ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Ριχάρδος Σωμερίτης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πάμε λοιπόν σε νέες εκλογές. Στις 25 του Ιούνη. Το αποφάσισε ο μέγας νικητής της 21ης του Μάη, Κυριάκος Μητσοτάκης, για να εξασφαλίσει την ποθητή αυτοδυναμία. Για άλλα τέσσερα χρόνια εξουσίας.

Να ελπίσουμε ότι η εξουσία αυτή θα είναι πιο δημοκρατική απ’ όσο ώς τώρα; Δηλαδή χωρίς υποκλοπές, με πιο τίμια ενημέρωση, χωρίς όλα αυτά τα διεθνώς γνωστά, τα κατακριτέα και αφόρητα;

Στόχος του, μας λένε, οι περίφημες «μεταρρυθμίσεις». Με απλά λόγια, όσα δεν πρόλαβαν να μας επιβάλουν τα μνημόνια και η τρόικα. Η μεγάλη γιορτή του Χρηματιστηρίου την περασμένη Δευτέρα φωτογράφησε την πραγματική πελατεία του. Και τις ελπίδες του.

Βέβαια δεν είναι λίγα όσα πρέπει να μεταρρυθμιστούν στη χώρα μας. Σε έναν κόσμο που αλλάζει εμείς δεν μπορούμε να πορευόμαστε με αραμπάδες. Το κακό είναι ότι οι της Ν.Δ., που εγκαινιάζουν σωρηδόν σχέδια στο χαρτί, δεν μας λένε με πραγματική ειλικρίνεια τι σκοπεύουν να μεταρρυθμίσουν και πώς!

Ηδη οι γνωστοί ντελάληδές τους (ΣΚΑΪ) αξιώνουν άμεση ίδρυση ιδιωτικών (ξένων;) Πανεπιστημίων. Και να που γίνεται λόγος για αναθεώρηση του Συντάγματος. Με στόχο το αναθεματισμένο άρθρο 16 και προφανώς όχι μόνο. Μήπως και τις απεργίες, τις πορείες, τις συγκεντρώσεις;

Με τον ΣΥΡΙΖΑ στο χώμα και το «νέο» ΠΑΣΟΚ στις ονειρώξεις του πώς θα διεξαχθεί ο αναγκαίος διάλογος για όλα αυτά; Με τους ακροδεξιούς, τους εντός αλλά και εκτός κυβέρνησης;

Ή με τις πλατείες και τους δρόμους της οργής, όταν (έστω και νόμιμα) αποφασίζονται μέτρα που θίγουν τους μη προνομιούχους; Το υπόσχονται ήδη το ΚΚΕ και τα «κινήματα».

Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης θα μπορούσε να ρωτήσει σχετικά τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν ο οποίος εδώ και τόσους μήνες, χωρίς δυνατότητα ουσιαστικού διαλόγου με μια συρρικνωμένη κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, βρίσκεται ευθέως αντιμέτωπος με ένα σημαντικό τμήμα του γαλλικού λαού που δεν θέλει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού, η οποία προδικάζει και άλλες.

Θα μπορούσε επίσης να μελετήσει τις συνέπειες των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην πιστωτική κρίση των ΗΠΑ και όχι μόνο.

Οι απαντήσεις δεν θα αργήσουν.