Οι δυο κόσμοι

Ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους, με άλλα ενδιαφέροντα και συμφέροντα, λέμε όταν διαφέρουμε από κάποιους. Συχνά αυτοί οι δυο κόσμοι παλεύουν, αντιμάχονται μεταξύ τους, δηλαδή οι άνθρωποι με τις απόψεις και τις ιδεολογίες τους.

Παραμονή Χριστουγέννων του 1944 τα αγγλικά στρατεύματα επιχείρησαν να αποβιβαστούν στη Λέσβο. Πάνδημος ο λαός του νησιού, με την καθοδήγηση του ΕΑΜ, τους απώθησε. Γράφτηκαν πολλά για αυτό το ιστορικό γεγονός και τη σημαντική πολιτική νίκη. Στο χρονογράφημά του «Οι δυο κόσμοι», δημοσιευμένο στις 30 Δεκεμβρίου του 1944 στην εφημερίδα του ΕΑΜ «Ελεύθερη Λέσβος», ο διανοούμενος Ηλίας Παρασκευαΐδης σκιαγραφεί τους δυο κόσμους που μάχονται:

«Με τον αγώνα που ‘κανε αυτές τις μέρες ο λαός της Μυτιλήνης ξεσκεπάστηκαν οι δυο κόσμοι που παλεύουν. Ο παλιός που αγωνίζεται να κρατηθεί στη θέση του αντιδραστικός και ο άλλος ο καινούργιος που ανεβαίνει δυνατός, επαναστατικός και θα μπολιάσει με καινούργια ζωή τον πολιτισμό. Είναι ο λαός με τις δυνάμεις που ακόμα δεν μπήκαν στη δράση. Με την απόβαση των μαύρων ένιωσε πως κινδυνεύει η λευτεριά του. Εβλεπε πως θα καταπατούσαν τα δικαιώματά του. Ηταν ο γνήσιος λαός, με συνείδηση για ό,τι έκανε. Αγρότες και εργάτες απλοί και μαζί μικροί εργοδότες επαγγελματίες, επιστήμονες, έμποροι, μικροβιομήχανοι, νοικοκυραίοι, υπάλληλοι, κακοντυμένοι και καλοντυμένοι. Ολες οι τάξεις που τα παλιά κόμματα γύρευαν να κρατούν χωρισμένες. Σήμερα τους ένωσε όλους αυτούς ένας σκοπός κοινός. Εβλεπαν τους εχθρούς τους να ‘ρχονταν να επιβάλουν με τη βία το κράτος τους. Ενα κράτος ξένο στο λαό και σταθήκανε όλες οι τάξεις του λαού μαζί ενωμένες ενάντια στην ξένη αυτή επιβολή.

Ο άλλος κόσμος

Κι απέναντι στο λαό ο παλιός κόσμος μ’ όλα τ’ απομεινάρια του. Ολα τα στάδια της αντίδρασης στάθηκαν μπροστά στο λαό. Από την άκρη, από τους ανθρώπους που χάρηκαν σαν έμαθαν πως θα βγουν μαύροι στη Μυτιλήνη, για να στεριώσουν τον κόσμο τους που γκρεμίζεται, ίσα με τους αδιάφορους, τους ουδέτερους. Τους ανθρώπους που δε νοιάζονταν αν θα καταπατηθούν τα δικαιώματα του λαού, αν γι’ αυτό θα χρησιμοποιηθούν μαύροι. Είναι οι άνθρωποι που βλέπουν τα συμφέροντα τους δεμένα με μιαν κατάσταση, που γυρεύει να επιβληθεί ακόμα με κάθε τρόπο, ακόμα και με τους μαύρους και τους δέχονται. Μα διατάζουν να το μολογήσουν. Μ’ όλο που μιλάνε για Δημοκρατία και για ελευθερίες, στις κρίσιμες στιγμές στέκουν μακρυά απ’ τον αγώνα δείχνοντας πια την πραγματική θέση τους. Και οι ελευθερίες μένουν μονάχα λόγια. Ο αγώνας των δυο κόσμων συνεχίζεται, μα τη μάχη την κέρδισε πια ο καινούργιος».

Και σήμερα συνεχίζεται ο αγώνας των δυο κόσμων. Το θέμα είναι να έχεις επιλέξει τον κόσμο του αγώνα, της ανθρωπιάς, της προσπάθειας και της κοινωνικής υποστήριξης του κάθε αδύναμου και κατατρεγμένου.

*Συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας