Δικαιοσύνη μέσω Ευρώπης

Τηλεπαρουσιάστρια πρώτης γραμμής σε ένα από τα μεγάλα κανάλια, που τελευταία δεν κοντράρει και τόσο την κυβέρνηση, σχολιάζοντας τα της νέας δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: «Μα καλά, για βλάκες μάς περνάνε, θέλει συζήτηση για το τι θα αποφασίσει η Ολομέλεια, αφού έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή, λάδι – αθώους θα τους βγάλουν!».

Ετσι κάπως γράφω και εγώ εδώ, μα καλά, πέρα από την κατάντια τού να παρεμβαίνουν κάθε τόσο οι ξένοι για να απονεμηθεί δίκαιο στη χώρα μας (άσε το ότι τα μεγάλα ποσά είναι και ξένα) υπάρχει και το αμιγώς πολιτικό ζήτημα.

Και εξηγούμαι: Η κυβέρνηση, ο ίδιος ο πρωθυπουργός και οι συν αυτώ μπορεί να νιώθουν αρκετά «καβατζωμένοι» σε ό,τι αφορά το υλικό κομμάτι της εξουσίας τους, αλλά ήδη έχουν αρχίσει να υστερούν στο αμιγώς αριθμητικό. Τα 13 ονόματα πρώην υπουργών και βουλευτών που περιλαμβάνονται στη δεύτερη δικογραφία (ενώ ακολούθησε και τρίτη δικογραφία και έπονται, λέει, κι άλλες) είναι πολλά. Επίσης η υπόθεση των υποκλοπών βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και η δίκη για τα Τέμπη, που μόλις άρχισε, πάει μακριά απ’ ό,τι φαίνεται.

Ενδεχόμενος νέος ανασχηματισμός ως διέξοδος σίγουρα έχει φθαρεί στα μάτια του κοσμάκη. Η εικόνα που δίνουν τα υπάρχοντα κόμματα και τα άλλα που φιλοδοξούν να βγουν στην επιφάνεια, όσο κονταίνει ο χρόνος για τις εκλογές, γελοιοποιώντας κάθε ίχνος ενότητας, είναι απελπιστική. Ετσι και η κυβέρνηση δεν σοβαρεύεται, να αλλάξει επιτέλους ρότα, πιο πέρα από τα κομματικά, επιχειρηματικά και επικοινωνιακά παπαγαλάκια!

Επιτέλους, η κατ’ όνομα ελληνική Δικαιοσύνη που εμείς οι πολίτες χρυσοπληρώνουμε (τι ελεεινή εικόνα στη Λάρισα με τους αστυνομικούς να είναι περισσότεροι από τους δικηγόρους και τους πονεμένους εμπλεκόμενους) κάποτε να λειτουργήσει ανεπηρέαστη, ανεξάρτητη πραγματικά, μη δηλώνοντας και προσποιούμενη ακόμη ότι καθεύδει αδρανής, αμελής και ενίοτε αναρμόδια για όσα τερατώδη συμβαίνουν (σκάνδαλα χωρίς όριο) στην Ελλάδα.

Μια Δικαιοσύνη για τους πολλούς και όχι τους λίγους-υψηλά ιστάμενους, αθωώνοντάς τους τόσο συχνά, αν όχι πάντα, ή ρίχνοντάς τους στα μαλακά (μέσω αναβολών και παραγραφών), ειδικά όσους λεηλατούν το κράτος και προδίδουν το έθνος.