Στις δύο η ώρα τοπική της 3 Γενάρη 2026, δύο Αμερικάνικα ελικόπτερα CH-46 Sea Knight και μερικά Sea Stallion και Black Hawks από το ελικοπτεροφόρο USS Iwo Jimma πετούσαν χαμηλά πάνω από το Καράκας. Κατά τη διαδρομή τους και για την προστασία τους, πολύ κοντά τους, προσβάλλονταν με βλήματα και βόμβες ακριβείας αντιαεροπορικά συστήματα και στρατιωτικές μονάδες της Βενεζουέλας, από εκατόν πενήντα αμερικάνικα αεροσκάφη F-22, F-35, B-2 και μη επανδρωμένα που συμμετείχαν στην αποστολή. Σε ένα από τα ελικόπτερα βρισκόταν σιδηροδέσμιος με καλυμμένα τα μάτια και τα αυτιά, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νίκολας Μαδούρο και η σύζυγός του Σίλια Φλόρες που είχαν απαχθεί μερικά λεπτά νωρίτερα από Αμερικάνους στρατιώτες της δύναμης Δέλτα, σε μια αποστολή που συνολικά διήρκεσε περίπου ενενήντα λεπτά. Η κατεύθυνσή τους ήταν αρχικά το USS Iwo Jimma και ο τελικός προορισμός ένα κέντρο κράτησης στη Νέα Υόρκη. Ένα από τα ελικόπτερα είχε πληγεί από αντιαεροπορικά χωρίς να χάσει την πτητική του ικανότητα και κανένας Αμερικανός στρατιώτης δεν σκοτώθηκε. Με το πρώτο φως αποκαλύφθηκε ότι είχαν σκοτωθεί τουλάχιστον 40 άμαχοι Βενεζουελάνοι.
Κατά την συνέντευξη τύπου στις 11 τοπική ώρα Μαρ α Λάγκο της 3 Γενάρη ο Τραμπ ανέφερε ότι, ο Μαδούρο θα δικαστεί σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης (Σ.Σ. όπου δεν ισχύει η θανατική ποινή), ή της Φλόριντα (Σ.Σ. όπου ισχύει), κατηγορούμενος ως ναρκοτρομοκράτης και πολιτικός επικεφαλής καρτέλ που μετέφερε ναρκωτικά στις ΗΠΑ. Για τον λόγο αυτό στην σύλληψή του ήταν παρούσα η Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών (DEA).
Σε συνάφεια με αυτό συνεκτιμάται η χάρη που έδωσε ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, πριν από ένα μήνα, στον πρώην Πρόεδρο της Ονδούρας Ερνάντεζ,, έναν άνδρα που χαρακτηρίστηκε ως το βασικό πρόσωπο σε ένα σχέδιο διακίνησης ναρκωτικών που κατέκλυσε την Αμερική με πάνω από 400 τόνους κοκαΐνης. Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι ο Ερνάντεζ ο οποίος καταδικάστηκε σε 45 χρόνια φυλάκισης από αμερικανικό δικαστήριο, είναι θύμα πολιτικής δίωξης και έχει «αντιμετωπιστεί πολύ σκληρά και άδικα». Η χάρη έχει εκπλήξει ορισμένους ειδικούς, δεδομένης της σοβαρότητας του εγκλήματος και της υποσχεθείσας από την κυβέρνηση καταστολής των παράνομων ναρκωτικών που εισρέουν στις ΗΠΑ.
Επισημαίνεται ότι στις 27 πολιτείες των ΗΠΑ όπου ισχύει η θανατική ποινή, το 2025 είχαν προγραμματιστεί 64 θάνατοι και εκτελέστηκαν οι 47, αριθμός που είναι συγκρίσιμος με τους αντίστοιχους στη Σαουδική Αραβία, ενώ υπολείπεται σημαντικά των εκτελέσεων στο Ιράν που έφτασαν τις 901 το 2023. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται ότι η απάνθρωπη ποινή του θανάτου θα παίξει τον επικοινωνιακό της ρόλο στη δίκη του Μαδούρο, το κεφάλι του οποίου είχε επικηρυχτεί από την Αμερικανική κυβέρνηση για πενήντα εκατομμύρια δολάρια.
Ο Τραμπ κατηγορεί τον Μαδούρο και για τα οκτώ εκατομμύρια πρόσφυγες που εγκατέλειψαν την Βενεζουέλα κατά την προεδρεία του τελευταίου, η αντιμετώπιση των οποίων αποτελεί σημαντικό αντικείμενο της MAGA πολιτικής του πρώτου.
