ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Ηλίας Καραβόλιας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Καλύτερα να συζητήσεις ένα θέμα χωρίς να καταλήξεις κάπου, παρά να καταλήξεις κάπου χωρίς να το συζητήσεις» Ζοζέφ Ζουμπέρ

Η διακυβέρνηση αυτής της δύσμοιρης χώρας γίνεται μεταπολιτευτικά με ένα πρωτότυπο είδος τεχνητής νοημοσύνης: οι εκπρόσωποι μιας δήθεν κοινωνικής πλειοψηφίας εγκαθιστούν μια δήθεν σταθερότητα επειδή η συναίνεση δεν είναι δήθεν εφικτή.

Είμαστε όμως ευρωπαϊκή χώρα, υποτίθεται δυτικής κουλτούρας, πολίτες του παγκόσμιου χωριού, δημοκρατικά υποκείμενα μιας πλουραλιστικής κοινωνίας.

Σε πολλά κράτη της Ευρώπης η δημοκρατία και η κοινωνική συνοχή θεμελιώνονται πλέον μόνιμα πάνω σε κυβερνήσεις ευρείας συνεργασίας.

Μεγάλες χώρες, όπως η Γερμανία, εξαντλούν για μήνες τα περιθώρια συνεννόησης με προγραμματικής βάσης συγκλίσεις και συμφωνίες και όχι με μοίρασμα υπουργείων σαν να είναι βιλαέτια κοτζαμπάσηδων.

Αλλωστε, δεν ανήκει σε κανένα ιδεολογικό-πολιτικό χώρο σήμερα, εποχή γεωπολιτικών αναδασμών και μακροοικονομικών ανισορροπιών, το μονοπώλιο μιας δήθεν συγκεκριμένης, και χωρίς εναλλακτική, τεχνογνωσίας διακυβέρνησης.

Κανείς λοιπόν δεν είναι ισόβια διορισμένος να διοικεί, να νομοθετεί και να εξουσιάζει.

Και δεν μπορεί να υπάρχουν ειδήμονες και άριστοι στις θέσεις ευθύνης, όταν κάθε φορά καταλαμβάνει την εξουσία μια πλασματική πλειοψηφία, δηλαδή μια κομματική στρατιά στελεχών που γραπώνονται στις κρατικές θέσεις.Την δε δική μας χώρα βούλιαξαν δημοσιονομικά οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις, να μην ξεχνιόμαστε. Απόκρυψη αρχικού μηνύματος. Με την αλαζονεία της υπεροχής μιας δήθεν σταθερότητας, λόγω της ενισχυμένης αναλογικής και της τεχνητής πλειοψηφίας, έθρεψαν ένα κράτος πελατειακό, καλλιέργησαν κουλτούρα διαφθοράς, ενώ παγιώθηκαν νοοτροπίες και μηχανισμοί ώστε να γίνει λάφυρο το Δημόσιο από περιοδικά ανακυκλώσιμες κομματικές και επιχειρηματικές κλίκες.

Με τις ηγεσίες να πάσχουν από χρόνια σύνδρομα αρχομανίας και νεποτισμού, οπότε και δόμησαν συγκεκριμένους ισχυρούς συστημικούς μηχανισμούς ώστε να κουμπώνουν πάνω τους άτομα και προσοδοθηρικές ομάδες με έντονο κτητικό σύνδρομο της εξουσίας. Η Ελλάδα, με απλά λόγια, διοικείται επί δεκατίες με ένα είδος σιωπηρής συνεννόησης από ελάχιστες εναλλασσόμενες φατρίες, χωμένες βαθιά στο θεσμικό ρήγμα που ολοένα και περισσότερο πλήττει το κοινωνικό σώμα.

Το ρήγμα αυτό είναι σκόπιμα βαθύ επειδή πρέπει να συνοδεύει το βάθος και το σκότος μιας καθεστωτικής εξουσίας που και συγκροτεί αλλά και συντηρεί τον μύθο του νεοελληνικού κράτους.Το να πλανάται λοιπόν σήμερα πάνω από τους πολίτες σαν φάντασμα η πιθανότητα συνεννόησης κομμάτων για σχηματισμό κυβέρνησης, είναι όχι απλά προσβλητικό για τη νοημοσύνη του κόσμου αλλά αντιδημοκρατικό και επικίνδυνο. Για να απαλλαγούμε από τη γάγγραινα της παρεοκρατίας, που συντηρεί πεισματικά κάθε φορά την εγχώρια ψευδοφιλελεύθερη ολιγαρχία, χρειάζεται να απαλλαγούμε από την τεχνητή νοημοσύνη των λίγων και να εμπιστευτούμε τη συλλογική νοημοσύνη: αυτή που εξαναγκάζει τα ενδιαφερόμενα μέρη στον διάλογο, τον συμβιβασμό και στη σύνθεση…

*Οικονομολόγος, MA Φιλοσοφίας