Oι Κούρδοι για τον Τσε

Οι δηλώσεις του Ισμαήλ Καχραμάν, προέδρου του τουρκικού Κοινοβουλίου, για τον Τσε έχουν ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων.

Ολα ξεκίνησαν όταν σε επίσκεψή του σε πόλη της Τουρκίας είδε νέους να φορούν μπλούζα με τον Τσε στο στήθος. Και άρχισε το παραλήρημα: «Αυτός ήταν ληστής και δολοφόνος και δεν μπορεί να κοσμεί το στήθος των Τούρκων μαθητών και σπουδαστών».

Πώς είναι δυνατόν να φορούν κονκάρδες «με αυτήν τη φονική προσωπικότητα οι μαθητές στα σχολεία μου» όταν υπάρχουν τόσοι «δικοί μας ήρωες», από την Ιστορία της Τουρκίας.

Για όσους γνωρίζουν, οι δηλώσεις του Καχραμάν δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είναι γνωστός φανατικός ισλαμιστής, φονταμενταλιστής με έντονη φασιστική δράση.

Το 1969 οι δρόμοι και οι πλατείες της Κωνσταντινούπολης γέμισαν κόσμο που διαμαρτυρόταν για την εμφάνιση του 6ου στόλου στον Βόσπορο, μπροστά στο Παλάτι του Ντολμά Μπαχτσέ.

Ηταν 16 Φεβρουαρίου και 76 οργανώσεις νεολαίας και συνδικάτα βρίσκονταν στη μεγάλη αντιιμπεριαλιστή συγκέντρωση. Υπάρχει όμως και μία «οργάνωση κατά του κομμουνισμού» με πρόεδρο τον Ισμαήλ Καχραμάν, που ανέλαβε να διαλύσει τη συγκέντρωση.

Δύο φοιτητές δολοφονήθηκαν και περισσότεροι από 100 διαδηλωτές τραυματίστηκαν βαριά. Η αστυνομία ήταν απλώς θεατής. Εκείνη η ημέρα πέρασε στην Ιστορία ως «Ματωμένη Κυριακή».

Αυτή ήταν η αρχή της δράσης του Καχραμάν που με τα χρόνια εμπλουτίστηκε με άπειρες φασιστικές ενέργειες. Ως πολιτικός έβαλε στόχο της αντιδημοκρατικής φανατισμένης διαδρομής του την εγκαθίδρυση μουσουλμανικού Συντάγματος, για της επίτευξη του οποίου έβγαζε πύρινους λόγους.

Ζητούσε να καταργηθεί η αρχή της κοσμικότητας και της λαϊκότητας. Αργότερα αναγκάστηκε να τα μαζέψει κάπως, ισχυριζόμενος πως τα περί «θρησκευτικού» Συντάγματος είναι προσωπικές τους απόψεις. Αλλά αυτές οι προσωπικές απόψεις κάνουν τον άνθρωπο επικίνδυνο.

Ο Τσε Γκεβάρα για όλους τους ανθρώπους δεν είναι μια στάμπα σε μπλουζάκια, αλλά βαθύ χάραγμα στις καρδιές μας.

Η προσφορά του στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες έχει εμπνεύσει γενιές ανθρώπων κι έχει σημαδέψει τις καρδιές. Η παγκόσμια Ιστορία έχει μιλήσει για τον Τσε και λόγοι όπως του φονταμενταλιστή προέδρου δεν μπορούν ούτε να ανατρέψουν τίποτα ούτε να αποκαθηλώσουν τον μέγιστο των αγωνιστών.

Εμείς οι Κούρδοι, που παράλληλα με τον δικό μας εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα παρακολουθούσαμε και τα κινήματα των άλλων καταπιεσμένων λαών, όταν το 1967 μάθαμε για τον θάνατο του μαχητή γιατρού, γυρίσαμε τις κάνες των όπλων προς τη γη και πενθήσαμε. Ο Κεμάλ Μπουρκάι, αγωνιστής αλλά και συγγραφέας, αμέσως μετά τον θάνατο του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα έγραψε το ποίημα:

Επεσε ένα λουλούδι στα βουνά των Ανδεων / Η ψυχή μου να το τυλίξει / Να το τυλίξει, να ζήσει με καλοσύνη /Να ζήσει η παλικαριά, η ειλικρίνεια, η ομορφιά /Να το τυλίξει ήρεμα, είναι το μέλλον.

Το μπουμπούκι ανοίγει, γίνεται Γκεβάρα / Το νερό τρέχει, γίνεται Γκεβάρα / Ο χρόνος γίνεται Γκεβάρα […] Μια μέρα θα σπάσει η τελευταία αλυσίδα / Ειρήνη θα φτάσει στη γη / Να θυμάστε, το πράσινο χρώμα στα φύλλα / Θα είναι τα μάτια του Γκεβάρα /Στα ανθισμένα λουλούδια, το αίμα του.

Το ελάφι περιδιαβαίνει, ο λύκος ουρλιάζει / Χορταριάζει ο βράχος / Σε όλα τα βουνά του κόσμου / Το ποδοβολητό του θα είναι, να θυμάστε τον Γκεβάρα /Το μπουμπούκι ανοίγει, γίνεται Γκεβάρα / Το νερό τρέχει, γίνεται Γκεβάρα / Ο χρόνος γίνεται Γκεβάρα.

Πάντως εντύπωση προκαλεί πώς δεν έχει αντιδράσει ακόμη ο Ερντογάν, όταν μόλις πριν από λίγο καιρό πόζαρε μπροστά σε φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα κατά την επίσκεψή του στην Κούβα; Αλλωστε ο Τούρκος πρόεδρος δεν δείχνει να δυσκολεύεται στις… απομακρύνσεις.