Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το νέο σύστημα κινητικότητας και ο αυτοπεριορισμός της εξουσίας

Το νέο σύστημα κινητικότητας και ο αυτοπεριορισμός της εξουσίας

  • A-
  • A+

Λένε πως η γραφειοκρατία ξεπερνά τη φαντασία. Ας δούμε ένα παράδειγμα: Πόσες υπογραφές χρειάζονται για να αποσπαστεί ένας υπάλληλος, για ένα έτος, από μία Υπηρεσία σε μία άλλη;

Ούτε λίγο ούτε πολύ, το 1/5 του Υπουργικού Συμβουλίου πρέπει να υπογράψει για μια φαινομενικά απλή διοικητική πράξη, χωρίς να υπολογίζουμε τις δεκάδες (ναι, δεκάδες) υπογραφές των στελεχών της διοικητικής ιεραρχίας που απαιτούνται για να διεκπεραιωθεί μια ενέργεια που θα έπρεπε να ήταν απλούστατη.

Το τόσο συνηθισμένο αυτό παράδειγμα καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος ενός ξεπερασμένου συστήματος κινητικότητας που δίνει την εντύπωση ενός διοικητικού πινγκ πονγκ με «τα χαρτιά» να πηγαινοέρχονται από υπουργείο σε υπουργείο.

Υπερβολικές καθυστερήσεις, γραφειοκρατικά βάρη, εσωστρέφεια και κατασπατάληση των πολύτιμων διοικητικών πόρων αποβαίνουν σε βάρος της ποιότητας λειτουργίας του κράτους.

Επιπλέον, το περίπλοκο αυτό σύστημα αποτελεί ιδανικό θερμοκήπιο όπου φύονται πελατειακές σχέσεις αφού η άσκηση πολιτικής επιρροής και η προσφυγή στο «μέσον» καθίστανται συχνά αναγκαίες κινήσεις προκειμένου να ολοκληρωθεί μια πράξη μετακίνησης.

Τα προηγούμενα χρόνια το εργαλείο της κινητικότητας χρησιμοποιήθηκε και ως ακόμη ένα μέσο επιβίωσης του πολιτικού κατεστημένου, αφού η εμπλοκή και τρίτου υπουργού θεσπίστηκε μόλις το 2012, σαν να ήταν οι επιπλέον υπογραφές αυτό που έλειπε και σαν να μην είχε ήδη αρκετό φόρτο το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Χρησιμοποιήθηκε όμως και ως ένας πρωτοφανής μηχανισμός που με τη μάσκα της «μεταρρύθμισης» συνδύασε τις μνημονιακές απομακρύνσεις από το Δημόσιο (διαθεσιμότητες) με ένα είδος ανακατανομής προσωπικού. Η ιδιόρρυθμη αυτή διαδικασία είχε παράδοξα αποτελέσματα (π.χ. υπάλληλοι που… επέστρεφαν στις αρχικές τους θέσεις μετά από πολύμηνη διαθεσιμότητα) που θα προκαλούσαν το γέλιο αν με τα αποτελέσματά τους δεν διέλυαν τις Υπηρεσίες και αν δεν έπαιζαν με τις ζωές ανθρώπων και οικογενειών.

Το νέο σύστημα κινητικότητας δεν έρχεται απλώς να εξορθολογίσει την κατάσταση. Ερχεται να την αλλάξει.

Οι πολλαπλές υπογραφές των υπουργών και οι ανέλεγκτες εγκρίσεις των Υπηρεσιακών Συμβουλίων περνούν στο παρελθόν και αντικαθίστανται από μία απλουστευμένη διαδικασία, με τη διοικητική πράξη να υπογράφεται μόνο από το αρμόδιο όργανο του φορέα υποδοχής.

Σημείο-κλειδί είναι ότι όλα τα κενά αποτυπώνονται σε πραγματικό χρόνο σε ηλεκτρονική εφαρμογή, ανά πάσα στιγμή ορατά από κάθε πολίτη.

Οι αποσπάσεις περιορίζονται και αντικαθίστανται από μετατάξεις, οι οποίες όμως διενεργούνται ταχύτατα απαλλαγμένες από τα βαρίδια της πενταετίας από την προηγούμενη μετάταξη, μια προβληματική προϋπόθεση που ίσχυε μέχρι σήμερα από το 2009.

Η αλλαγή αυτή στο σύστημα της κινητικότητας εισφέρει μια πραγματική καινοτομία στα ελληνικά δεδομένα συνδυάζοντας τη λειτουργική βελτίωση των Υπηρεσιών, που αποκτούν τη δυνατότητα ταχύτατης κάλυψης των κενών τους με τα κατάλληλα στελέχη, με την εξέλιξη του συστήματος σταδιοδρομίας των δημόσιων υπαλλήλων.

