Ο ΣΥΡΙΖΑ στο πιο κρίσιμο σημείο της ιστορίας του, η ενότητα πρωταρχική ευθύνη της νέας ηγεσίας

Η πολυαναμενόμενη συζήτηση για τις αιτίες της ήττας και της καθοδικής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι αργεί ή τουλάχιστον φαίνεται ότι θα καθυστερήσει γιατί κάποιοι επιδιώκουν το αποτέλεσμα να είναι προκαθορισμένο για να μη βρεθούν προ εκπλήξεων.

Είναι γεγονός ότι ακόμα δεν έχει καταπατηθεί ο αποφασισμένος με μεγάλη πλειοψηφία οδικός χάρτης από την Κ.Ε. του Ιουλίου. Και είναι επίσης γεγονός ότι οι 150.000 πολίτες που συμμετείχαν στην εσωκομματική διαδικασία εκλογής του προέδρου, σηματοδότησαν ένα ηχηρό μήνυμα παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική ζωή του τόπου, καθώς και ένα αδιαμφισβήτητο αποτέλεσμα εκλογής του Στέφανου Κασσελάκη.

Μήπως όμως ο τρόπος εκλογής και η δυνατότητα κατάθεσης υποψηφιοτήτων στην κορυφαία θεσμική θέση του κόμματος, χωρίς προαπαιτούμενα και προϋποθέσεις, αποτελούν και ένα από τα ενδογενή στοιχεία της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ;

Εξηγούμαι, δεν είμαι από αυτούς που αντιτίθενται στην εκλογή προέδρου του κόμματος από τη βάση, όμως η βάση δεν μπορεί να αποτελείται από συγκυριακά μέλη, που ενδεχομένως και όλως τυχαίως πληροφορήθηκαν ότι σήμερα γίνονται εκλογές για πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και σκέφτηκαν ότι είναι ωραία ιδέα να ψηφίσουν.

Πιστεύω ότι, όπως σχεδόν παντού το εκλογικό σώμα είναι προκαθορισμένο με βάση κάποιους κανόνες και χρονικές προϋποθέσεις, έτσι και στον συλλογικό οργανισμό που λέγεται κόμμα, θα πρέπει το εκλογικό σώμα, δηλαδή τα μέλη του, να έχει προσδιοριστεί οπωσδήποτε ένα μήνα πριν, για να αποκτά και μια στοιχειώδη αξιοπιστία.

Και επειδή το κόμμα είναι ένα συλλογικό σώμα εθελούσιων συμμετοχών που προσέρχονται για να αγωνιστούν για κάποιες αξίες και κάποιες πολιτικές και προγραμματικές θέσεις, δεν είναι δυνατόν αυτό να διαμορφώνεται συγκυριακά και με βάση τις εντυπώσεις της τελευταίας στιγμής…

Το ίδιο ακριβώς θα πρέπει να ισχύει για τις προϋποθέσεις εγγραφής στο κόμμα, που δεν μπορεί να εξαντλείται μέσω του isyriza και χωρίς αυτοπρόσωπη παρουσία. Αλλο πράγμα η αξιοποίηση του isyriza, ενδεχομένως και ως διαδραστικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας διαλόγου, προτάσεων και ιδεών, και άλλο πράγμα η χρήση της για την εγγραφή μέλους ως να πρόκειται για την αγορά ενός καταναλωτικού είδους… Αυτό θα μπορούσε να γίνει για τους φίλους και τη σύνταξη του μητρώου φίλων, καταστατική διάταξη που ψηφίστηκε στο Συνέδριο του 2022 και ουδέποτε εφαρμόστηκε.

Ούτε επίσης είναι θεμιτό να μπορεί ο οποιοσδήποτε να βάζει υποψηφιότητα για πρόεδρος ενός αριστερού κόμματος, κάποιος/κάποια που γράφτηκε πριν από έναν μήνα, όταν για να εκλεγείς ως μέλος της Επιτροπής Δεοντολογίας απαιτείται να έχεις τουλάχιστον πενταετή θητεία στο κόμμα.

Τα ευτράπελα αυτά του καταστατικού επέτρεψαν να διαμορφωθεί η σημερινή κατάσταση στο κόμμα, που δυστυχώς φαίνεται να παροξύνει την κρίση που προϋπήρχε.

Σεβαστό λοιπόν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας των 150.000 μελών, σεβαστός και ο πρόεδρος Στέφανος Κασσελάκης, αλλά, με συγχωρείτε, δεν είναι καθόλου σεβαστή η διολίσθηση της ταυτότητας και των πολιτικών αποφάσεων του κόμματος, χωρίς συνέδριο και χωρίς λειτουργία των οργάνων. Λυπάμαι, αλλά τόσο οι θέσεις μας για το Παλαιστινιακό, όσο και η ομιλία του προέδρου στον ΣΕΒ για την oικονομία δεν εμπίπτουν στις συλλογικές μας αποφάσεις.

Μπορεί να γίνουν αποφάσεις του μέλλοντος, φυσικά μέσα από συνεδριακές διαδικασίες, αλλά προς το παρόν ουδείς και ουδεμία μπορούν να παραβιάζουν το συλλογικό κεκτημένο.

Και επειδή η ενότητα είναι το υπέρτερο αγαθό, ας μην την υπονομεύει η νέα ηγεσία με δηλώσεις επαπειλούμενων αποκλεισμών. Βεβαίως δεν συμφωνώ ούτε με την άρνηση ανάληψης ευθυνών από κορυφαία στελέχη μας, στον βαθμό που μέχρι το επόμενο συνέδριο οι υφιστάμενες προγραμματικές και καταστατικές μας αρχές βρίσκονται σε ισχύ και προσδιορίζουν την ταυτότητα και τη φυσιογνωμία του κόμματος.

Αλλά για όλα αυτά την πρώτη και πρωταρχική ευθύνη φέρει η νέα ηγεσία. Στο τέλος τέλος, όλοι και όλες κρινόμαστε απέναντι στον λαό και στην Ιστορία.

*Πρώην βουλευτής Κυκλάδων ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.