Εξέδρες/ τα ψηλά καπέλα των υπουργών/ μονύελα/ γάντια/ ακριβές γούνες/
οι φαντάροι στη γραμμή παρουσιάζουν όπλα
Τάσος Λειβαδίτης
Δυο χρονολογίες έχουν αποτυπωθεί αμετάθετα στο μυαλό μας. Δυο χρονολογίες ορόσημα της Ιστορίας μας, για τις οποίες χύθηκε πολλή μελάνη, πολύ δάκρυ και πολύ αίμα. Είναι το 1821, το μεγάλο και ανυπέρβλητο έπος του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων εναντίον του οθωμανικού ζυγού. Και το 1940, το νεότερο μεγάλο έπος κατά της ιταλικής φασιστικής επίθεσης και της έναρξης του αγώνα εναντίον του φασισμού και του ναζισμού και υπέρ της πολιτικής και κοινωνικής απελευθέρωσης των Ελλήνων.
Πολλές φορές νιώθουμε θλίψη και ντροπή που κάποιοι νέοι άνθρωποι πιάνονται… αδιάβαστοι μπροστά στην κάμερα τις ημέρες των εθνικών γιορτών. Και απαντούν στα ερωτήματα των δημοσιογράφων σχετικά με το ιστορικό της επετείου μπερδεύοντας τα πράγματα, ίσως και λόγω αιφνιδιασμού ή αμηχανίας, και ψελλίζοντας ό,τι τους κατεβαίνει εκείνη τη στιγμή. Και ρίχνουν τα φταιξίματα πολλοί στους δασκάλους που δεν τους διδάσκουν σωστά την εθνική μας ιστορία.
Τώρα ο κορυφαίος πολιτειακός παράγοντας της χώρας μας, κοτζάμ Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, χρόνια στο κουρμπέτι ο Κωνσταντίνος Τασούλας, τα μπέρδεψε τραγικά μπροστά στην κάμερα χειρότερα κι απ’ τον τελευταίο μαθητή! Και πληρωμένος να ήταν από καμιά ομάδα δαιμονικών και υποχθόνιων Πασόκων, δεν θα έφτανε σ’ αυτό το σημείο της γελοιότητας και της ντροπής, πρώτον να ζητήσει απ’ τα τηλεοπτικά συνεργεία να τα ξαναπεί, λέει, απ’ την αρχή σε μια ζωντανή σύνδεση που την παρακολουθούσε όλος ο κόσμος, γιατί έχασε τον ειρμό του, και δεύτερον εν συνεχεία να τα κάνει μαντάρα αναφέροντας με βαρυσήμαντο ύφος πως οι πρόγονοί μας εξεγέρθηκαν και θυσιάστηκαν για τη λευτεριά μας το 1981!
Χαράς ευαγγέλια για το ΠΑΣΟΚ και τους φανατικούς Πασόκους! Ισως να ’ναι κι έτσι, θα έλεγε κανείς ξαναφέρνοντας στον νου του τους φλογερούς λόγους του Ανδρέα Παπανδρέου, που έβγαζε τους Ελληνες πολίτες απ’ τον εφιάλτη των πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων της Δεξιάς και έβαζε τη Δεξιά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας…
Πριν από μερικά χρόνια, θα ήταν το 2018, η βουλευτίνα της ακριτικής Καστοριάς Μαρία Αντωνίου τα έχασε κι εκείνη μπροστά στην κάμερα και μπέρδεψε λίγο τις χρονολογίες. Μιλώντας την 28η Οκτωβρίου για το ΟΧΙ του 1940 που την έκανε περήφανη, το μετατόπισε έναν αιώνα πίσω. Και το πήγε στο 1840! Γιορτάσαμε, λέει, και νιώσαμε περήφανοι, γιατί τιμήσαμε την ημέρα του ΟΧΙ που βροντοφώναξε ο λαός μας το 1840!
Και ποιος ξέρει τι άλλες βλακείες λέγονται επισήμως αυτές τις μέρες από σοβαρά και τιμώμενα πρόσωπα! Κανονικά θα έπρεπε οι δάσκαλοι να κρίνουν στάσιμους τους μεγαλόσχημους αυτούς και να τους αφήσουν στην ίδια τάξη, για να τα μάθουν καλύτερα τα γράμματα. Αλλά η ηλικία τους δεν επιτρέπει να καθίσουν εκ νέου στα μαθητικά θρανία με τα ταγιεράκια τους, τα κουστούμια τους και τα κουσούρια τους. Θα μοιάζει το πράγμα πολύ κωμικό και παράταιρο.
Αλλά εγώ επαναφέρω μια παλιά μου πρόταση: να ξεκινήσει στην ελληνική Βουλή η διδασκαλία μαθημάτων ελληνικής ιστορίας και λογοτεχνίας. Μία με δύο ώρες την εβδομάδα οι εκλεγμένοι βουλευτές να παρακολουθούν υποχρεωτικά τα μαθήματα αυτά, γιατί οι περισσότεροι ή δεν έχουν ιδέα ή δεν τα έχουν εμπεδώσει επαρκώς. Παρομοίως να ξεκινήσει η διδασκαλία μαθημάτων τοπικής ιστορίας, ακόμη και γεωγραφίας και τοπογραφίας, για τους αυτοδιοικητικούς εκλεγμένους, οι πλείστοι των οποίων ιδέα δεν έχουν για τον τόπο που διοικούν, την παράδοσή του και την ιστορία του. Και πώς μετά να τα βγάλουν πέρα με τις ανάγκες του και τα προβλήματά του ή πώς να φροντίσουν αποτελεσματικά για την πρόοδό του;
Αν το αρχαίο ρητό «Γηράσκω αεί πολλά διδασκόμενος» εξακολουθεί να διατηρεί την επικαιρότητά του και τη διαχρονία του, είναι καιρός, πριν μας συμβούν χειρότερα, να καθίσουμε κάτω και να μελετήσουμε την Ιστορία μας ξεκαθαρίζοντας στο μυαλό μας πως άλλο είναι το 1821 και άλλο το 1981. Αλλο το 1940 και άλλο το 1840. Και με αυτά τα σοβαρά πράγματα δεν παίζουμε. Γιατί θυμώνουν καμιά φορά οι καιροί και μας εκδικούνται! Και σήμερα φυσούν δυνατά και παγωμένοι οι άνεμοι στα σταυροδρόμια του κόσμου!
*Φιλόλογος, συγγραφέας
