Κάθε φθινόπωρο, συστήνονται σε Γυμνάσια της επικράτειας τα λεγόμενα ΣΚΑΕ – σε απλά ελληνικά, τα κέντρα Ενισχυτικής Διδασκαλίας. Τα κέντρα αυτά λειτουργούν ως μεσημεριανά φροντιστήρια εντός του σχολείου, όπου όσα παιδιά επιθυμούν, μπορούν –εντελώς δωρεάν και σε σχετικά ολιγομελή τμήματα– να έχουν μια παραπάνω βοήθεια ώστε να αντεπεξέρχονται καλύτερα στις πρωινές τους υποχρεώσεις. Τα κέντρα Ενισχυτικής Διδασκαλίας στελεχώνονται από αναπληρωτές εκπαιδευτικούς (φιλολόγους, μαθηματικούς, φυσικών επιστημών και αγγλικών), οι οποίοι προσλαμβάνονται αποκλειστικά για αυτή τη δουλειά και απασχολούνται σε μειωμένο ωράριο, από την ώρα που κλείνει το σχολείο μέχρι νωρίς το απόγευμα.
Για να μπορέσει να συσταθεί ΣΚΑΕ σε ένα Γυμνάσιο, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αναλάβει ως υπεύθυνος λειτουργίας ένας μόνιμος εκπαιδευτικός του συγκεκριμένου σχολείου. Ο καθηγητής αυτός ουσιαστικά παίρνει στις πλάτες του ολόκληρη τη δομή, καθότι ασχολείται με τα πάντα: από το ωρολόγιο πρόγραμμα μέχρι τη σύσταση των τμημάτων και τη συμπλήρωση όλης της ογκώδους γραφειοκρατίας που συνεπάγεται η χρηματοδότηση της συγκεκριμένης δομής από το ΕΣΠΑ. Συν τοις άλλοις, ο άνθρωπος αυτός παραμένει επί ποδός στον χώρο μέχρι το απογευματινό κλείσιμο, μια και ως επιβλέπων και προϊστάμενος φέρει την ευθύνη για οτιδήποτε συμβεί, χωρίς φυσικά να απαλλάσσεται από τα πρωινά του καθήκοντα.
Παρά το γεγονός ότι υπάρχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, οι δομές ΣΚΑΕ που συστήνονται ετησίως ανά τη χώρα είναι τελικά πολύ λίγες. Η δυσλειτουργία εντοπίζεται ακριβώς στον άνθρωπο-κλειδί: το επιμίσθιο που χορηγείται στον μόνιμο καθηγητή ο οποίος θα αναλάβει υπεύθυνος είναι τόσο αμελητέο σε σχέση με το διευρυμένο ωράριο, την εργασία και την ευθύνη της θέσης, που σχεδόν κανένας δεν αποδέχεται να μπει επικεφαλής. Για να ακριβολογούμε, ο υπεύθυνος του προγράμματος λαμβάνει περίπου το ένα έκτο της απολαβής του αναπληρωτή εκπαιδευτικού ο οποίος εργάζεται (με μειωμένο ωράριο) στην ενισχυτική διδασκαλία – και του οποίου το μηνιάτικο είναι επίσης της πείνας!
Η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας μάλλον δεν έχει προβληματιστεί ποτέ από το γεγονός πως, ενώ υπάρχει διαθέσιμο το κονδύλι, δεν συστήνονται τα αντίστοιχα κέντρα Ενισχυτικής Διδασκαλίας. Με μια απλή παρέμβαση, είτε απαλλάσσοντας τον επικεφαλής μόνιμο εκπαιδευτικό από τα πρωινά του καθήκοντα είτε προσφέροντάς του μεγαλύτερο μισθολογικό κίνητρο, τα ΣΚΑΕ που θα δημιουργούνταν θα μπορούσαν να είναι πολλαπλάσια.
Πολλαπλάσια θα ήταν και τα οφέλη: άνθρωποι θα έβρισκαν δουλειά ως αναπληρωτές εκπαιδευτικοί –άρα μείωση της ανεργίας και τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας–, δεσμευμένα χρήματα του ΕΣΠΑ θα εκταμιεύονταν –άρα μεγαλύτερη απορροφητικότητα– και, το κυριότερο, τα παιδιά που δεν έχουν τη δυνατότητα να καταφεύγουν σε φροντιστήρια, θα είχαν πρόσβαση σε μια υποστηρικτική δομή εντός του δημόσιου σχολείου, με όλες τις θετικές κοινωνικές προεκτάσεις που συνεπάγεται αυτό.
Είναι απορίας άξιο πώς αυτό το εξαιρετικό πρόγραμμα του ΕΣΠΑ αφήνεται να λιμνάζει, παρ’ όλο που η μείωση της ανεργίας και η απορροφητικότητα των ευρωπαϊκών κονδυλίων θεωρούνται βασικοί στόχοι κάθε κυβέρνησης. Πόσο μάλλον, όταν αποδεδειγμένα αφήνει έντονα θετικό κοινωνικό αποτύπωμα κι ενώ η λύση στο πρόβλημα φαντάζει και ανώδυνη και προφανής.
