Ο ανταγωνισμός και η εφ’ όλης της ύλης αντιπαλότητα μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας φέρουν μια βαριά προσημείωση, την ανεξέλεγκτη διολίσθηση προς μια σύγκρουση, προοπτική που ανησυχεί σήμερα τόσο την Ουάσινγκτον όσο και την Κίνα.
Οι ΗΠΑ εισέρχονται στα αχαρτογράφητα νερά της προεκλογικής εκστρατείας του 2024 που ήδη προβάλλει ως ένα σκηνικό εμφυλιοπολεμικής έντασης και αβεβαιότητας.
To γεγονός ότι η επίδειξη πυγμής απέναντι στην Κίνα ήταν σημείο σύγκλισης των Μπάιντεν και Τραμπ δεν εγγυάται σε καμία περίπτωση ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Κίνα δεν θα γίνουν ακόμη ένα πεδίο προεκλογικής αντιπαράθεσης, όπως απ’ ό,τι φαίνεται ήδη συμβαίνει με την πολιτική του Λευκού Οίκου στην Ουκρανία.
Εκτός συνόρων, κάθε μέρα που περνά ενισχύει την άποψη ότι η πολεμική σύγκρουση στη Γάζα θα είναι μακράς διαρκείας, όπως στην Ουκρανία.
Με αυτά τα δεδομένα, οι ΗΠΑ αναζητούν μεσο-μακροπρόθεσμα σταθεροποίηση των σχέσεών τους με την Κίνα και έτσι φτάσαμε στη συνάντηση κορυφής Μπάιντεν – Σι Τζινπίνγκ στο Σαν Φρανσίσκο.
Από τη μεριά της η Κίνα κινείται στη διεθνή σκηνή με την αυτοπεποίθηση ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ της, καθώς ήδη αναδεικνύεται ως άτυπη ηγέτις του αναδυόμενου πολυκεντρικού – πολυπολικού κόσμου.
Ηδη το Πεκίνο προβάλλει να πρωταγωνιστεί στη διεύρυνση της Ομάδας BRICS, αλλά και ταυτόχρονα να δηλώνει «παρών» στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Μισό αιώνα μετά την εξομάλυνση των σχέσεων της Κίνας του Μάο με τις ΗΠΑ του Νίξον τον Φεβρουάριο του 1972, οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι το κόστος μιας σύγκρουσης είναι απαγορευτικό και για τις δύο, αλλά ταυτόχρονα διαπιστώνουν ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις και τα προαπαιτούμενα για ειρηνική συνύπαρξη.
Ελλείψει εναλλακτικής επιλογής, η αναζήτηση μιας συγκρουσιακής συνύπαρξης προβάλλει ως μονόδρομος.
Ολα τα παραπάνω φωτίζουν την πολιτική των ΗΠΑ για ταυτόχρονη αντιπαλότητα με την Κίνα και τη Ρωσία ως επιλογή υψηλού κινδύνου που εκμηδενίζει την παράδοση τριγωνικών ισορροπιών Ουάσινγκτον, Πεκίνου και Μόσχας που χάραξαν οι Νίξον – Κίσινγκερ πριν από μισό και πλέον αιώνα, όταν εξομάλυναν τις σχέσεις με την Κίνα του Μάο για να μπορέσουν στη συνέχεια να διαπραγματευτούν από θέση ισχύος με την ΕΣΣΔ του Μπρέζνιεφ.