Στην επιτυχία της Αμερικάνικης στρατιωτικής μηχανής ρόλο έπαιξε η εμπειρία των Αμερικανικών Υπηρεσιών CIA, NSA και NGA που έχει συγκεντρωθεί από την πολύχρονη Αμερικανική παρεμβατικότητα στα εσωτερικά κυρίαρχων κρατών, ανά την υφήλιο, όπως στα κράτη που σημειώνονται παρακάτω (**)
Στην ίδια συνέντευξη τύπου ο Τραμπ εμφάνισε τον όρο «Δόγμα Ντονρόε», μιας παράφρασης του Δόγματος Μονρόε από το όνομα του Αμερικανού προέδρου. Το αρχικό δόγμα, διατυπώθηκε τη δεκαετία του 1830 από τον πρόεδρο Τζέιμς Μονρόε και καθιέρωνε την αμερικανική ήπειρο ως αποκλειστική σφαίρα επιρροής των Ηνωμένων Πολιτειών και προειδοποιούσε τις ευρωπαϊκές δυνάμεις να απέχουν από αποικιοκρατικές παρεμβάσεις. Στην καινούργια πραγματικότητα ο Τραμπ είπε στη Ρωσία και κυρίως στην Κίνα ότι η Βενεζουέλα και όλη η Λατινική Αμερική αποτελεί τον «κήπο του», ως νέος Λεοπόλδος Β΄ Βασιλιάς του Βελγίου, ιδιοκτήτη και απόλυτου ηγεμόνα από το 1885 μέχρι το 1908 της «Ελεύθερης Πολιτείας του Κονγκό».
Επιπλέον ο Τραμπ τρολάρισε την Επιτροπή Νόμπελ, που το 2025 απόνειμε το Νόμπελ Ειρήνης στην Μαρία Κορίνα Ματσάδο, ηγέτη της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας για το «άοκνο έργο της στην προώθηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού της Βενεζουέλας» και τον «αγώνα της για μια δίκαιη και ειρηνική μετάβαση από τη δικτατορία στη δημοκρατία», λέγοντας ότι η Ματσάδο στερείται τον σεβασμό και την υποστήριξη του λαού της. Η θέση του Τραμπ ενισχύει την εκ των πραγμάτων αμφιλεγόμενη απόφαση της Επιτροπής, καθότι η Ματσάδο στις συνεντεύξεις της στο BBC και αλλού, ανοιχτά ενθάρρυνε την επέμβαση του ξένου παράγοντα στα εσωτερικά της Βενεζουέλας και τελικά υποστήριξε την παράνομη κατά το Διεθνές δίκαιο και καθόλου ειρηνική Τραμπική επέμβαση. Περαιτέρω ο Τραμπ με την δήλωσή του φαίνεται να αμφισβητεί το αφήγημά της ότι ο υποστηριζόμενος από αυτή υποψήφιος της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα στις νοθευμένες, κατ’ αυτή, προεδρικές εκλογές του 2024, Εντμούντο Γκονζάλες Ουρούτια νίκησε «σαρωτικά» τον Μαδούρο. Επιπλέον ο Ρούμπιο σε συνέντευξή του στο CBS ανέφερε ότι προτιμά να συνδιαλέγεται με την πρώην αντιπρόεδρο του Μαδούρο , Ντέλσι Ροντρίγκες, που πλέον ορκίστηκε ως προεδρεύουσα, καθότι εκπροσωπεί ένα καθεστώς που διοικεί την χώρα για δεκαπέντε χρόνια. Η Ροντρίγκες, από την οποία ο Τραμπ απαιτεί «συμμόρφωση», έχει τη στήριξη του στρατού, την οποία εναγωνίως ζητά η Ματσάδο πριν και μετά την επέμβαση των Αμερικανών και μάλιστα τελευταία σε επιστολή της προς τον λαό της Βενεζουέλας για την τοποθέτηση του υποστηριζόμενου από αυτή, Ουρούτια ως επικεφαλής τους.
Είναι κοινό μυστικό ότι ο Τραμπ έχει γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων του το Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ, στην παράγραφο 4 του άρθρου 2 του οποίου, ουσιαστικά η βία και ο πόλεμος χαρακτηρίζονται ως παράνομες πράξεις. Έτσι για να κάνει και επίσημη τη απαξιωτική θέση του, ο Αμερικανός Πρόεδρος μετονόμασε το Υπουργείο Άμυνας σε Υπουργείο Πολέμου.
