Παρουσιάστηκε στην Εξεταστική της Βουλής με θράσος -για θάρρος το προβάλλει ο ίδιος- χαϊδεύοντας τον μύστακά του -τη μοναδική του περηφάνια ίσως-, προκλητικός, απαξιωτικός και αγενής. Παραμέρισε όμως το «θάρρος» του και κρύφτηκε πίσω από τη σιωπή. Οχι παίζουμε. Αχνα δεν έβγαλε για τις ερωτήσεις ουσίας που δέχτηκε. Πόθεν όμως αντλεί αυτήν την αντιαισθητική και προσβλητική συμπεριφορά; Στο Κοινοβούλιο της χώρας βρέθηκε και ουδόλως το σεβάστηκε. Βέβαια, ξέρουμε ποιοι το υποβάθμισαν πρώτοι. Ποιοι το χρησιμοποιούν απλά ως διεκπεραιωτή των αποφάσεών τους μη σεβόμενοι ούτε καν το Σύνταγμα. Ποιοι κραυγάζουν άναρθρα μη αποδεχόμενοι τον διάλογο. Το μήνυμα ελήφθη.
Εραστής, όπως φαίνεται, ο Τζιτζής, όπως ο ίδιος αποκάλεσε τον εαυτό του, του χρήματος και των συμβόλων κύρους, βλέπε και την Πόρσε, έχει πάρει το μήνυμα των καιρών: Είσαι ό,τι αγοράζεις, ανεξάρτητα πού βρήκες τα χρήματα. Σε ποιο άλλο αξιακό σύστημα θα μπορούσε να στηριχτεί; Το χρήμα τείνει να εκτοπίσει όλες τις άλλες αξίες που συνιστούν την αρετή. Βλέποντας τους κυβερνήτες μας να δρουν αποκλειστικά και μόνο με στόχο την εξουσία για την εξουσία, προς ίδιον όφελος, και όχι για την υπηρέτηση της χώρας και των ανθρώπων της, και επιπλέον την οικονομική εξυπηρέτηση των δικών τους ατόμων και παραγόντων, νομίμως και παρανόμως, ευθυγραμμίστηκε. Ταυτόχρονα έβλεπε ότι όσοι υπερασπίζονται τη νομιμότητα και την ηθική το πληρώνουν άσχημα: Τουλουπάκη, Τυχεροπούλου, προστατευόμενοι μάρτυρες και πάει λέγοντας. Το αντίθετο συμβαίνει με την εξουσία και τους επώνυμους που παρανομούν, αν όχι εγκληματούν – αδιευκρίνιστα Τέμπη, Novartis, παρακολουθήσεις και άλλα εύοσμα. Επομένως ο Τζιτζής πορεύτηκε και έδρασε όπως αντιλαμβανόταν πως του υπαγορεύει, πως λειτουργεί το σύστημα εξουσίας. Στο μυαλό του ήταν απολύτως νόμιμος. Ισως και εξ αυτού η απαράδεκτη αγανακτισμένη του συμπεριφορά.
Το μήνυμα αυτό που δίνει η πολιτική εξουσία διαφθείρει μέρος, τουλάχιστον, της κοινωνίας και δρα διαλυτικά στη λειτουργία της πολιτείας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ενδιαφέρει κανέναν;
ΥΓ.: Δεν χρησιμοποίησα ουδόλως το όνομα Ξυλούρης γιατί το έχω συνδέσει με τον Ψαρονίκο και τον ερχομό του στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, μέρα μεσημέρι, διακινδυνεύοντας, που μας ξεσήκωσε ακόμα περισσότερο με τα τραγούδια του. Και επιπλέον με τη συμμετοχή του στο «Μεγάλο μας Τσίρκο». Η με ρίσκο ανιδιοτέλεια απέναντι στη χαμερπή ιδιοτέλεια.
