ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στην πρόσφατη επίσκεψή της στην Αγκυρα η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτόρια Νούλαντ διέψευσε κατηγορηματικά τις φήμες που κυκλοφορούσαν στην Ουάσινγκτον για επικείμενη αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Βορειοανατολική Συρία.

Η Νούλαντ επανέλαβε την πάγια αμερικανική θέση ότι οι περίπου 800 άνδρες των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ μαζί με τους Κούρδους αντάρτες της πολιτοφυλακής ΥPG είναι η εγγύηση ότι οι εναπομείνασες δυνάμεις των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού κράτους» δεν θα απειλήσουν εκ νέου τις ισορροπίες της Μέσης Ανατολής.

Το ίδιο σκηνικό είχε στηθεί το φθινόπωρο του 2018 και του 2019 όταν ο Τραμπ ύστερα από μπαράζ πιέσεων του Ερντογάν ανακοίνωσε την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Συρία.

Και τις δύο φορές η αποχώρηση ματαιώθηκε μετά την καθολική κινητοποίηση της γραφειοκρατίας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου.

Ιδιο σκηνικό φαίνεται ότι διαμορφώθηκε το τελευταίο δεκαήμερο, με τη Νούλαντ τελικά να διαψεύδει τα περί αποχώρησης.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή επιβεβαιώνουν ότι η επένδυση των ΗΠΑ στο κουρδικό κίνημα δεν έχει τακτικό και συγκυριακό χαρακτήρα αλλά αποτελεί στρατηγική επιλογή.

Η συμμαχία των ΗΠΑ με τους Κούρδους αποτελεί εργαλείο παρέμβασης και πίεσης στη Συρία, στο Ιράκ, στο Ιράν και φυσικά και στην Τουρκία.

Οσο θα ισχύει ότι η παραπάνω θεώρηση θα παραμείνει σταθερή δεν πρόκειται να υπάρξει συνολική εκκαθάριση εκκρεμοτήτων ΗΠΑ-Τουρκίας.

Το Ιράν έχει κατοχυρώσει τον έλεγχο του Ιράκ, της Συρίας και του Νοτίου Λιβάνου που αποτελεί έναν στρατηγικής σημασίας διάδρομο ο οποίος φτάνει στη Μεσόγειο.

Οι ΗΠΑ με την επένδυσή τους στο Κουρδικό έχουν χαράξει λίγο πιο βόρεια έναν διάδρομο που ξεκινά από το Βόρειο Ιράκ, συνεχίζεται στη Βορειοανατολική Συρία και μπορεί να επεκταθεί μέσω της μεικτής πληθυσμιακά Βορειοδυτικής Συρίας μέχρι τη Μεσόγειο.

Πρόκειται για μια οριοθέτηση των διμερών σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας που δεν επηρεάζεται ούτε από την άρση του βέτο στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και την απεμπλοκή των F-16 αλλά ούτε και από ένα υποθετικό και απίθανο με τα σημερινά δεδομένα σενάριο εγκατάλειψης των S-400 με αντίτιμο την επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35.

Mέχρι το 1990 οι ΗΠΑ, που εκτός από την Τουρκία διατηρούσαν στενές σχέσεις και με το Ιράκ, κρατούσαν αποστάσεις ασφαλείας από το Κουρδικό, μια κατάσταση πραγμάτων που ανήκει οριστικά και αμετάκλητα στο παρελθόν.