ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Αθηνά Κουφοπάνου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘50 ο τότε ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Ατσεσον, έκανε τη διαπίστωση ότι η Βρετανία έχασε μια αυτοκρατορία και ακόμη ψάχνει να βρει ρόλο. Οι εξελίξεις στο διπλωματικό παρασκήνιο του πολέμου στην Ουκρανία φωτίζουν τις μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, καθώς βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τη Βρετανία του 1950. Σήμερα οι «27» της Ε.Ε. μετά από καθυστέρηση πολλών ετών διαπιστώνουν ότι έχασαν ανεπιστρεπτί την ευκαιρία εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης που παρουσιάστηκε με την έναρξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008.

Σύμφωνα με την έγκυρη ιστοσελίδα Axios, που επικαλείται πήγες του Λευκού Οίκου, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι των ΗΠΑ βρήκαν ρόλο στην προσπάθεια τορπιλισμού μιας συνολικής ειρήνευσης στην Ουκρανία, το πλαίσιο της οποίας έχουν συμφωνήσει Τραμπ και Πούτιν. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, οι Ευρωπαίοι ενθαρρύνουν τον Ζελένσκι να επαναφέρει θέματα στα οποία η απορριπτική στάση του Κρεμλίνου είναι δεδομένη.

Πρόκειται για ένα επικίνδυνο παιχνίδι, οριακό και οριοθετημένο με πρωταγωνιστές τον Μακρόν, τον Στάρμερ και τον Μερτς. Το δημοσίευμα του Axios είναι κλασικό παράδειγμα οργανωμένης διαρροής που είναι κάτι περισσότερο από προειδοποίηση, καθώς έχει όλα τα χαρακτηριστικά προειδοποιητικής βολής.

Η Ε.Ε. θα καταγραφεί από ό,τι φαίνεται να έχει χάσει όλα τα ραντεβού με την Ιστορία σε σχέση με την Ουκρανία. Στις αρχές του 2014 οι ΥΠΕΞ Γαλλίας, Γερμανίας και Πολωνίας πέτυχαν συμβιβασμό μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στο Κίεβο με υπηρεσιακή κυβέρνηση που θα διεξήγαγε πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς. Οι ΗΠΑ, που προωθούσαν καθεστωτική αλλαγή, τορπίλισαν εκείνη τη συμβιβαστική φόρμουλα.

Λίγους μήνες μετά, στις αρχές Ιουνίου του 2014, Γαλλία και Γερμανία ανέλαβαν μεσολαβητική προσπάθεια η οποία δεν είχε αποδώσει μέχρι την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στα τέλη Φεβρουαρίου του 2022. Παρεμβατική χωρίς αντίκρισμα το 2014, θεατής παρά μεσολαβητής την περίοδο 2014-2022, η Ευρωπαϊκή Ενωση ή, για να είμαστε ακριβείς, οι τρεις μεγάλοι της Ευρώπης σήμερα κινούνται ως μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης του.