Όταν το πρωτάθλημα μιας χώρας έχει προχωρήσει αρκετά και έχει φτάσει στα 2/3 του (και βάλε…), ο αγώνας του δεύτερου εναντίον του τρίτου, ανεξαρτήτως της έδρας που γίνεται ο αγώνας, είναι ένα σπουδαίο γεγονός. Πέρα από τις προεκτάσεις που έχει για τις δύο ομάδες στη βαθμολογική τους κατάταξη και την πραγματοποίηση των όποιων στόχων έχουν. Είναι ένας μετρητής του ίδιου του επιπέδου του πρωταθλήματος, που επιτρέπει γενικότερα συμπεράσματα. Η Lady Hope, Δευτέρα απόγευμα…, δεν μπορούσε να καταλήξει αν μετάνιωσε η όχι που είδε το ΑΕΚ-Παναθηναϊκός στο ΟΑΚΑ και δεν προτίμησε κάποιον αγώνα που διεξαγόταν την ίδια ώρα σε άλλη χώρα…
[… Κάθε ποδοσφαιρικός αγώνας με την ολοκλήρωση του “παρέχει” πολλά συμπεράσματα, οτιδήποτε και αν έγινε κατά τη διάρκεια του, ενίοτε και πριν και μετά… Και μόνο η καταγραφή των δεδομένων αρκεί για να προκληθεί ένας “όγκος”, που καλύπτει τις “ανάγκες” των “πεινασμένων” για τη σχετική “γνώση” και την αντίστοιχη παραφιλολογία… Ο σχολιασμός, δε, μπορεί να κινηθεί προς διάφορες κατευθύνσεις, ανάλογα με τις επιθυμίες, αλλά και την κριτική ικανότητα του εκάστοτε “παραγωγού” του.
Φερειπείν, στο ΑΕΚ-Παναθηναϊκός της 28ης Φλεβάρη του 2016 μπορεί να σταθεί κάποιος στο 3 στα 3 της νεοφώτιστης στη Σούπερ Λιγκ ΑΕΚ στα ντέρμπι με ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, στο σκορ-καρμπόν (1-0), στον μόνιμο (και αποκλειστικό…) σκόρερ Βάργκας που “γέννησαν και τα κοκόρια του” τρις…, στις κινήσεις των προπονητών, στα νέα βαθμολογικά δεδομένα (που πλέον αποκτούν μονολιθικώς κιτρινόμαυρη χροιά), στις ατομικές αποδόσεις των ποδοσφαιριστών που χρησιμοποιήθηκαν, στις απουσίες, στην τίμια διαιτησία, στην ατμόσφαιρα στο γήπεδο, και πολλά ακόμα…
Όμως, υπάρχει μια γενικότερη γεύση που ξεπερνάει τους υποκειμενισμούς και το πώς βλεπει η κάθε ομάδα τα δρώμενα. Αυτή που άφησε ένας αγώνας με τις δύο ομάδες να μην τιμούν το γεγονός πως αυτή τη στιγμή αποτελούν -κατά τεκμήριο- τη δεύτερη (η ΑΕΚ…) και την τρίτη (οι πράσινοι…) ομάδα του πρωταθλήματος. Ένας πολύ κακός αγώνας, από άποψη ποδοσφαιρικού κριτηρίου. Που τις εντυπώσεις “κέρδιζαν” τα λάθη και οι κακές στιγμές και όχι η ποιότητα διαρκείας είτε σε τακτική, είτε σε ατομική “παραλλαγή”. Ένας αγώνας που προκαλεί νέα αμφισβήτηση για το ίδιο το ποδόσφαιρο στη χώρα μας, και το ενεστωτικό του επίπεδο. Ένας αγώνας που σα να μην ήθελαν να γίνει οι δύο ομάδες, που (απ)έδειξαν ότι είτε δεν μπορούσαν είτε δεν ήθελαν να προσπαθήσουν για το κάτι παραπάνω, που αναμφισβήτητα μπορούν… Σα να μην έγινε ποτέ, για όποιον επιμένει να γουστάρει ακόμα περισσότερο το ποδόσφαιρο από την ομάδα που υποστηρίζει σε διασυλλογικό επίπεδο…]
Αν τα play off κινηθούν σε τέτοιο μοτίβο ίσως να τεθεί σε αμφιβολία και η ίδια η “ανάγκη διεξαγωγής τους”… Το σίγουρο είναι πως η ΑΕΚ σε τρεις αγώνες, οι δύο σίγουροι, ο τρίτος είναι διακαής επιθυμία (εννοούμε τους ημιτελικούς, και αν περάσει τον Ατρόμητο, και τον τελικό Κυπέλλου) θα δείξει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Και ψυχολογικό, και σωματικό, και πνευματικό, επομένως και αγωνιστικό… Ο Παναθηναϊκός; Άγνωστο… Η Lady Hope, για άλλη μια φορά, ένιωσε απεριόριστο σεβασμό σε μια μικρή λέξη, που όμως καθορίζει σχεδόν τα πάντα, και στον αθλητισμό, και στη ζωή: κίνητρο… “Βρείτε κίνητρα όσοι νιώθετε αγκυροβολημένοι” σκέφτηκε και έσπευσε να ξεκινήσει την ανάγνωση ενός βιβλίου που είχε πέσει πρόσφατα στα χέρια της: το “Ο Αγκυροβολημένος Άγγελος” του Ζοζέ Καρντόζο Πιρές…