Πρόκειται, δηλαδή, για μια διττή στρατηγική μεταρρύθμιση, τόσο δομική για τον τρόπο πλήρωσης των θέσεων της Δημόσιας Διοίκησης όσο και αποφασιστική για το σύστημα διοίκησης του ανθρώπινου δυναμικού.

Με το τολμηρό αυτό εγχείρημα αντιστρέφεται η τάση επιβολής επί της Δημόσιας Διοίκησης και συγκέντρωσης της εξουσίας στο πολιτικό σύστημα. Η αρμοδιότητα, άρα και η ευθύνη, εκχωρείται από την πολιτική ηγεσία στους διοικητικούς θεσμούς με εγγυήσεις αξιοκρατίας και δίνεται στις ίδιες τις Υπηρεσίες η δυνατότητα αυτορρύθμισης και διαρκούς βέλτιστης κατανομής του προσωπικού.

Από την άποψη αυτή, η μεταρρύθμιση αυτή μπορεί να νοηθεί ως «αλλαγή τρίτου βαθμού» σύμφωνα με τη διοικητική επιστήμη απηχώντας την ίδια φιλοσοφία που εκφράζει το νέο σύστημα επιλογής των Διοικήσεων μέσω του Εθνικού Μητρώου Επιτελικών Στελεχών αλλά και το νέο σύστημα επιλογής προϊσταμένων.

Η εξουσία αυτοπεριορίζεται συνειδητά και δίνει τη θέση της στα κριτήρια του ορθολογισμού, των καθαρών κανόνων, της διαφάνειας, της αξιοκρατίας και του δημόσιου συμφέροντος. Αν θεωρήσουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις αυτές θα υλοποιηθούν μέχρι τέλους και θα στηριχτούν σε βάθος χρόνου, μπορούμε να έχουμε βάσιμες προσδοκίες ότι θα αλλάξει καίρια η λειτουργία του διοικητικού μας συστήματος.

*Στέλεχος Γενικής Γραμματείας Συντονισμού, πρώην πρόεδρος Ενωσης Αποφοίτων Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι υπουργικές απειλές και η σιωπή των δικαστών
Ο πολιτικός πολιτισμός αλλά και γενικότερα οι εξάρσεις αλαζονείας του Αδωνη Γεωργιάδη είναι πλέον δεδομένα και καθημερινά φαινόμενα στα στασίδια της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου που πάντα έχει στη διάθεσή...
Οι υπουργικές απειλές και η σιωπή των δικαστών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα προβλήματα με τους «κοινοτιστές»
Ενας όρος που χρησιμοποιείται τελευταίως είναι ο «κοινοτισμός» και δημιουργεί συγχύσεις όταν συνδέεται με την άμεση δημοκρατία. Κατ’ αρχάς, ο όρος «κοινότητα» είναι γενικής χρήσεως και μπορεί να σημαίνει...
Τα προβλήματα με τους «κοινοτιστές»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δεν αξιολογούνται οι «αξιολογήσεις»;
Την αφορμή για το παρόν κείμενο μου έδωσε ο σχεδιασμός του «επιτελικού κράτους» και ειδικότερα η «εκλογή» των υπηρεσιακών γενικών γραμματέων των υπουργείων. Τα «τυπικά εκπαιδευτικά προσόντα» βαθμολογούνται έως...
Δεν αξιολογούνται οι «αξιολογήσεις»;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γιατί τόσο πολλοί τεχνοκράτες;
Kατά τη φάση της οικονομικής κρίσης η τεχνοκρατία μπήκε στην πολιτική «από το παράθυρο», ενώ σήμερα με τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης «μπήκε από την πόρτα».
Γιατί τόσο πολλοί τεχνοκράτες;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στην «κοινωνία της γνώσης»;
Πρόσφατα, με αφορμή ιδίως την προεκλογική ζύμωση, έγινε ευρύτατα λόγος για τη «μεσαία τάξη». Μπορούμε να ανιχνεύσουμε ό,τι συνέβη από το 2009 ώς το 2014 στη χώρα μας στους «δημόσιους υπαλλήλους» και τους...
Στην «κοινωνία της γνώσης»;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο Τσάβες και η «κατάρα των φυσικών πόρων»
Δυο είναι οι ερμηνείες που κυριαρχούν στη συζήτηση για την οικονομική κρίση που βιώνει η Βενεζουέλα: η «αριστερή» την αποδίδει σε ξένες παρεμβάσεις, όπως το εμπάργκο που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ. Η «δεξιά» στα...
Ο Τσάβες και η «κατάρα των φυσικών πόρων»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας