Το σημαντικότερο πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση στην πορεία προς τις εκλογές είναι οι κοινωνικές συνέπειες της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει.
Το οικονομικό δόγμα Μητσοτάκη συνοψίζεται στη φράση, οι μη προνομιούχοι και οι φτωχοί φτωχότεροι και οι εύποροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι.
Δημιουργείται ένας κοινωνικός διχασμός ο οποίος καταγράφεται από διεθνείς τράπεζες, οίκους αξιολόγησης και τα επίσημα στατιστικά στοιχεία και υπονομεύει την προοπτική της χώρας. Η οικονομική στρατηγική Μητσοτάκη είναι κοινωνικά και πολιτικά μη βιώσιμη. Χρειάζεται άμεση και δραστική διόρθωση πορείας για να αποφύγουμε τις συνέπειες από τις εκρηκτικές αντιθέσεις που δημιουργεί.
UBS: Φτωχαίνουν οι Έλληνες
Η ελβετική τράπεζα UBS δημοσίευσε αναλυτική έκθεση για την εξέλιξη του πλούτου σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι εκτιμήσεις της για την Ελλάδα αποκτούν ιδιαίτερη σημασία εφόσον δεν προέρχονται από επιστημονική επιτροπή συνδικαλιστικής οργάνωσης ή αριστερόστροφους ακαδημαϊκούς αλλά ένα διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα γνωστό για τις σχέσεις του με τον μεγάλο και κρυφό πλούτο.
Κατά την UBS την πενταετία 2020-2025 η μέση περιουσία ανά ενήλικο αυξήθηκε κατά 9% στην Ελλάδα,από 125.560 σε 143343 δολάρια.
Οι καταθέσεις, οι μετοχές, τα ομόλογα, τα αμοιβαία κεφάλαια αντιστοιχούν στο 36% του ακαθάριστου πλούτου στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου, περίπου τα 2/3, προέρχεται από ακίνητα και γη.
Σημάδι ευημερίας είναι ότι σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ειδικών της UBS ο αριθμός των εκατομμυριούχων στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 2762 τη διετία 2024-2025 φτάνοντας τις 82000.
Μέχρις εδώ οι υπολογισμοί της UBS μοιάζουν με υλικό για προεκλογικό φυλλάδιο της ΝΔ.Ο πλούτος αυξάνεται, οι εκατομμυριούχοι αυξάνονται, όπως ακριβώς τα περιγράφει ο Μητσοτάκης.
Όμως το στοιχείο που γκρεμίζει το αφήγημα Μαξίμου είναι ότι, κατά την UBS, ο διάμεσος πλούτος μειώθηκε στη διάρκεια της πενταετίας 2029-2025 κατά 18%,στα 59.162 δολάρια ανά ενήλικο.
Ο διάμεσος πλούτος είναι το όριο το οποίο χωρίζει το 50% των πολιτών με τον λιγότερο πλούτο με το 50% με τον περισσότερο πλούτο. Η πτώση του συλλογικού πήχυ κατά 18% στην πενταετία δείχνει ότι γίναμε συνολικά φτωχότεροι με τα πρόσθετα πλούτη να πηγαίνουν σε ένα σχετικά μικρό ποσοστό εύπορων και πλουσίων. Αυξήθηκε η ανισοκατανομή του πλούτου γεγονός που αποτυπώνεται στην αύξηση του δείκτη Gini,που μετράει την ανισοκατανομή του πλούτου, στο 0,6.
Αυτοί που εξάντλησαν τις αποταμιεύσεις τους για να τα βγάλουν πέρα, μετατράπηκαν σε στατιστικά στοιχεία του ιδιωτικού χρέους, αναγκάστηκαν να ρευστοποιήσουν περιουσιακά τους στοιχεία ή είδαν τράπεζες,servicers να τους παίρνουν τα σπίτια είναι οι πολλοί της πενταετίας… του πλούτου και των εκατομμυριούχων.
Moody’s: Mη βιώσιμη πολιτική…
Ο διεθνής οίκος Moody’s στην τελευταία αξιολόγηση για την ελληνική οικονομία, εκφράζει την ικανοποίησή του για τα υπερπλεονάσματα που καταγράφονται και τη μείωση του χρέους του Δημοσίου, προειδοποιεί όμως πως η πολιτική που ακολουθείται δεν είναι βιώσιμη.
Επισημαίνει σχετικά: «Υπάρχει επίσης σαφής αναγνώριση ότι τα εξαιρετικά υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα των τελευταίων ετών είναι απίθανο να είναι πολιτικά βιώσιμα επ’ αόριστον και ότι οι πιέσεις για χαλάρωση των δημοσιονομικών συνθηκών και για διάθεση περισσότερων πόρων σε δημόσιες επενδύσεις και κοινωνικές προτεραιότητες είναι πιθανό να αυξηθούν καθώς ο δείκτης χρέους μειώνεται.».
Η Moody’s αναφέρεται σε πολιτικά μη βιώσιμα υπερβολικά πρωτογενή πλεονάσματα στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για κοινωνικά μη βιώσιμα υπερβολικά πρωτογενή πλεονάσματα.
Τα πλεονάσματα στηρίζονται κυρίως στη συγκράτηση των δαπανών για την παιδεία, την ιδιωτικοποίηση των δαπανών για την υγεία, τη μείωση των δαπανών για κοινωνική και βασική υποδομή, τη μείωση της υποστήριξης στα νέα ζευγάρια, κλπ.
Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο αυτή την κακομεταχείριση η οποία συμπληρώνεται από την υπερφορολόγηση της λαικής κατανάλωσης.Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2025 οι έμμεσοι φόροι στην Ελλάδα έφτασαν στο ιστορικά υψηλό 9,5% του ΑΕΠ με τον μέσο όρο της ΕΕ-27 στο 7,2% του ΑΕΠ.
Είναι τέτοιες οι συνέπειες της προγραμματισμένης φτωχοποίησης ώστε οι κοινωνικές συνέπειες επιστρέφουν στην οικονομία και υπονομεύουν την προοπτική της.Για παράδειγμα,η κατάρρευση των γεννήσεων και η δημογραφική κρίση που έφεραν οι δυσκολίες της περιόδου 2011-2025,είναι ένας από τους λόγους που η Moody’s ψαλιδίζει τον ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.
Είναι πλέον φανερό ότι η ολοένα μεγαλύτερη ανισοκατανομή του πλούτου και η φτωχοποίηση των πολλών δεν μπορεί ούτε πρέπει να συνεχιστούν.
