O κορεσμένος έχει κίνητρα; Πόση φιλοδοξία μπορεί να κουβαλάει στις αποσκευές του ένας ποδοσφαιρικός επικυρίαρχος; Η φετινή Μάντσεστερ Σίτυ είναι ένα καλό δείγμα για να προβούμε σε σχετικές διερευνήσεις. Η Σίτυ πριν λίγους μήνες τα πήρε όλα. Αυτή τη στιγμή είναι η πρωταθλήτρια Ευρώπης και η πρωταθλήτρια (αλλά και κυπελλούχος) Αγγλίας. Ίσως οι δύο πιο επίδοξοι τίτλοι στον παγκόσμιο διασυλλογικό ανταγωνισμό κατέληξαν στην ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα… Άλλωστε, στα τελευταία έξι πρωταθλήματα της Premier League η συγκεκριμένη ομάδα έχει πάρει τα πέντε, ενώ στο σήμερα τρέχει ένα σερί που έχει φτάσει τον αριθμό τρία. Και η Lady Hope αναρωτιέται αν μπορούν να γίνουν τέσσερις οι σερί τίτλοι…
Είναι ένα ζητούμενο που έχει αποκτήσει απτή αξία από τα πραγματικά δεδομένα πάνω στα γρασίδια. Γιατί, μετά τα μέσα Δεκεμβρίου, η Μάντσεστερ Σίτυ δυσκολεύεται πολύ. Πάρα πολύ για τα δικά της μέτρα, θα λέγαμε… Σε 17 αγώνες έχει μόλις 10 νίκες και 7 γκέλες (4 ισοπαλίες και 3 ήττες). Βλέπεις προσεκτικά τη βαθμολογία. Πρώτη η Άρσεναλ με 39. Σε εκπλήσσει κάτι τέτοιο; Ίσως ναι, γιατί μία δεύτερη συνεχόμενη σεζόν πρωταθλητισμού από τους «κανονιέρηδες» αποτελεί πιστοποίηση πως έχουν αλλάξει πια επίπεδο, για μία ομάδα για την οποία οι δύσπιστοι είναι πολλοί… Δεύτερη θα περίμενε κάποιος τη Μάντσεστερ Σίτυ. Όχι, δεύτερη είναι η Λίβερπουλ με 38. Αναμενόμενο; Λογικό, σίγουρα. Όμως, δεν είναι μόνη της εκεί η ομάδα του μεγάλου εμπορικού λιμανιού της Αγγλίας που παραμένει η τελευταία ομάδα που πήρε το πρωτάθλημα πλην Σίτυ. Η Λίβερπουλ, λοιπόν, ισοβαθμεί με μία άλλη ομάδα. Τη Μάντσεστερ Σίτυ; Όχι… Με την Άστον Βίλα (εδώ τα εγκωμιαστικά σχόλια κάνουν ευλόγως πάρτυ με καλεσμένους τους πάντες)…
Και, επιτέλους, μετά συναντάμε τη Σίτυ στους 34 βαθμούς. Εντάξει, μόλις πέντε βαθμούς πίσω είναι. Έχει βρεθεί στο παρελθόν και περισσότερους, και το γύρισε θριαμβευτικά. Μπορεί, όμως, ένα πρωτάθλημα όπως το αγγλικό να γίνεται αντιληπτό με τόσο έντονη επικέντρωση σε μία ομάδα; Ναι, αν μιλάμε για την ομάδα του Γκουαρντιόλα. Που τα κατορθώματά της είναι ακόμα πιο σπουδαία γιατί τα επιτυγχάνει ακριβώς επί των συγκεκριμένων αντιπάλων. Όχι, αν εστιάσει κάποιος μόνο σε αυτό το στοιχείο… Γιατί αν αγνοήσεις όλα τα υπόλοιπα και σταθείς αποκλειστικά στη Σίτυ έχεις διαπράξει «έγκλημα κατά της ποδοσφαιρικής ανθρωπότητας»… O αγωνιστικός ρυθμός, η ατμόσφαιρα εντός γηπέδου, ο ανταγωνισμός για το αποτέλεσμα, το γενικότερο πολιτισμικό αποτύπωμα του συγκεκριμένου πρωταθλήματος είναι σημάδι αναφοράς. Μία προσεγμένη βιτρίνα, που σε καμία περίπτωση πάντως δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχάσουμε και το υπόλοιπο κομμάτι, που χρειάζεται περισσότερη προσοχή και μέριμνα. Γιατί το ποδόσφαιρο είναι το όλον και όχι μόνο τα πιο βολικά στη ματαιοδοξία μας στοιχεία…
Η Lady Hope ξέρει πως η Σίτυ τώρα που έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης και απαλλάχθηκε από το σχετικό ασήκωτο βάρος (που έτεινε να μετατραπεί από πληγή σε όνειδος), οτιδήποτε πράξει το κάνει πάνω σε έναν καμβά που περιγράφεται από τη (δεδομένη) είσοδό της στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Και όλοι θα παρακολουθήσουμε τη μάχη της Σίτυ με τους εγχώριους ανταγωνιστές της, που είναι και αρκετοί φέτος πανάθεμά τους… στο δεύτερο μισό της σεζόν με κομμένη την ανάσα… Προσδεθείτε, η Premier League (φυσικά και με τη Σίτυ παρούσα στο κεντρικό πεδίο…) απογειώνει το ποδόσφαιρο…
