Πιάστηκε στα πράσα Ελληνας αξιωματικός που μετέδιδε διαβαθμισμένες πληροφορίες στους Κινέζους, τον οποίο πολύ σωστά όλοι χαρακτηρίζουν ως κατάσκοπο. Ας μου επιτραπεί όμως να κάνω κάποιες ερωτήσεις: Ελληνα αρχηγό της αστυνομίας που πυροβολούσε άοπλους διαδηλωτές εκτελώντας διαταγές Βρετανού στρατηγού, ο οποίος είχε εντολή από τον πρωθυπουργό του να συμπεριφερθεί στους πολίτες της Αθήνας ως κατακτητής, πώς θα τον χαρακτήριζε κάποιος; Ελληνα υπουργό Στρατιωτικών και μετέπειτα πρωθυπουργό που έλεγε σε Αμερικανό στρατηγό, παρουσιάζοντάς του Ελληνες στρατιώτες που σε λίγο θα σκότωναν άλλους Ελληνες στρατιώτες και πολίτες, «Στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σας» πώς θα τον χαρακτήριζε κάποιος; Πώς θα χαρακτήριζε επίσης έναν Ελληνα πρωθυπουργό που άφησε να διαφύγει ένας εγκληματίας ναζί, ο οποίος, επιστρέφοντας στη Γερμανία, θα ισχυριζόταν ότι ο πρωθυπουργός που τον βοήθησε να διαφύγει ήταν συνεργάτης των κατακτητών στη διάρκεια της Κατοχής;
Ολους αυτούς που επί χρόνια δίνουν ανενόχλητοι πληροφορίες για τα φρονήματα Ελλήνων σε μια άλλη ξένη δύναμη, και συγκεκριμένα στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο μιας αμφιλεγόμενης συμμαχίας, πώς πρέπει να τους λέμε; Κάποιοι άλλοι οι οποίοι επιτρέπουν σε υπηρεσία πληροφοριών ξένου κράτους να λαμβάνει γνώση, μέσω συστήματος παρακολούθησης που αυτό έχει κατασκευάσει, της προσωπικής ζωής Ελλήνων πολιτών, αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων, υπουργών, πολιτικών αρχηγών και πολλών άλλων, πώς πρέπει να λέγονται; Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με την επιτομή της έννοιας της κατασκοπευτικής συλλογής πληροφοριών που είναι η πράξη τού να παρακολουθεί κανείς κρυφά τις ενέργειες άλλων ατόμων ή οργανισμών για την απόκτηση πλεονεκτήματος;
Εξετάζοντας λοιπόν τα γεγονότα από καθαρά νομική σκοπιά, σε αντίθεση με τους προαναφερθέντες, ο συλληφθείς κατάσκοπος έχει έστω ένα (με πολλά εισαγωγικά βέβαια) ελαφρυντικό με βάση την έννοια του νόμου. Μετέφερε πληροφορίες στρατιωτικής φύσης σε χώρα η οποία ουδέποτε υπήρξε εχθρός της Ελλάδας. Μην ξεχνάμε ότι κατάσκοπος θεωρείται αυτός που μεταφέρει πληροφορίες σε εχθρική δύναμη ή ξένη κυβέρνηση. Αν μελετήσουμε με αντικειμενικότητα την Ιστορία και με βάση τα γεγονότα και όχι τις δηλώσεις περί φιλίας ή τις συμφωνίες και αποφάσεις που ελήφθησαν ερήμην της λαϊκής βούλησης, θα δούμε ότι αυτή τη στιγμή φίλοι μας από το επίσημο κράτος θεωρούνται οι πρώην εχθροί μας και εχθροί μας οι πρώην φίλοι μας. Και αυτός είναι ο ορισμός της πολιτικής σχιζοφρένειας όσον αφορά τις διεθνείς μας σχέσεις.
Ας τους δούμε έναν προς έναν. Η Γερμανία ισχυρίζεται πως είναι φίλη μας. Σε δύο όμως παγκοσμίους πολέμους και σε έναν πρόσφατο οικονομικό πόλεμο η Γερμανία υπήρξε όχι μόνο εχθρική δύναμη αλλά ειδικά στον Β΄ Π.Π. ο πιο σκληρός κατακτητής που πέρασε από την Ελλάδα, στον δε οικονομικό πόλεμο, που ξεκίνησε το 2010 και συνεχίζεται αδιάκοπος, φέρθηκε με τον πιο σκαιό τρόπο που θα μπορούσε να φερθεί κάποιος που λέγεται εκτός από σύμμαχος και εταίρος. Η Τουρκία, η οποία υπήρξε εκτός από επί τετρακόσια χρόνια βάρβαρος κατακτητής και μέχρι σήμερα θεωρείται προαιώνιος εχθρός, αυτή που εισέβαλε στην Κύπρο και κατέκτησε μεγάλο μέρος του νησιού, επίσημα είναι φίλη και σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, οπότε ανταλλάσσουμε εμπιστευτικές στρατιωτικές πληροφορίες με τη βούλα του νόμου. Η Βρετανία, που υπήρξε ο πιο ύπουλος εχθρός μας, αυτή που συνετέλεσε στη Μικρασιατική Καταστροφή, προκάλεσε τον εμφύλιο πόλεμο και εκτελούσε Κύπριους πατριώτες, επίσης είναι φίλη και σύμμαχος. Η δε Αμερική, που εκτός από τα όσα έκανε την περίοδο 1946-1949 μας φόρτωσε την επταετή δικτατορία και μας ελέγχει απόλυτα γεωπολιτικά, είναι ο μέγιστος σύμμαχος και προστάτης. Ο δε ύποπτος ρόλος τού –προσφάτως εμφανιζόμενου ως πολύτιμου συμμάχου της Ελλάδας κατά της Τουρκίας– κράτους του Ισραήλ, το οποίο διαπράττει γενοκτονίες, σύντομα θα αποκαλυφθεί και τότε θα πέσουμε πάλι από τα σύννεφα. Ηδη μικρό μέρος αυτού του ρόλου παρουσιάστηκε στα αρχεία του πανάθλιου Επστιν.
Από την άλλη πλευρά, αυτοί που σήμερα είναι εχθροί μας απλά και μόνο επειδή είναι εχθροί των φίλων μας, όπως η Ρωσία, το Ιράν, η Παλαιστίνη, ουδέποτε προέβησαν σε εχθρικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας ούτε και της Κύπρου, το αντίθετο μάλιστα, ειδικά η Ρωσία περισσότερο βοήθησε και τις δύο χώρες σε κάποιες πολύ δύσκολες στιγμές της ιστορίας τους, παρά τις έβλαψε. Η δε Κίνα, αν εξαιρέσει κάποιος το λιμάνι του Πειραιά, καμία ανάμειξη δεν είχε στα εσωτερικά μας, αλλά ούτε και προσπάθησε να επηρεάσει την εξωτερική πολιτική μας. Ή στραβός, λοιπόν, είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε. Μπορεί να συμβαίνουν και τα δύο. Από τη στιγμή, δε, που βλέπουμε τόσα εγκλήματα να γίνονται παγκοσμίως και τόσες συγκαλύψεις αυτών των εγκλημάτων, ίσως είχε δίκιο αυτός που είπε «Δεν πρόκειται ποτέ να βρεις δικαιοσύνη σ’ έναν κόσμο όπου εγκληματίες ορίζουν τους κανόνες».
