Fortis fortuna adiuvat,
«η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς»
Τερέντιος
Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που το επόμενο διάστημα θα καθορίσουν αν το 2026 θα είναι εκλογική χρονιά ή προεκλογική περίοδος. Ολες οι δημοσκοπήσεις, όλων των εταιρειών, αναδεικνύουν μια πολιτική γεωγραφία που δύσκολα θα ανατραπεί. Το πρώτο κόμμα με διψήφια διαφορά από τον δεύτερο, αλλά χωρίς αυτοδυναμία. Συνωστισμός για τη δεύτερη θέση που κατά τη γνώμη μου μπορεί να είναι και ο τελικός νικητής. Δύο τα ενδεχόμενα μετά τις εκλογές.
Κάτω από διάφορες πιέσεις, πολιτικές και άλλου είδους, ο τρίτος και ενδεχόμενα και κάποιος άλλος θα συναινέσουν σε κυβερνητική συνεργασία. Διαφορετικά θα πληρώσει το τίμημα των δεύτερων εκλογών. Σε αυτή την περίπτωση ο δεύτερος θα είναι ο αντίπαλος πόλος απέναντι σε μια εύθραυστη κυβέρνηση.
Στην περίπτωση των δεύτερων εκλογών, αναμενόμενη θα είναι η ενίσχυση του πρώτου και του δεύτερου κόμματος με παράλληλη συρρίκνωση των υπολοίπων. Στην περίπτωση πάλι, το πλέον πιθανό, μη ύπαρξης αυτοδυναμίας, ανοίγει η βεντάλια των επιλογών.
Κυβέρνηση ειδικού σκοπού, εθνικής ανάγκης ή όπως βαπτιστεί, με βραχύβια διάρκεια και αναταράξεις στα κομματικά επιτελεία.
Εδώ ως φαίνεται η Ν.Δ. έχει εφεδρείες που ενδεχόμενα θα αλλάξουν τα πολιτικά δεδομένα. Ο δεύτερος της αντιπολίτευσης θα επωμιστεί το βάρος της ήττας και τις συνέπειές της. Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει παρά να περιμένει τη φθορά μιας κυβέρνησης που θα έχει απέναντί της ένα δύσκολο οικονομικό περιβάλλον όπως προβλέπουν αρκετοί αναλυτές.
Φυσικά σε ένα τέτοιο πολιτικό περιβάλλον, έχουν θέση και λύσεις που οι πρόεδροι των κομμάτων δεν είναι αυτονόητα υποψήφιοι πρωθυπουργοί. Θεωρητικά η άποψη του προέδρου Ν. Ανδρουλάκη ότι νίκη και με μία ψήφο διαφορά οδηγεί σε πολιτική αλλαγή είναι σωστή. Σαφώς υπονοεί ότι το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής έχει στον ορίζοντά του τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων και υπάρχει έδαφος για αυτή. Σε αντίθεση με τη Ν.Δ. που παρουσιάζεται ως «ανάδελφο» κόμμα.
Επίσης και η άποψη του Αλ. Τσίπρα ότι μέσα από μια ριζική ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου, να δημιουργηθεί μια μεγάλη, πολύχρωμη, κινηματική, αλλά προγραμματικά συμπαγής και αποφασισμένη προοδευτική παράταξη, μπορεί να είναι η λύση.
Αυτά θα μπορούσαν να προκύψουν μέσα από ένα big bang που θα οδηγούσε σε συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων χωρίς προαπαιτούμενα και αποκλεισμούς. Φυσικά με προγραμματική συμφωνία και με πολιτικό σχέδιο σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης.
Αυτό μοιάζει δύσκολο να γίνει τη δεδομένη στιγμή, αλλά μπορεί να προετοιμάζεται.
*Μέλος Κ.Ε. ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, Γραμματείας Ανανεωτικής Αριστεράς
