Περί ζώων: Ας μη γίνουμε τα «πρόβατα» που κυνηγούν τις αρκούδες…

Τον τελευταίο καιρό υπάρχει μια κλιμάκωση των διαδικτυακών δημοσιευμάτων αναφορικά με την παρουσία αρκούδων σε κατοικημένες περιοχές. Πρωτοστατούν Μ.Μ.Ε που απροκάλυπτα κάνουν λόγο για αναγκαίο κυνήγι αρκούδας, υποκριτικά ενδιαφερόμενα για την ασφάλεια πολιτών και περιουσιών, υπογραμμίζοντας επονείδιστα  πως πρέπει να παραγκωνιστούν οι γνωστές «φιλοζωικές» υστερίες και η καραμέλα περί δήθεν «επαπειλούμενων» ειδών.  Ξαφνικά αρκούδες αναποδογυρίζουν τρακτέρ, ρίχνουν ανθρώπους σε γκρεμούς, τρομοκρατούν πολίτες. Και «φωνή βοώντας εν τη ερήμω» κάποιοι σώφρονες άνθρωποι τολμούν να πουν πως κι εμείς φαινόμαστε επικίνδυνοι για την αρκούδα και το αρκουδάκι της. Μήπως δεν είμαστε ; Και μια αρκούδα είναι φυσικό να εξαγριώνεται όταν της ρίχνουν στα μάτια σπρέυ ή γαυγίζουν γύρω της σκυλιά. Και οι αρκούδες θέλουν να θρέψουν τα μικρά τους όπως εμείς τα παιδιά μας. Όλοι έχουμε δικαιώματα στη γη αλλά αυτό το έχουμε ξεχάσει προ πολλού. Μόνο θυμόμαστε με αποτροπιασμό τον αρκουδιάρη με την σκελετωμένη «χορεύτριά» του ή χαρίζουμε τα Χριστούγεννα στα παιδιά μας λούτρινα αρκουδάκια γιατί είναι τόσο γλυκά και άκακα… Στο τέλος μ’αυτά  θα μείνουμε. Άλλωστε έχουμε ήδη εξαλείψει τόσα ζώα φτωχαίνοντας τη φύση και παραβιάζοντας την τροφική αλυσίδα. Ας αφήσουμε λοιπόν τους ειδικούς ν’ασχοληθούν με περιπτώσεις όπου η αρκούδα, ένα στη βάση ντροπαλό ζώο που αποφεύγει τους ανθρώπους, άφησε το δάσος και μπήκε στα «χωράφια» των ανθρώπων για να τραφεί. Τολμώ να πω πως η αρκούδα θα μπορούσε να μας θυμίσει και τόσους μετανάστες που για λόγους επίσης επιβίωσης αφήνουν τα πάτρια εδάφη και «εισβάλλουν» στο δικό μας χώρο με ό,τι εχθρική συμπεριφορά αυτό συνεπάγεται από μέρους συμπολιτών μας.

Είναι αλήθεια πως οι Έλληνες αυτό το διάστημα δεν έχουν εύκολη ζωή με δύσκολες οικονομικές συνθήκες που δημιουργούν πολλά οικογενειακά προβλήματα. Και η παγκόσμια περιρρέουσα κατάσταση δεν είναι καλός οιωνός με έναν νέο παράλογο πόλεμο να καταστρέφει ανθρώπους ώστε να παραμένουν στην εξουσία αμετανόητοι δικτάτορες. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει ν’αναζητούμε στην καθημερινότητά μας εξιλαστήρια θύματα προς θρέψη ψυχικής ηρεμίας και αίσθησης αποκατάστασης της τάξης .Ωστόσο οι βιαστικές αποφάσεις είναι συχνά λάθος χειρισμοί. Ας μην παρασυρόμαστε από κάποια ΜΜΕ που φροντίζουν να πανικοβάλουν τους αναγνώστες φέρνοντάς τους συναισθηματικά στα άκρα ( έχουμε διαβάσει παλαιότερα για φίδια που απελευθερώνουν οι «οικολόγοι», για λύκους που απειλούν τα κοπάδια, για λυσσασμένες αλεπούδες κλπ κλπ . χωρίς να ξεχάσουμε τα αδέσποτα, το μόνιμο στόχο ‘σεβάσμιων’ συμπολιτών μας ). Όταν υπάρχουν προβλήματα υπάρχουν πάντα λύσεις με τη καλοπροαίρετη συνεργασία αρχών και την εμπειρία των ειδικών όπως είναι ο «Αρκτούρος» και η «Καλλιστώ».

Η αρκούδα κυνηγήθηκε επί αιώνες για να οικειοποιηθεί ο άνθρωπος τα εδάφη της. Ως ένα από τα εξυπνότερα θηλαστικά προσαρμόστηκε στο περιβάλλον  χάρη στη δύναμη, το θάρρος και την ευφυία της. Μιλώντας για ευφυία και ανάλυση καταστάσεων, είχα διαβάσει μια μικρή ιστορία κατασκηνωτών , όπου  μια θηλυκή αρκούδα προς αναζήτηση τροφής είχε αφήσει πρόσκαιρα στον ευρύτερο χώρο των σκηνών τους τα αρκουδάκια υπό την προστασία των ανθρώπων. Γιατί απλούστατα εκτίμησε  πως οι αρσενικές αρκούδες, λόγω της ανθρώπινης παρουσίας, δεν θα πλησίαζαν τα παιδιά της. Άλλωστε στην Αρχαία Ελλάδα, η αρκούδα, σύμβολο και σοφίας, ήταν ένα από τα ιερά ζώα της Άρτεμης. Ήταν δε προστάτιδα της μητρότητας…

*τέως Αντιδήμαρχος Δήμου Θεσσαλονίκης