…Για τη βία στα γήπεδα, επιλέγουν την επικοινωνία και το «πονάει χέρι, κόβω χέρι», ενώ κάποιοι άλλοι τη σε βάθος, συντονισμένη και συνολική αντιμετώπιση…
To όχι και τόσο μακρινό 2016 στο Saint-Denis της Γαλλίας υπογράφηκε η ομώνυμη διεθνής Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης που προέβλεπε, μεταξύ άλλων, την προώθηση της ασφάλειας των φιλάθλων εντός και εκτός γηπέδων, την ενίσχυση της διεθνούς αστυνομικής συνεργασίας, την αποτελεσματική πρόληψη και τιμωρία του χουλιγκανισμού. Η σημαντική αυτή σύμβαση, την οποία υπέγραψε η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ολοκληρώθηκε με το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ UEFA και Συμβουλίου της Ευρώπης το 2018.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. κύρωσε τη σύμβαση μόλις το 2022 και την έθεσε σε ισχύ την 1.6.2023. Με τεράστια δηλαδή καθυστέρηση τόσο ως προς την κύρωση όσο και την εφαρμογή της, αν σκεφτεί, μάλιστα, κάποιος ότι είχαμε τις δολοφονίες του Αλκη Καμπανού το 2022 και του Μιχάλη Κατσουρή το 2023, καθώς και τον πρόσφατο σοβαρότατο τραυματισμό του αστυνομικού.
Σίγουρα, χρειάζονται μέτρα καταστολής και αυστηρού ελέγχου κυρίως από τις ΠΑΕ, καθώς και σε βάθος διερεύνηση των εγκλημάτων, σε επίπεδο φυσικών και ηθικών αυτουργών, και τιμωρία των ενόχων από την πολιτεία, όπως προβλέπουν το Σύνταγμα και οι νόμοι που ήδη υπάρχουν.
Σίγουρα, επίσης, σε ένα σύνθετο και δύσκολο ζήτημα όπως είναι η βία στους αθλητικούς χώρους και η βία γενικότερα, χρειάζονται μέτρα πρόληψης, αποτροπής, προετοιμασίας και οργάνωσης που τόσο το κράτος όσο και η αστυνομία έχουν τη δυνατότητα και την εμπειρία να υλοποιήσουν. Η βία, εξάλλου, στους αθλητικούς χώρους δεν είναι ξεκομμένη από όσα συμβαίνουν γύρω μας και έχει πρωτίστως, όπως και κάθε μορφή βίας, κοινωνικές ρίζες που πρέπει να λαμβάνονται πάντα υπόψη.
Και σίγουρα όλοι οι οπαδοί, όλοι οι αστυνομικοί, όλοι οι άνθρωποι που ανήκουν σε κοινωνικές ή επαγγελματικές ομάδες δεν είναι ίδιοι, δεν μπορούμε και δεν πρέπει να τους τσουβαλιάζουμε. Ο πρόσφατος εγκληματικός τραυματισμός του αστυνομικού στου Ρέντη, όπως και οι δολοφονίες του Μιχάλη Κατσουρή στη Ν. Φιλαδέλφεια και του Αλκη Καμπανού στη Θεσσαλονίκη, πρέπει το λιγότερο να οδηγήσουν, επιτέλους, σε μια πολύ σοβαρή και στη ρίζα αντιμετώπιση του φαινομένου.
Από την πολιτεία και τους φορείς της πρωτίστως, τις Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες (ΠΑΕ) που έχουν μεγάλη ευθύνη, την αστυνομία με τους μηχανισμούς που διαθέτει, αλλά και το οπαδικό κίνημα που δεν αποτελείται μόνο από «μπαχαλάκηδες».
Ποτέ ξανά, λοιπόν, αλλά αυτή τη φορά με πολύ σοβαρή και ουσιαστική αξιοποίηση και συντονισμό των εθνικών και διεθνών εργαλείων, νομικών και θεσμικών, με πολιτική βούληση σύγκρουσης με συμφέροντα και κατεστημένες νοοτροπίες και σε κάθε περίπτωση όχι με επικοινωνία, εντυπώσεις και λύσεις τύπου «πονάει χέρι, κόβω χέρι».
Με αυστηρή εφαρμογή μέτρων ελέγχου και αποτροπής επεισοδίων και εγκληματικών πράξεων μέσα κι έξω από τα γήπεδα -όπως έγινε τον Νοέμβριο του 2015 όταν οι Κροάτες νεοναζί πήγαιναν στο «Καραϊσκάκης» με τις ίδιες προθέσεις, αλλά δεν τα κατάφεραν γιατί τους σταμάτησε η κυβέρνηση με συντονισμό όλων των συναρμόδιων αρχών-, με εξειδικευμένη εκπαίδευση των αστυνομικών του πεδίου, αλλά και με εκπαίδευση των μαθητών στα σχολεία για τον αθλητισμό και τις αξίες του, τις καλές πρακτικές της UEFA ή τις πρωτοβουλίες του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών (ΠΣΑΠ), καθώς και δράσεις οργανωμένων οπαδών στα γήπεδα με μηνύματα για την ισότητα, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, την ειρήνη, τη μάχη κατά του ρατσισμού.
Τέλος, κι αυτό προκύπτει από την πολυετή εμπειρία μου στα γήπεδα ως ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή και δεν είναι ήσσονος σημασίας, με ενίσχυση του μαζικού αθλητισμού, της κουλτούρας αλλά και των υποδομών του, ώστε όλο και περισσότερα παιδιά να βλέπουν τι πραγματικά σημαίνει αθλητισμός από μέσα.
Κι επειδή δεν είναι όλοι ίδιοι, στο τελευταίο αλλά και σε αρκετά από τα προηγούμενα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έκανε, μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, πολύ περισσότερα από τη σημερινή και πολύ πιο σημαντικά, προς όφελος της κοινωνικής συνοχής αλλά και της ασφάλειας όλων των εμπλεκομένων.
* Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Κορινθίας, δικηγόρος
