Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια

Και να που όταν τελείωσε η συνάντηση Πούτιν – Τραμπ στην Αλάσκα το μεταξύ τους ειδύλλιο ανακοινώθηκε επίσημα με όρκους αγάπης και πίστης επιβεβαιώνοντας τις φήμες που διαδίδονταν από διάφορους κουτσομπόληδες ότι ο παράνομος δεσμός τους κρατάει χρόνια και ακόμα, όπως ο βήχας και τα λεφτά, έτσι και ο έρωτας δεν κρύβεται. Ο συνεσταλμένος και εσωστρεφής αλλά πνευματώδης Βλαδίμηρος αποκάλυψε ενώπιον όλων τα αγνά του αισθήματα για τον πληθωρικό, εξωστρεφή, αλλά λίγο βλίτο όσον αφορά το πνεύμα Ντόναλντ, ο οποίος επίσης δεν έκρυψε τον έρωτά του. Και ενώθηκαν εις σάρκαν μία για να κατακτήσουν ως ζευγάρι τον κόσμο. Κάπως έτσι μπορώ τώρα να καταλάβω τη σχέση του Αρθουρ Μίλερ με τη Μέριλιν Μονρόε. Βεβαίως, όπως εδήλωσε το ευτυχές ζεύγος, όπως και σε πλείστους όσους γάμους, δεν είναι μόνο ο έρωτας που ενώνει αλλά και η προίκα, οι περιουσίες, τα ασημικά, οι σπάνιες γαίες και ό,τι άλλο θέλεις. Και από ό,τι φάνηκε, τα έχουν βρει μεταξύ τους σε αυτό το ζήτημα πλήρως. Απομένει τώρα μόνο το συμβολαιογραφικό έγγραφο.

Ομως, εκτός από τους ευτυχείς νεόνυμφους (μη σας εκπλήξουν τυχόν καβγαδάκια τους στο άμεσο μέλλον, τα οποία συνηθίζονται ακόμα και στα πιο ερωτευμένα ζευγάρια που όμως στο τέλος τα βρίσκουν αμέσως μετά από μια παθιασμένη ερωτική συνεύρεση), υπάρχουν και οι απατημένοι πρώην. Από τη μια πλευρά, ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ και από την άλλη ο συρφετός των «ηγετών» της Ευρωπαϊκής Ενωσης, οι οποίοι πήραν το εξώγαμό τους που με τόση φροντίδα μεγάλωναν (με ξένα λεφτά βέβαια), τον μικρούλη Βολοντίμιρ, και πάνε να κλαφτούν ζητώντας από τη μοιχαλίδα Αμερική να γυρίσει πίσω στην ετοιμόρροπη αλλά πάντα θερμή και φιλόξενη ΝΑΤΟϊκή φωλιά. Ο πρόεδρος Σι ξέρω τι θα κάνει. Σίγουρα θα κάνει τον Κινέζο και θα αρχίσει να προετοιμάζεται για την αντίδρασή του, η οποία να είστε βέβαιοι ότι θα βασίζεται πάνω στις διδασκαλίες του Λάο Τσε και του Σουν Τζου.

Το ζήτημα είναι τι θα κάνουν οι Ευρωπαίοι που έμειναν με το προβληματικό παιδί στους πέντε δρόμους και δεν ξέρουν τι να το κάνουν τώρα που δεν το θέλει κανείς άλλος. Και όχι μόνο αυτό, αλλά δεν έχουν ιδέα από Λάο Τσε και Σουν Τζου, μόνο λίγα Οικονομικά της συμφοράς ξέρουν, λίγο Κοέλιο, άντε και λίγο Χαράρι. Εντάξει, δεν μιλάω για τον δικό μας που την πάτησε προσπαθώντας να μιμηθεί τον Τσόρτσιλ στον Ρήνο, και έκανε το πιπί του στη λάθος πλευρά του ποταμού της Ιστορίας, αλλά για τους άλλους. Φερ’ ειπείν, τι θα κάνει ο Εμανουέλ που εξακολουθεί να θέλει να δείρει άγρια τον μπρατσωμένο Βλαδίμηρο, ενώ την ίδια στιγμή τρώει μπάτσους δημοσίως από τη δεσποτική Μπριζίτ; Τι θα κάνει ο σερ Κίερ που από υπερήφανος βρετανικός λέων βλέπει με τρόμο να μετατρέπεται σε κερασφόρο θήραμα στο δάσος του Σέργουντ; Τι θα κάνει ο θερμοκέφαλος Φρίντριχ που θυμήθηκε ότι τελικά οι Γερμανοί φτιάχνουν καλύτερα πάντσερ από αυτοκίνητα, ξεχνώντας με περισσή αλαζονεία όλα τα καταστροφικά για τη χώρα του και όλον τον υπόλοιπο κόσμο τραγικά γεγονότα που κατέγραψε η Ιστορία και έχουν στιγματίσει για πάντα τη Γερμανία;

Βλέποντάς τους και προσπαθώντας να καταλάβω την αλλοπρόσαλλη στάση τους, την αμετροέπεια, διαπιστώνω ότι τελικά δεν πρόκειται για απατημένους συζύγους. Ενας αξιοπρεπής απατημένος θα ξεκινούσε μια καινούργια ζωή ανεξάρτητος και ελεύθερος και σε κάποιες περιπτώσεις απαλλαγμένος από μία σχέση που δεν του ταιριάζει. Αυτοί θυμίζουν ανόητα, πεισματάρικα και κακομαθημένα παιδιά.

Οι παλιότεροι θα θυμούνται το τραγουδάκι του Βασίλη Τσιτσάνη «Τα καβουράκια» που είχε γίνει μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του 1960 και μιλούσε για την απιστία μιας καβουρίνας που εγκατέλειψε σύζυγο και παιδιά. Λένε σε κάποιο σημείο οι στίχοι του τραγουδιού: «Με τον σπάρο τον ξενύχτη στη Ραφήνα / παίζει τώρα στα ρηχά η καβουρίνα. Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια / στου γιαλού τα βοτσαλάκια». Αυτό μου θυμίζουν οι ηγέτες μας. Βέβαια αυτά τα καβουράκια τα λαϊκά δεν φταίγαν σε τίποτα, η μαμά τους πήγε και ξεμυαλίστηκε με τον γλεντζέ σπάρο. Τα ευρωπαϊκά όμως καβουράκια, εξαιτίας της αβάσταχτης ελαφρότητάς τους, της οπορτουνίστικης πολιτικής τους, της καρκινικής τους περπατησιάς, της κουτοπονηριάς και της μνησικακίας τους, δεν έχουν τίποτε άλλο να κάνουν παρά να κλαίνε έρμα και παραπονεμένα στου γιαλού τα βοτσαλάκια και μαζί με αυτά και όλοι εμείς που «μένουμε Ευρώπη».

*Νομικός – συγγραφέας