Η κίνηση αυτή είναι απαραίτητη για να προσδιορίσει τον απροκάλυπτο πλέον ρόλο των Αμερικάνικων Ενόπλων Δυνάμεων. Δείγματα αυτού του ρόλου δόθηκαν με τις 35 στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίων ταχύπλοων σκαφών, ύποπτων για μεταφορά ναρκωτικών, στην Καραϊβική και τον Ειρηνικό. Κατά τις αποστολές αυτές σκοτώθηκαν περισσότερα από 110 άτομα. Σε μερικές αποστολές μάλιστα επαναστοχοποιήθηκαν κάποια άτομα που είχαν σωθεί από την πρώτη επίθεση, κάτι που αποτελεί τον ορισμό της εγκληματικής ενέργειας.
Σε συνάφεια με τα παραπάνω υπενθυμίζεται ότι στις 11 Μάρτη 2025, ο μέχρι το 2022 πρόεδρος των Φιλιππίνων Ροντρίγκο Ντουτέρτε, μετά από έρευνα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ,) συνελήφθη και εκδόθηκε στη Χάγη, για την εμπλοκή του σε εξωδικαστικές δολοφονίες στη χώρα του, που σχετίζονταν με την καταπολέμηση των ναρκωτικών.
«Εξαιρετική» χαρακτήριζε ο Ντόναλντ Τραμπ, κατά την επίσκεψή του στις Φιλιππίνες στην πρώτη θητεία του, τον Νοέμβρη του 2017, τη σχέση με τον πρόεδρο των Φιλιππίνων, Ντουτέρτε. Ο Τραμπ επαίνεσε τον Ντουτέρτε για την «απίστευτη δουλειά που έκανε» στο ζήτημα των ναρκωτικών, αναφερόμενος σε διώξεις και μαζικές εκτελέσεις που είχαν προκαλέσει διεθνή κατακραυγή για τους χειρισμούς του Φιλιππινέζου προέδρου. Συγκεκριμένα 9000 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους, από την ημέρα που ανέλαβε εξουσία στη χώρα ο Ντουτέρτε, χωρίς να γίνεται διάκριση σε μεγαλέμπορους και “βαποράκια”. Προφανώς ο Αμερικανός Πρόεδρος θεωρεί ότι έχει ακόμα περιθώρια μέχρι να φτάσει τον αριθμό των θυμάτων του Ντουτέρτε. Άσχετα αν οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει τις σχετικές συμφωνίες ή όχι, αργά ή γρήγορα για τον Αμερικανό Πρόεδρο, όπως έγινε με τον φίλο του Νατανιάου αλλά και τον Πούτιν , θα εκδοθεί ένταλμα από το ΔΠΔ, για τις δολοφονίες των ατόμων σε διεθνή ύδατα, που βρίσκονταν στα ύποπτα για μεταφορά ναρκωτικών πλοιάρια, αλλά και για την στρατιωτική επιχείρηση στην Βενεζουέλα, που πρόσβαλε το Διεθνές Δίκαιο και τις βασικές αρχές του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Στο μεσοδιάστημα ο Τραμπ σε υλοποίηση του δόγματος « Ντονρόε» θα επιχειρήσει να συνετίσει τις ηγεσίες και τους λαούς του Δυτικού ημισφαιρίου εμφυσώντας σε αυτούς με την απλοϊκή του ρητορική, την ιδέα ότι έχουν συμφέρον στην αποικιοποίησή τους από τις ΗΠΑ. Σχετική αναφορά έκανε κατά την συνέντευξη τύπου της 3 Γενάρη τονίζοντας ότι η επιχείρηση στη Βολιβία αποτελεί το υπόδειγμα για αυτό που πρόκειται να συμβεί σε όσους ηγέτες αποκλίνουν από τις πολιτικές νόρμες που αυτός έχει καθορίσει. Στην ίδια συνέντευξη ο πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου πτέραρχος Νταν Κέιν παρουσίασε τις λεπτομέρειες της εντυπωσιακής πράγματι σε σχεδίαση, συντονισμό και εκτέλεση πανάκριβης διακλαδικής επιχείρησης των Αμερικανικών Ε.Δ. που είχε σαν βάση τον μεγαλύτερο στόλο που έχει συγκεντρώσει η Αμερική στο Δυτικό ημισφαίριο από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, τονίζοντας ότι μόνο αυτές μπορούσαν να την εκτελέσουν. Πράγματι μόνο οι Ε.Δ. των ΗΠΑ μπορούσαν να απαγάγουν μέσα σε τρία λεπτά ένα πολύ καλά φρουρούμενο επικηρυγμένο ζευγάρι από το σπίτι του, μόνο που οι επιχειρήσεις αυτές κινδυνεύουν να συγκριθούν με αυτές του Σιναλόα Καρτέλ που έκανε απαγωγές μικρότερης βέβαια έκτασης, αλλά και με πολύ μικρότερο οικονομικό κόστος.
