Πάνος Τριγάζης*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Χρειάστηκε να βρεθώ πρόσφατα στα Χανιά για να πληροφορηθώ («Χανιώτικα Νέα», 13.5.2016) ότι κυκλοφορεί έκθεση για την κατάταξη των χωρών με βάση τις περιβαλλοντικές επιδόσεις τους, όπως εκφράζονται με τον σχετικό δείκτη (environmental performance index). Αντλώ τα στοιχεία για την Ελλάδα από άρθρο του καθηγητή στο ΤΕΙ Κρήτης Γιάννη Βουρδουμπά.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με την προαναφερθείσα έκθεση, κατατάσσεται 21η παγκοσμίως σε περιβαλλοντικές επιδόσεις, οι οποίες συνυπολογίζουν την προστασία της δημόσιας υγείας και των οικοσυστημάτων.

Ως προς τη δημόσια υγεία, συνυπολογίζονται οι επιπτώσεις σε αυτήν διαφόρων περιβαλλοντικών παραμέτρων, όπως η ποιότητα του αέρα, η πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και οι συνθήκες υγιεινής, ενώ για τις επιδόσεις στην προστασία των οικοσυστημάτων υπολογίζονται οι υδάτινοι πόροι, η γεωργία, τα δάση, οι ιχθυότοποι, η βιοποικιλότητα, το κλίμα και η ενέργεια.

Ας δούμε, λοιπόν, την κατάταξη διαφόρων χωρών με βάση τον δείκτη περιβαλλοντικών επιδόσεων. Πρώτη κατατάσσεται η Φινλανδία, δεύτερη η Ισλανδία, τρίτη η Σουηδία, τέταρτη η Δανία, πέμπτη η γειτονική μας Σλοβενία, ενώ ακολουθούν κατά σειρά η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Μάλτα και η Γαλλία (10η). Υστερούν έναντι της Ελλάδας η Λετονία (22η), η Λιθουανία (23η), η Σλοβακία (24η), ο Καναδάς (25η), οι ΗΠΑ (26η), καθώς και οι Τσεχία, Ουγγαρία, Ιταλία και Γερμανία. Οι δύο τελευταίες μεγάλες χώρες της Ε.Ε. είναι αντίστοιχα στην 29η και 30ή θέση.

Να, λοιπόν, που υπάρχουν τομείς όπου η χώρα μας σημειώνει υψηλές επιδόσεις και πρέπει και αυτές να αξιολογούνται και να μη θεωρούμε μόνο την οικονομία κριτήριο της προόδου. Γιατί η οικονομία μπορεί να ανακάμψει και θα ανακάμψει, αλλά η αποκατάσταση των καταστροφών στο περιβάλλον ίσως χρειάζεται πολύ περισσότερα χρόνια.

Μιλώντας, λοιπόν, για ανάπτυξη, ας μην ξεχνούμε την περιβαλλοντική διάστασή της. Η ανάπτυξη δεν είναι μόνο έννοια οικονομική, είναι και κοινωνική και οικολογική. Αλλωστε, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει στο έμβλημά του τρεις σημαίες, την κόκκινη για τις αξίες του εργατικού κινήματος, την πράσινη για την οικολογία και τη μοβ για τον φεμινισμό και τα άλλα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα. Αντίστοιχα πρέπει να είναι τα κριτήρια και για τη σημερινή κυβερνητική πολιτική, αφού τον κορμό της κυβέρνησης αποτελεί η σύγχρονη ριζοσπαστική Αριστερά.

Τα θυμήθηκα αυτά όχι μόνο διά της φυσικής παρουσίας μου στα Χανιά (13-15 Μαΐου, για συνέδριο του Κέντρου «Μεσόνησος»), αλλά και διότι κλήθηκα να παρουσιάσω εισήγηση με θέμα τη γεφύρωση του χάσματος Βορρά – Νότου στη Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης και της προστασίας του περιβάλλοντος της θάλασσας, που άλλοτε είχε αποκληθεί «ωραία Ελένη των ωκεανών».

Βέβαια, δεν ξέρω αν είχε αποκληθεί έτσι για τα αναμφισβήτητα θέλγητρά της ή για το γεγονός ότι τη Μεσόγειο έχουν διεκδικήσει διαχρονικά μεγάλες δυνάμεις και ξένοι επιδρομείς. Υποθέτω ότι ισχύουν και τα δύο, κάτι που πρέπει να έχουμε υπόψη και στην Ελλάδα, στην κατεύθυνση ανάληψης πρωτοβουλιών για τη μετατροπή της Μεσογείου σε θάλασσα ειρήνης, ασφάλειας και πολυδιάστατης συνεργασίας, καθώς και οικολογικής προστασίας.

Στην κατεύθυνση αυτή, καλούνται η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία να συνεργαστούν στενά, στο πλαίσιο και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.