρειάζονται έμπειροι, δυνατοί, και καταφερτζήδες, “καπετάνιοι” για τις φουρτούνες που αναπόφευκτα αργά ή γρήγορα θα προκύψουν. Γιατί αν δεν προκύψει καμία, αυτό θα είναι πολύ ύποπτο, γιατί ακόμα δεν έχουμε φτάσει ούτε καν στο σημείο να βάζουμε τέτοιους στόχους στο τραπέζι των οραματισμών μας… Η Lady Hope αναρωτήθηκε αν ακόμα είναι επηρεασμένη από τα προηγούμενα. Μα, αλήθεια, προέκυψε ποτέ κάτι το καινούριο χωρίς επιδράσεις από το παλιό; Μα, αλήθεια, μπορεί να πιστέψει κάποιος πως είναι εύκολο να ξημερώσει ξανά και ο ήλιος να είναι στην κανονική του θέση και με τέτοιους όρους ώστε να μπορεί να διαγράψει την προκαθορισμένη φυσική του τροχιά; Μη βιαζόμαστε, αλλά και μην αφορίζουμε…