Ο Τραμπ όμως με συνεργάτη τον Νταν Κειν, ο οποίος στο βιογραφικό του εκτός από Πτέραρχος αναφέρεται και σαν Επενδυτής Επιχειρηματικού Κινδύνου (venture capitalist) φαίνεται ότι έχει βρει τον κατάλληλο για την MAGA πολιτική του, ρόλο για τις Αμερικανικές Ε.Δ.. Αυτές πλέον θα αποκλίνουν κατά τι από φύλακες των συνόρων και θεματοφύλακες των στρατιωτικών παραδόσεων και πολιτισμού, για να αποτελέσουν την εγγυητική ρήτρα κατά την εκτέλεση των συμβάσεων που θα υπογράφονται από το Αμερικανικό κράτος με τα υποτελή ή μη σε αυτό κράτη.
Σύμφωνα με την λογική αυτή, απόκλιση από τις συμβατικές υποχρεώσεις που έχουν υπογραφεί ή θα υπογραφούν, για παράδειγμα, μεταξύ των Αμερικάνικών πετρελαϊκών εταιριών και της κυβέρνησης της Βενεζουέλας (υπόψη ότι η Chevron ήδη λειτουργεί στη χώρα), θα επιφέρει τον βομβαρδισμό της με F-22, F-35, B-2 και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ή την απαγωγή στελεχών της. Σε αυτή εντάσσεται και η προειδοποίηση του Τράμπ προς την προεδρεύουσα Ντέλσι Ροντρίγκες για τη συμμόρφωσή της .
Φυσικά η αναφορά του Τραμπ στην ανάληψη της λειτουργίας (run) της Βενεζουέλας δεν περιλαμβάνει τα πεδία της παιδείας, πρόνοιας, οικονομίας και δημόσιας διοίκησης, αλλά μόνο αυτό της άντλησης και διανομής του πετρελαίου και των ορυκτών πόρων της. Η διασφάλιση της λειτουργίας αυτής θα επιτευχθεί στα πρότυπα του Ιράκ, όπου για τον σκοπό αυτό έχουν αναπτυχθεί ιδιωτικές εταιρίες παροχής ασφάλειας (μισθοφόροι) που πληρώνονται από τις εταιρίες. Με τον τρόπο αυτό οι πλουτοπαραγωγικές δομές του Ιράκ παραμένουν ασφαλείς για να λειτουργούν, να παράγουν και να διανέμουν το προϊόν τους, με την υπόλοιπη χώρα να φλέγεται.
Στην εξέλιξή της, η λογική Τραμπ/Κέιν μπορεί να οδηγήσει στον μισθοφορισμό και του εθνικού στρατού με την διανομή μετοχών στους εμπλεκόμενους στρατιωτικούς με την υλοποίηση των υπόψη συμβάσεων.
Το δυστοπικό αυτό τοπίο αναμένεται να επεκταθεί άμεσα στην Κούβα που θα χάσει τον εφοδιασμό της από το φτηνό πετρέλαιο της Βενεζουέλας, μέχρι και στο Αφγανιστάν όπου ο Τραμπ θα απαιτήσει από τους Ταλιμπάν, την επαναλειτουργία της βάσης στο Μπάγκραμ, υπό Αμερικάνικο έλεγχο, με στόχο αυτή να συμπεριληφθεί στις δεκάδες βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή που ελέγχουν στρατιωτικά την Κίνα, αλλά και να αποκτήσει πρόσβαση στα μεγάλα αποθέματα του απαραίτητου για την κατασκευή μπαταριών, λιθίου.
