Ποιοι γράφουν τα βιβλία; Μα, οι συγγραφείς τους! Σίγουρα; Δηλαδή, ποιος λες ότι τα γράφει; Μήπως τα γράφει η ίδια η ζωή; Μην το παρατραβήξουμε. Είναι παγκοίνως γνωστό ότι τα βιβλία τα γράφει αυτός που τα υπογράφει. Απλόν. Απλούστατον.
Κι όμως, δεν είναι πάντα έτσι. Ο Τζέιμς Πάτερσον, στην αποκαλυπτική συνέντευξη που έδωσε στην Παρή Σπίνου («Εφ.Συν.» 1-2/8/2015) το ξεκαθάρισε: «Εγώ γράφω τη βασική ιστορία, ένα μακροσκελές κείμενο, και στη συνέχεια οι συνεργάτες μου προσθέτουν τις λεπτομέρειες, δίνουν τον τόνο, κάνουν τους διαλόγους. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι είναι τόσο αρνητικοί με αυτό. Ολόκληρες ομάδες συγγραφέων συνεργάζονται για τις τηλεοπτικές σειρές. Γιατί οι συγγραφείς βιβλίων πρέπει να δουλεύουν μόνοι;».
Πολλοί συνάδελφοί του, σε Ελλάδα και εξωτερικό, κάνουν ακριβώς το ίδιο αλλά δεν το ομολογούν. Αυτός το παραδέχτηκε γιατί τον πρόδωσε η παραγωγή. Ενας συγγραφέας, μόνος του, με δυο χεράκια, πόσα βιβλία μπορεί να γράψει σ’ έναν μήνα; Η σωστή απάντηση είναι κανένα. Οση ευκολία κι αν έχει στη συγγραφή, όση φαντασία κι αν διαθέτει. Το γράψιμο έχει πόνο, προσπάθεια, αναζήτηση. Περνάει ώρες ο συγγραφέας κουβεντιάζοντας με τον ήρωά του. Εχουν ευθύνη οι λέξεις που απλώνονται στις λευκές σελίδες – πυξίδα για το ταξίδι του αναγνώστη.
«Το μυθιστόρημα παραμένει πάντα μια πιο σύνθετη συγγραφική διαδικασία με πολλές απαιτήσεις, όπως δημιουργική σύνθεση, αφηγηματική τεχνική, καλή γλώσσα και οπωσδήποτε μια ευρύτερη θεώρηση του κόσμου», λέει ο Γιάννης Ι. Μπασκόζος.
Δεν είναι γεμιστά που η μάνα κάνει τη γέμιση κι εμείς τα παιδιά γεμίζουμε τις ντομάτες και τις πιπεριές. Ούτε το βιβλίο είναι σενάριο τηλεοπτικής σειράς, όπου μπορούν να τσαλαβουτάνε όλοι. Ο Φώσκολος, ας πούμε, ήταν ο πρώτος, θαρρώ, που είχε σεναριακή ομάδα (ε, όχι συγγραφική!) και απολαμβάναμε εκείνους τους απίστευτους, ίδιους και ξανά μανά ίδιους διαλόγους.
Η λογοτεχνία, τόσο η δημιουργία της όσο και το διάβασμά της, είναι ένα άλλο τελετουργικό, ένα άλλο συνταίριασμα. Βεβαίως, θα μου πείτε, εξαρτάται από το τι θέλει να γράψει και τι γράφει ο καθένας, και τι επιθυμεί να διαβάσει το κοινό. Κι ο Πάτερσον το πέτυχε, έχει χτυπήσει φλέβα – έχει βάλει την υπογραφή του σε 300 εκατ. βιβλία παγκοσμίως. Αν τα έγραφε ο ίδιος θα πουλούσε άραγε τόσα; Αγνωστο. Η ποιότητα δεν ήταν ποτέ ανάλογη της κατανάλωσης.
