Ευρωπαϊκή αυτοπαγίδευση

Την άνοιξη του 1998, Γαλλία και Γερμανία παραλίγο να έλθουν σε μετωπική σύγκρουση για τη σύνθεση της πρώτης ομάδας χωρών της ευρωζώνης, με τον Κολ να μη δέχεται τη συμμετοχή της Ιταλίας και κατ’ επέκταση του Νότου και τον Σιράκ να απειλεί με βέτο στη διεύρυνση της Ε.Ε. προς Ανατολάς.

Η ρήξη αποσοβήθηκε με την ελαστική ερμηνεία των κριτηρίων σύγκλισης του Μάαστριχτ και των πλαφόν του Συμφώνου Σταθερότητας για τον πολύ απλό λόγο ότι στις αποκλίνουσες χώρες συμπεριλαμβάνονταν η Γερμανία και η Γαλλία.

Σήμερα η εικόνα είναι ακόμη πιο αντιφατική.

Γερμανία και Γαλλία έχουν μοναδική επιλογή τις δημόσιες επενδύσεις για να αναθερμανθεί η ζήτηση ώστε να αποφύγουν μια μακράς διαρκείας ύφεση.

Ομως, ο ρεαλισμός του 1998 δεν μπορεί να επαναληφθεί γιατί μέχρι στιγμής η Γερμανία είναι ανυποχώρητη ως προς την επιστροφή τόσο της πειθαρχίας του Συμφώνου Σταθερότητας αλλά και του κόφτη χρέους που στοχεύει στο μηδενικό έλλειμμα, είναι ενσωματωμένος στο Σύνταγμα και χρειάζεται πλειοψηφία των δύο τρίτων της Μπούντεσταγκ για να αλλάξει.

Το Μπούνκερ της μόνιμης λιτότητας μοιάζει αδιαπέραστο καθώς το Βερολίνο με την πείρα της λειτουργίας του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας είναι πολύ επιφυλακτικό σε έκτακτες δαπάνες ειδικού σκοπού που αν πολλαπλασιαστούν θα οδηγήσουν σε σταδιακή απονεύρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Ετσι, η Γερμανία είναι αρνητική σε δαπάνες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, την ενίσχυση και προσαρμογή του αγροτικού τομέα και κυρίως τις αμυντικές δαπάνες, με δυο λόγια επιλέγει μια πολιτική ευρωπαϊκής ακινησίας.

Η σύγκρουση του Μακρόν με τους αγρότες είναι αποκαλυπτική καθώς η εμπορική συμφωνία της Ε.Ε. και της ένωσης Mercosur των χωρών της Νότιας Αμερικής δεν μπόρεσε να συνδεθεί με πολιτικές στήριξης της ευρωπαϊκής αγροτικής παραγωγής στην αναγκαία προσαρμογή στον ανταγωνισμό του χαμηλού κόστους.

Χωρίς τις ευρωπαϊκές ψευδαισθήσεις του 2017, όταν από την Πνύκα και τη Σορβόνη εξέθετε το ευρωπαϊκό του όραμα, ο Μακρόν δεν έχει άλλη οδό από τη διαπίστωση ότι για όλα φταίει η συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur…

Τα παραπάνω ερμηνεύουν προκαταβολικά την πανωλεθρία που θα υποστούν στις ευρωεκλογές οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας που μέχρι τώρα αντιμετωπίζουν όσους διαμαρτύρονται ως λαϊκιστές.