To χρέος των δημοκρατικών δυνάμεων

Μετά την κατάρρευση της Δεξιάς στις ευρωεκλογές του ’24 από 41% στις εθνικές εκλογές στο 28,3% και τη μεγάλη αποχή, ο ελληνικός λαός ψάχνει να βρει μια πολιτική δύναμη που θα τον εκφράζει, θα του πει την αλήθεια και θα τον πείσει με το πρόγραμμά του. Δυστυχώς ούτε η αντιπολίτευση τον πείθει!

Η νεοφιλελεύθερη Ν.Δ. μεγεθύνει τις κοινωνικές ανισότητες, περιορίζει τις δημοκρατικές ελευθερίες, ταυτίζεται και υποστηρίζει το μεγάλο κεφάλαιο, εφοπλιστικό, τραπεζικό, τα καρτέλ της ενέργειας και της αισχροκέρδειας, τα οποία μαζί με το τραπεζικό έχουν ανεβάσει τα κέρδη τους στα ύψη, ενώ ο λαός αγκομαχάει με την ανυπόφορη ακρίβεια, τη θεόρατη αύξηση των ενοικίων και τη συνεχή υποτίμηση του ΕΣΥ και γενικά την υποτίμηση του κοινωνικού κράτους. Ο λαός έχει βαθιά απογοητευτεί από τα μεγάλα λόγια και τις υποσχέσεις του κ. Μητσοτάκη και της παρέας του που έχουν βολευτεί και νέμονται την εξουσία και «ξέχασαν» να πληρώσουν τα χρέη τους στις τράπεζες, ενώ του φτωχού κι ανήμπορου του παίρνουν το σπίτι ακόμα και για ψίχουλα.

Ξέρω κάποιον ο οποίος πήρε ένα στεγαστικό δάνειο 60.000 ευρώ το 2010, σήμερα πληρώνει 346 ευρώ τον μήνα δόση, από τα οποία μόνο 30 ευρώ πηγαίνουν για τη μείωση του χρέους. Τα υπόλοιπα 300 ευρώ περίπου πηγαίνουν για τόκους! Το υπόλοιπο ποσόν για εξόφληση αντιστοιχεί σε 440 δόσεις! Σκέτη ληστεία!

Ο κ. Στουρνάρας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Το χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, έχει φτάσει στα ύψη και θα χρειαστούν 40 χρόνια για την εξόφλησή του! Δηλαδή ίσως πάμε για δημοσιονομική πειθαρχία και νέο Μνημόνιο! Η Δικαιοσύνη, δυστυχώς, ανέχεται και υποστηρίζει την κυβέρνηση και με την αρχειοθέτηση των σκανδάλων! Και η αντιπολίτευση τι κάνει; Τρώει τις σάρκες της! Την έχει κυριολεκτικά απορροφήσει η εσωστρέφεια. Ποιος θα γίνει αρχηγός! Τα προβλήματα όμως δεν περιμένουν.

Ετσι πρέπει να παραμεριστούν οι εγωισμοί και οι μικρομεγαλισμοί και να προχωρήσουμε στην ενότητα των δυνάμεών μας για να ανατρέψουμε αυτή τη νοσηρή κατάσταση. Η χώρα έχει τεράστια προβλήματα, συν δημογραφικό, τα οποία ο ένθερμος υποστηρικτής του ΝΑΤΟ, του Ατλαντισμού και της υποτέλειας δεν μπορεί να λύσει. Αυτό μας το βεβαιώνουν τα γεγονότα της Κύπρου ακριβώς 50 χρόνια μετά!

Τη μόνη θετική και ρεαλιστική λύση που βρίσκω σήμερα είναι:

1) Κοινή κάθοδο στις εθνικές εκλογές σε ενιαίο ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. – ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., ώστε να πάρουμε και το μπόνους των 40-50 εδρών, στο οποίο ψηφοδέλτιο μπορούν να μετέχουν και άλλα μικρότερα αντιδεξιά κόμματα. Εξυπακούεται ότι το κάθε κόμμα θα έχει την αυτοτέλειά του, διαφορετικά αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει θετικά. Το ενιαίο ψηφοδέλτιο θα αποκτήσει μια μεγάλη δυναμική και θα ξεπεράσει το 40% για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, διαφορετικά θα το κάνει ο κ. Μητσοτάκης με άλλα κόμματα στα δεξιά του.

2) Για να ξεπεραστεί το εμπόδιο του αρχηγού, πρωθυπουργού, προτείνω δύο χρόνια πρωθυπουργός από το ΠΑΣΟΚ κι άλλα δύο χρόνια από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η κρατική χορηγία θα μοιραστεί ανάλογα με τους βουλευτές που θα εκλέξει το κάθε κόμμα. Νομίζω πως η συνεργασία αυτή είναι και ρεαλιστική και εφικτή, διότι αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτά που μας χωρίζουν. Φτάνει να υπάρξει η βούληση, διαφορετικά ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του!

ΥΓ. Από έγκυρες πηγές μαθαίνω ότι νομικά και θεσμικά η ενιαία κάθοδος δύο και περισσοτέρων κομμάτων είναι εφικτή για το εκλογικό μπόνους των 40-50 εδρών.