Το πολιτικό σύστημα ήρθε η ώρα να σοβαρευτεί

Τελικά ποιο είναι το διακύβευμα των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου; «Να ξεμπερδέψουμε με το παλιό», όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή να προκύψει, την επομένη μέρα, «μια κυβέρνηση ευρείας βάσης με όλες τις δυνάμεις που υποστηρίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας», όπως διατείνεται η Ν.Δ.;

Νομίζω ότι μέρα μέρα η Ν.Δ. επιβάλλει την ατζέντα της. Κατάφερε να εισαγάγει σ’ αυτήν την προεκλογική περίοδο την έννοια της συνεργασίας. Και τόλμησε να πει μια μεγάλη αλήθεια: ότι τα προβλήματα πλέον είναι τόσο σύνθετα που δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει μόνη της.

Την ίδια στιγμή ο κ. Τσίπρας μιλάει αυτάρεσκα για αυτοδυναμία ή συνεργασία με τον κ. Καμμένο! Και θέτει στους ψηφοφόρους το στείρο δίλημμα «παλαιό-νέο», που φαίνεται ότι δεν αγγίζει ούτε τους ίδιους τους οπαδούς του.

Αλλωστε μετά από 7 μήνες διακυβέρνησης τι είναι «παλαιό» και τι είναι «νέο»; Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ή το Μνημόνιο; Οσα έλεγε ο κ. Τσίπρας πριν από τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου ή όσα έλεγε μετά; Νομίζω ότι αυτό το δίλημμα ενδεχομένως να είχε απήχηση στις προηγούμενες εκλογές, όχι τώρα.

Επειτα από 7 μήνες κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. και κυρίως μετά την υπογραφή του νέου Μνημονίου, τίποτα δεν είναι ίδιο. Βεβαίως, το κόστος αυτού του πειράματος ήταν τεράστιο, αλλά τουλάχιστον ελπίζω ότι ξεμπερδέψαμε -πρέπει να ξεμπερδέψουμε- με τις ψευδαισθήσεις, τις χίμαιρες και τον λαϊκισμό. Και σ’ αυτό το πλαίσιο νομίζω ότι είναι εθνική ανάγκη ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ να αφήσουν τη μάχη οπισθοφυλακών και να βάλουν πάνω από τους όποιους εγωισμούς και τις κομματικές σκοπιμότητες το συμφέρον της πατρίδας.

Τώρα είναι ώρα για να σοβαρευτούμε! Ως πολιτικό σύστημα εννοώ. Ανεξάρτητα ποιος θα βγει πρώτος και ποιος δεύτερος, η επομένη των εκλογών θα είναι μια εξαιρετικά δύσκολη μέρα. Με προβλήματα πολύπλοκα και δυσεπίλυτα και με ελάχιστα περιθώρια χειρισμών. Οχι μόνο γιατί η οικονομία, μετά το μπάχαλο των τελευταίων μηνών, είναι σε χειρότερη κατάσταση απ’ ό,τι φαίνεται.

Αλλά και γιατί η χώρα θα πρέπει να ανέβει ένα βουνό για να εφαρμόσει το Μνημόνιο που συμφώνησε ο κ. Τσίπρας, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. Εχοντας σπαταλήσει κάθε ίχνος της αξιοπιστίας μας. Χωρίς να έχουμε ανοχή από τους εταίρους μας για αποκλίσεις. Χωρίς να μας εμπιστεύονται οι αγορές και με το σενάριο Grexit πάντα στο τραπέζι.

Ο χρόνος μας έχει εξαντληθεί προ πολλού. Γι’ αυτό δεν υπάρχουν περιθώρια για προφάσεις, προσχήματα και «ναι μεν, αλλά». Είναι ανάγκη να στραφούμε στον δρόμο της Ευρώπης και της κοινής λογικής. Για να αποκαταστήσουμε ένα κλίμα εμπιστοσύνης και σιγουριάς, αλλά και για να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων. Σ’ αυτήν την προσπάθεια η Ν.Δ. θα ’πρεπε να έχει πρώτο ρόλο, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη στροφή του, εξακολουθεί να βρίσκεται σε σύγχυση.

Ωστόσο, ανεξάρτητα απ’ αυτό, στις 21 Σεπτεμβρίου όλες οι πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας οφείλουν να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι μέχρι να καταλήξουν σε μια προγραμματική συμφωνία. Να διαμορφώσουμε ένα εθνικό σχέδιο και να σχηματίσουμε μια κυβέρνηση ευρείας αποδοχής και μακράς πνοής που θα οδηγήσει τη χώρα έξω από την κρίση και τα μνημόνια.

Ας εκπλήξουμε, επιτέλους, μια φορά ευχάριστα τους εαυτούς μας και τους άλλους!