Η μετατροπή των Εθνικών στρατών σε μισθοφορικούς (βλέπε και σχετικό άρθρο μου στο https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/492751_i-nea-epohi-sto-nomoshedio-dendia-i-symbasiopoiisi-toy-polemoy-kai-o ) οδηγεί σε επικίνδυνες καταστάσεις όχι μόνο για αυτούς που την υπομένουν, αλλά και γι’αυτούς που την προωθούν. Η προμήθεια των F-35 και των Belara από την Ελλάδα και η σχεδιαζόμενη χρήση τους, βρίσκονται δυστυχώς προς αυτή την κατεύθυνση.
Ωστόσο στα καθ’ ημάς ο Έλληνας πρωθυπουργός θα πρέπει να αισθάνεται ασφαλής από την περίπτωση απαγωγής του, καθότι έχει ξεπεράσει το σύνδρομο των χειροκροτημάτων της Πελόζι και της Καμάλα Χάρις, κατά την ομιλία του στο Αμερικανικό Κογκρέσο πριν μερικά χρόνια, έχει αφαιρέσει την σχετική φωτογραφία από το γραφείο του, αγνοεί τις ενστάσεις των Δημοκρατικών της Αμερικής, που χαρακτηρίζουν ως παράνομη την επέμβαση Τραμπ στην Βενεζουέλα και έχει αυτόβουλα ενταχθεί πλήρως, όπως δείχνουν οι τελευταίες δηλώσεις του στο Τραμπικό στρατόπεδο. Η ίδια βέβαια αίσθηση ασφάλειας δεν ισχύει γι’ αυτούς που θα τον διαδεχθούν και θα θελήσουν να τροποποιήσουν το καθεστώς αποικίας που αφορά στις παρεχόμενες υπηρεσίες και ευκολίες προς τον Αμερικανικό παράγοντα, στη Σούδα, την Αλεξανδρούπολη, την Καβάλα, την Λάρισα, στη Σύρο , στην Ελευσίνα, στο Άκτιο και αλλού.
(*) Υποπτέραρχος (Ι) ε.α.
(**) Αμερικάνικη (στρατιωτική αλλά και μέσω CIA), παρεμβατικότητα στην Ουκρανία και στο Αφγανιστάν(1979-92 και 2001-202) και παλαιότερα (Πηγή: “Killing Hope US Military& CIA Interventions since WW II” William Blum Zed Books 2003), στην Κίνα (1945-60), στην Ιταλία (1947-48 και στις δεκαετίες από 50’-70’ ), στην Ελλάδα (1947-50 και 1964-74), στις Φιλιππίνες( δεκαετίες 40’ και 50’), στην Κορέα (1945-53), στην Αλβανία(1949-53 και 1991), στην Γερμανία (δεκαετία 50’), στο Ιράν (2025 και 1953), στην Γουατεμάλα (1953-54 , το 1960 και 1962 έως δεκαετία 80’), στην Κόστα Ρίκα (μέσα δεκαετίας 50’και 1970-71), στην Συρία (1956-57, 2011 και 2025), στην Ινδονησία (1957-58), στην Βρετανική Γουιάνα (1953-64), στη Σοβιετική Ένωση (τέλος δεκαετίας 40’ μέχρι και 60’), στο Βιετνάμ (1950-73),στη Καμπότζη (1955-73), στο Λάος (1957-73),στην Αϊτή (1959-63 και 1986-94),στην Αλγερία (-Γαλλική τότε-, δεκαετία 60’), στο Εκουαδόρ (1960-63), στο Κονγκό (1960-64), στη Βραζιλία(1961-64), στο Περού (1960-65), στη Δομινικανή Δημοκρατία (1960-66), στη Κούβα (1959 έως δεκαετία 80’), στην Ινδονησία (1965), στη Γκάνα (1966), στην Ουρουγουάη (1964-70), στη Χιλή (1964-73), στη Βολιβία (1964-75), στο Ιράκ (1972-75, 1990-91 και πρόσφατα), στην Αυστραλία (1973-75), στην Αγκόλα (1975 έως δεκαετία 80’), στο Ζαΐρ (1975-78), στην Τζαμάικα (1976-1980), στις Σεϋχέλλες (1979-81), στη Γρενάδα (1979-84), στο Μαρόκο (1983), στο Σουρινάμ (1982-84), στη Λιβύη (1981-89), στη Νικαράγουα (1978-1990), στον Παναμά (1969-91), στη Βουλγαρία (1990), και στο Ελ Σαλβαδόρ (1980-94).
-320x213.jpg)
