Η νίκη του απεργού πείνας είναι υπόθεση όλων μας

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» για το έγκλημα που διέπραξε στα Τέμπη. Η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» εισάκουσε στο πρωθυπουργικό πρόσταγμα: μέσα σε μόλις 7 μέρες από όταν παρέλαβε τις 60.000 σελίδες δικογραφίας, ο εισαγγελέας «στην υπηρεσία του νόμου Μητσοτάκη» κατάφερε να βγάλει συμπέρασμα, ίδιο με το κυβερνητικό αφήγημα: για όλα φταίει ο σταθμάρχης, δεν υπήρχαν εύφλεκτα υγρά στην αμαξοστοιχία, δεν υπάρχουν κατηγορίες πέρα από πλημμελήματα και φυσικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν ευθύνεται καθόλου.

Αν υποθέσουμε ότι όλα αυτά ισχύουν, γιατί δεν κάνει δεκτό το νόμιμο, ηθικό και δίκαιο αίτημα του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι για την εκταφή της σορού του γιου του; Είναι δεδομένο ότι την κύρια ευθύνη για το έγκλημα στα Τέμπη έχει ο ίδιος ο Μητσοτάκης και γι’ αυτό προσπαθεί να «μπαζώσει» όλα τα στοιχεία που έρχονται στο φως και αποδεικνύουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε εύφλεκτα/εκρηκτικά υλικά. Και τη συγκεκριμένη μεταφορά τη γνώριζε ο Μητσοτάκης – γι’ αυτό τόση μυστικότητα και τόσο ενδιαφέρον από τον ίδιο να κουκουλωθεί η υπόθεση.

Δεν είναι όμως και το μόνο έγκλημά του: όταν συμμαχεί με τον Νετανιάχου και του στέλνει όπλα, είναι υπεύθυνος για τη δολοφονία χιλιάδων Παλαιστίνιων αμάχων – όταν εντατικοποιεί την εργασία και ξηλώνει την εργατική νομοθεσία, γνωρίζει ότι θα αυξηθούν τα εργατικά «ατυχήματα»-δολοφονίες. Πολύ απλά σε όλα αυτά κοιτάει το συμφέρον του, της τάξης του, των πλούσιων και καπιταλιστών που λυμαίνονται τον πλούτο. Το συμφέρον της τάξης του είναι τα κέρδη και τα κέρδη τους είναι πάνω από τις ζωές μας.

Τη Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της ανάγκασαν τον Π. Ρούτσι, για να βρει το δίκιο του για τον άδικο χαμό του γιου του Ντένις, για τα υπόλοιπα 56 θύματα και για όλους τους ανθρώπους στη χώρα που θα μπορούσαν να βρίσκονται μέσα στο τρένο, καθώς όπως o ίδιος είπε «μας κάνουν να πιστεύουμε ότι είμαστε όλοι αναλώσιμοι», να ξεκινήσει απεργία πείνας.

Η απεργία στις 28/2 σήμανε ίσως την αρχή του τέλους της συγκάλυψης που επιχειρεί ο Μητσοτάκης και η άθλια συνυπεύθυνη νεοφιλελεύθερη κυβέρνησή του. Κάθε πανικόβλητη κίνηση του ίδιου, των υπουργών του, των αργυρώνητων δημοσιογράφων, των ΜΜΕξαπάτησης και της δικαστικής εξουσίας προσκρούει στη δικαιολογημένη οργή της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας, που κραυγάζει όχι στο «μπάζωμα» της συγκάλυψης. Δυόμισι χρόνια μετά το νεοφιλελεύθερο έγκλημα στα Τέμπη, οι οικογένειες των 57 θυμάτων αλλά και όλοι οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι φτωχοί αναζητούν Δικαιοσύνη και Οξυγόνο. Πρώτο βήμα για να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια για το έγκλημα των Τεμπών είναι να διώξουμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Οι αγώνες που έχει ξεκινήσει να κάνει η κοινωνία δείχνουν ότι ψάχνει λύσεις που δεν προέρχονται από τον φθαρμένο κοινοβουλευτισμό, όπου τα συστημικά και μνημονιακά κόμματα καταπατούν τα συμφέροντά μας, τα συμφέροντα των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών μαζών, της νεολαίας. Η κινητοποίηση χιλιάδων κόσμου την Κυριακή 21/9 σε συμπαράσταση στον απεργό πείνας Π. Ρούτσι πρέπει να συνεχιστεί και να μεγαλώσει.

Η ΟΚΔΕ θα κάνει ό,τι μπορεί για να δυναμώσει η κινητοποίηση και να γίνει υπόθεση όλων των εργαζομένων για την αποκάλυψη της αλήθειας για το έγκλημα των Τεμπών και την τιμωρία όλων των ενόχων. Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν θα διστάσει να οδηγήσει τον συνάδελφό μας απεργό πείνας Π. Ρούτσι ακόμα και στον θάνατο (καταγράφοντας στο ιστορικό της ακόμα μία δολοφονία). Ούτε πιστεύουμε ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα κάνουν κάτι ουσιαστικό και αποτελεσματικό για να την εμποδίσουν.

Μόνο η δύναμη του ελληνικού λαού και η οργάνωση ενός μαζικού κινήματος αλληλεγγύης στο Σύνταγμα, με καθημερινή παρουσία δίπλα στον απεργό πείνας, με τη δημιουργία επιτροπών αλληλεγγύης, που θα οργανώσει αγώνες μέσα σε σχολεία, σχολές, γειτονιές και χώρους εργασίας, μπορεί να σώσει τον συνάνθρωπό μας Π. Ρούτσι, να αποκαλύψει την αλήθεια για το έγκλημα των Τεμπών και να μας σώσει από τη δολοφονική κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτός ο αγώνας μας μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για μια άλλη κυβέρνηση – μια Κυβέρνηση των Εργαζομένων για να χτίσουμε μια άλλη, δίκαιη κοινωνία.

*Στέλεχος της Οργάνωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (ΟΚΔΕ)