Κάτι πρέπει να πεις κι εσύ

Εγραφα πριν από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές: Βιώνοντας την τελευταία τετραετία τις πρακτικές και τις πολιτικές ενός αδίστακτου καθεστώτος με φιλελεύθερο μανδύα και ακροδεξιά συμπεριφορά, προβληματίστηκα κατά πόσο πρέπει να αρκούμαι στους αγώνες της μικρής κλίμακας για το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον πολιτισμό ή μήπως πρέπει να αγωνιστώ εναντίον αυτού του καθεστώτος. Και εάν είναι να κάνω το δεύτερο, από ποιο μετερίζι.

Μετά από πολλή περίσκεψη αποφάσισα να αγωνιστώ γι’ αυτά που πιστεύω, για τις αξίες του ανθρωπισμού, της ισότητας και της ελευθερίας, για την κοινωνική δικαιοσύνη και τα δίκαια των περιθωριοποιημένων και κατατρεγμένων ομάδων αυτού του κόσμου.

Εχω επίγνωση των δυσκολιών, όπως επίσης και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει κανείς, όταν εντάσσεται σε έναν πολιτικό χώρο, ιδιαίτερα σε ένα κόμμα, θέλοντας παράλληλα να διατηρεί την προσωπική του αυτονομία και την ελευθερία να εκφράζεται αγνοώντας «τη γραμμή» του κόμματος.

Παρ’ όλα αυτά, νιώθω ότι η ζυγαριά σε τούτη τη συγκυρία γέρνει υπέρ της στράτευσης, για να σταματήσει ο ακροδεξιός κατήφορος της κοινωνίας και η ορμπανοποίηση της χώρας.

Είμαι, λοιπόν, με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.

Και τώρα:

Ποιος νοιάζεται, σκέφτομαι. Ποιος με ρώτησε; Πώς βρέθηκα σ’ αυτή τη θέση; Το ήξερα. Ηξερα για τους οργανισμούς που λέγονται κόμματα. Ακρογωνιαίοι λίθοι της δημοκρατίας. Ναι. Αλλά και δομές εξουσιαστικές. Ιεραρχίες. Τάσεις. Κλίκες. Φράξιες. Ατομικές στρατηγικές. Νόμοι και υπονόμοι. Καταστατικά. Πειθαρχικά συμβούλια. Διαγραφές. Μομφές. Αριστερόμετρα και δεξιόμετρα. Κεντροδεξιά και Κεντροαριστερά. Εσωτερικού και εξωτερικού. Ορθόδοξοι και αιρετικοί. Δραγάτες της ιδεολογικής καθαρότητας και αναθεωρητές αενάως. Αλληλοκαρφώματα. Χτυπήματα κάτω από τη μέση. Υπονομευτές και χωροφύλακες της κομματικής νομιμότητας…

Κι εσύ πού κολλάς σε όλα αυτά; Δοκίμασες, λες. Να μη μιλάς απέξω. Δοκίμασες. Φτάνει, λες. Και κατόπιν; και μετά; μετά τι;

Απλό: αγώνας για αξιοπρέπεια, αγώνας για αλληλεγγύη, αγώνας για το περιβάλλον, αγώνας για τους κώδικες αξιών, αγώνας για τον Ανθρωπο. Αγώνας ενάντια στη φθορά και τη σήψη. Ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας που καταδυναστεύει το είναι μας. Αγώνας για την εσωτερική ελευθερία και την ολοκλήρωση της προσωπικότητας καθενός και καθεμιάς σε μια κοινότητα αλληλοπεριχώρησης.

Καληνύχτα, σύντροφοι και συντρόφισσες…

*Καθηγητής Κοινωνικής Λαογραφίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων