Η μοναχά κακές συνήθειες, δόλο και απάτη,
ή ακόμη ιδιοτέλεια να καρπωθείς το αίμα των άλλων.
Γιώργος Σεφέρης, Τελευταίος σταθμός
Αυτοί που καταπολέμησαν τον φωτισμό του γένους κατά την προεπαναστατική περίοδο και σοφίζονταν διάφορα τεχνάσματα για να καθυστερούν την προετοιμασία του απελευθερωτικού αγώνα∙ αυτοί που επιχείρησαν να εμποδίσουν την εξέγερση τρομοκρατώντας τους ραγιάδες όταν ωρίμαζε ο καιρός για να ζωστούν τ’ άρματα και να γίνει το ρωμαίικο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος∙ αυτοί που τα είχαν καλά με τους πολυχρονεμένους -οι λεγόμενοι κοτζαμπάσηδες, προεστοί και προύχοντες- και τους αποκαλούσε ο λαός τουρκοχριστιανούς.
Ηταν αυτοί που τελικά πήραν στα χέρια τους τα ηνία του ανεξάρτητου -που δεν ήθελαν- κράτους και το έκαναν σαν τα μούτρα τους, φοβερίζοντας, τιμωρώντας και δολοφονώντας τους αγωνιστές που θυσίασαν τη ζωή τους για μια ελεύθερη δημοκρατική πατρίδα. Και για να υπάρχει και επίλογος σ’ αυτή την τραγωδία, δολοφόνησαν στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831 και τον κυβερνήτη Καποδίστρια. Για να ακολουθήσει η Βαυαροκρατία και η δολοπλοκία με κέντρο τη βασιλική αυλή. «Και διηγώντας τα να κλαις»!
Αυτοί που το 1941 συντάχθηκαν με τους εισβολείς κατακτητές, από τους οποίους οπλίστηκαν για να υπηρετούν τους δόλιους σκοπούς τους βλάπτοντας τον ελληνικό λαό∙ αυτοί που καταπολέμησαν την αντίσταση και συκοφάντησαν τους αγωνιστές, προκειμένου να καρπωθούν το αίμα τους∙ αυτοί που έθεσαν υπό διωγμό όσους μάτωσαν για τη λευτεριά της πατρίδας.
Ηταν αυτοί που άρπαξαν την εξουσία όταν ελευθερώθηκε η πατρίδα και, βαφτίζοντας τον προδότη εαυτό τους πατριώτη και τον πατριώτη προδότη, καταδίωξαν χιλιάδες Ελληνες γιατί δεν κάθισαν ήσυχα όπως αυτοί, αλλά οραματίστηκαν μια πατρίδα της ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας. Και για να γράψουν κι εδώ τον επίλογο της τραγωδίας, άνοιξαν τον δρόμο για τη λευκή τρομοκρατία και τον εμφύλιο, με κέντρο πάλι τη βασιλική αυλή και εργαλείο τη δολοπλοκία. «Η φρίκη δεν κουβεντιάζεται, γιατί είναι ζωντανή, γιατί είναι αμίλητη και προχωράει».
Αυτοί που από τη μεταπολίτευση του ’74 και μετά κυβέρνησαν δι’ ίδιον όφελος και οδήγησαν την Ελλάδα στον γκρεμό αρπάζοντας, διαγουμίζοντας και ρημάζοντας τα πτωχικά της ταμεία∙ αυτοί που συντάχτηκαν άνευ ντροπής με τους δανειστές, το ΔΝΤ, την τρόικα και τους υβριστές της Ελλάδας και έριξαν ασυλλόγιστοι τη χώρα στα βράχια κάνοντάς μας να ντρεπόμαστε που λεγόμαστε Ελληνες∙ αυτοί που αφιονισμένοι καταπολέμησαν με λύσσα και ξεδιαντροπιά όσους έδωσαν αγώνα για να γλιτώσουν την πατρίδα τραβώντας την απ’ τον γκρεμό.
Είναι αυτοί που ξαναμπήκαν στα πράγματα -φανφαρόνοι, ασύστολοι και αδίστακτοι-, παραμύθιασαν τον λαό, έφαγαν μεταξύ τους το κομπόδεμα της προηγούμενης κυβέρνησης, μετέτρεψαν το Σύνταγμα και τους νόμους σε κουρελόχαρτο και έριξαν την Ελλάδα ξανά στη φαυλοκρατία και στον γκρεμό της αδικίας, της φτώχειας και της ανυποληψίας, ως εκεί που αισθάνεται κανείς πως δεν πάει άλλο η κατάσταση ή πως δεν έχει πάτο η παρακμή. «Ελλάδα, γλώσσα τυφλή στη γεωγραφία, Ελλάδα, οικόπεδο και αποικία». Αλλά αυτοί κάνουν τη δουλειά τους. Είναι και με τον Τούρκο και με τον Γερμανό και με την τρόικα και με τα μνημόνια. Είναι με όσους κάνουν κακό στην Ελλάδα, αρκεί να κερδίζουν αυτοί. Αυτοί είναι το κατεστημένο. Και ν’ αλλάξει η κατάσταση, πάλι αυτοί θα βγουν μπροστά. Και θα προσποιηθούν. Και θα ζητήσουν μερίδιο. Και θα κάνουν τους πατριώτες. Και θα γίνονται πάμπλουτοι πουλώντας πατριωτισμό και εθνικοφροσύνη.
Οι άλλοι; Αυτοί που χάνουν, τι κάνουν; Αλλά καθώς συλλογίζεσαι αυτούς τους άλλους, σηκώνεις με απελπισία τα χέρια ψηλά. Από αυτούς, ελάχιστοι διαβάζουν. Απ’ τους ελάχιστους που διαβάζουν, ελάχιστοι κατανοούν τα κείμενα που διαβάζουν. Και από αυτούς που τα κατανοούν, ελάχιστοι διαθέτουν την ικανότητα να τα μεταδώσουν στους άλλους που δεν διαβάζουν ή δεν κατανοούν αυτά που διαβάζουν.
Κι αυτοί που μπαίνουν στα πράγματα δι’ ίδιον όφελος, γνωρίζουν καλά πως, για να τον κουμαντάρεις τον λαό, πρέπει να τον τυφλώσεις. Κι αυτό κάνουν! Με διάφορες αδρά πληρωμένες ομάδες -τάχα- αλήθειας!
*Φιλόλογος – συγγραφέας
