Διπλωματία Τραμπ

Οι διερευνήσεις για την εξωτερική πολιτική μιας δεύτερης τετραετίας Τραμπ περιορίζονται στο κατά πόσον θα απεμπλακούν οι ΗΠΑ από την Ουκρανία, μετακυλίοντας την ευθύνη στην Ευρώπη.

Πολύ λίγο ή και καθόλου δεν υπάρχει προβληματισμός για την πολιτική Τραμπ απέναντι στην Κίνα και στο Ιράν που μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες συνέπειες.

Σε πρόσφατη συνέντευξη στο CNN, πρώην σύμβουλος ασφαλείας του Τραμπ μιλά για απενεργοποίηση των εμπορικών σχέσεων με την Κίνα και προτείνει δασμούς 60% στα εισαγόμενα από τις ΗΠΑ κινεζικά προϊόντα.

Με ένα παρόμοιο μπαράζ κυρώσεων είχαν περικυκλώσει οι ΗΠΑ την Ιαπωνία το 1941.

Το δίλημμα στο οποίο βρέθηκε το Τόκιο ήταν ή να παραδοθεί άνευ όρων ή να επιτεθεί προληπτικά και, φυσικά, επιλέχτηκε το δεύτερο σενάριο.

Σε ό,τι αφορά το Ιράν, η πολιτική Τραμπ ταυτίζεται με τη στρατηγική Νετανιάχου, ότι δεν πρόκειται να υπάρξει σταθερότητα στη Μέση Ανατολή χωρίς να τερματιστεί η παρουσία και η επιρροή της Τεχεράνης στην ευρύτερη περιοχή.

Ενδεχόμενη επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο θα είναι μάννα εξ ουρανού για τον Νετανιάχου και τους συμμάχους του, που δεν έπαυσαν ποτέ να ελπίζουν ότι σε κάποια στιγμή η Ουάσινγκτον θα ανάψει πράσινο φως στον βομβαρδισμό των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν.

Σε ό,τι αφορά την Κίνα, η διαφορά με την τετραετία Τραμπ 2017-21 είναι προφανής, καθώς στην τετραετία Μπάιντεν η αντιπαλότητα της Ουάσινγκτον με το Πεκίνο έγινε η υπ’ αριθμόν ένα προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόσφατα κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ μελέτη με τίτλο «Η χαμένη δεκαετία» η οποία αναφέρεται στην καθυστέρηση συνειδητοποίησης από την Ουάσινγκτον της κινεζικής απειλής.

Με άλλα λόγια, η πολιτική «σιδηράς πυγμής» που θα εφαρμόσει ο Τραμπ στην Κίνα έχει ευρύτατη διακομματική συναίνεση, σε αντίθεση με τη Μέση Ανατολή και το Ιράν, όπου η συναίνεση δεν είναι σε καμιά περίπτωση δεδομένη.

Τούτων λεχθέντων, η κατάταξη του Τραμπ στον παραδοσιακό απομονωτισμό των Ρεπουμπλικανών σε αντίστιξη με τον πολεμοχαρή παρεμβατισμό των Δημοκρατικών είναι, στην καλύτερη περίπτωση, υπεραπλούστευση.