Ο Ερντογάν δεν μπορεί να χάσει τις εκλογές, γιατί την επόμενη μέρα θα αντιμετωπίσει ομοβροντία διώξεων για την εκτροπή από τη δημοκρατική, έστω συρρικνωμένη κανονικότητα που υπήρχε στη χώρα μέχρι το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016.
Ο Ερντογάν δεν μπορεί να κερδίσει τις επόμενες εκλογές, καθώς η οικονομική κρίση δεν έχει τερματικό ορίζοντα και η εθνικιστική ρητορική, που θα εντείνεται όσο πλησιάζουμε την εκατοστή επέτειο ανακήρυξης της Δημοκρατίας από τον Κεμάλ, δεν συγκινεί τους ψηφοφόρους που βλέπουν την καθημερινότητά τους να χειροτερεύει από μέρα σε μέρα.
Μέχρι πρόσφατα, οι πολιτικοί αναλυτές στην Τουρκία εκτιμούσαν ως πολύ πιθανές τις πρόωρες εκλογές που θα προκήρυττε ο Ερντογάν, μόλις κάποια σχετική οικονομική ανάπτυξη θα του επέτρεπε να υποσχεθεί καλύτερες μέρες.
Το σενάριο αυτό ακυρώθηκε από την παγκόσμια αποσταθεροποίηση που προέκυψε ως παρενέργεια των κυρώσεων που επέβαλε η Δύση στη Ρωσία, μετά την εισβολή στην Ουκρανία.
Αν και μέχρι πρόσφατα η αιφνιδιαστική προσφυγή στις κάλπες ήταν το συγκριτικό πλεονέκτημα του Ερντογάν απέναντι στην αντιπολίτευση, που περιμένει την ήττα του έχοντας υιοθετήσει στρατηγική ώριμου φρούτου.
Με τα σημερινά δεδομένα, ο Ερντογάν έχει ως μόνη έξοδο κινδύνου τη νομιμοφανή εκτροπή από την ομαλότητα, μέσω της αναβολής των εκλογών.
Το Σύνταγμα επιτρέπει στον πρόεδρο την αναβολή των εκλογών, όταν συντρέχουν λόγοι εθνικής ασφαλείας.
Δεν χρειάζεται να υπάρχει εμπόλεμη κατάσταση, καθώς η ρητορική της έντασης εύκολα δημιουργεί ατμόσφαιρα έκτακτης ανάγκης.
Το αναπροσαρμοσμένο αφήγημα είναι ήδη έτοιμο και χρησιμοποιείται από τον Ερντογάν.
Πριν από εκατό χρόνια, οι Μεγάλες Δυνάμεις Βρετανία, Γαλλία και Ιταλία προσπάθησαν, με αιχμή του δόρατος τη μικρασιατική εκστρατεία, να υποδουλώσουν την Τουρκία.
Ετσι και σήμερα, με την Ελλάδα στον ίδιο ρόλο, η Δύση συγκρούεται με τον Ερντογάν, που προσπάθησε να δώσει στη χώρα μια θέση στους περιφερειακούς και τους παγκόσμιους συσχετισμούς αντίστοιχη με την αλματώδη ανάπτυξη της οικονομίας της, τις τελευταίες δεκαετίες.
Πριν από εκατό χρόνια, ο Κεμάλ εξεγέρθηκε κατά του σουλτάνου, που είχε αποδεχθεί τη Συνθήκη των Σεβρών, και έθεσε τη σωτηρία της πατρίδας υπεράνω της τυπικής νομιμότητας.
Επόμενος σταθμός του Ερντογάν, η αναβολή των εκλογών;
Το παραπάνω εγχείρημα μοιάζει να είναι υψηλού, αν όχι απαγορευτικού κινδύνου, πρώτον γιατί εμπεριέχει τον κίνδυνο ευρείας κλίμακας σύγκρουσης με την Ελλάδα και, δεύτερον, ενδέχεται να συσπειρώσει μια ετερόκλητη αντιπολίτευση, η ενότητα της οποίας εξαντλείται στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή.
