Οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν και μαζί με τη μεγάλη εικόνα της κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της ελληνικής εμπλοκής, όπως και της ανησυχίας για την πορεία της καπιταλιστικής οικονομίας, επιβεβαιώνουν διαρκώς ότι μπροστά στον λαό ανοίγονται δύο δρόμοι. Ο ένας είναι ο δρόμος της αντιλαϊκής σταθερότητας, της εμπλοκής στους πολέμους, της πολεμικής οικονομίας, των συμμαχιών της άρχουσας τάξης με ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ, των ματωμένων πλεονασμάτων και της θρησκευτικής προσήλωσης στη δημοσιονομική πειθαρχία της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Σε αυτόν τον δρόμο συναντιούνται και αυτόν υπηρετούν τα κόμματα του συστήματος. Γι’ αυτό και οι επιλογές της κυβέρνησης που αφορούν αυτές τις πλευρές τυγχάνουν ευρείας αποδοχής από όλα τα άλλα κόμματα, νέα και παλιά, εκτός του ΚΚΕ.
Ο άλλος δρόμος που ανοίγεται στον λαό είναι αυτός που προτείνει το ΚΚΕ. Ο δρόμος της σύγκρουσης με τη στρατηγική της άρχουσας τάξης, ο δρόμος της ανατροπής του συστήματος της ακρίβειας και των πολέμων. Η πρόταση του ΚΚΕ για την εργατική εξουσία είναι η μοναδική που απαντά σε όλα τα φλέγοντα προβλήματα των εργαζομένων, της νεολαίας, του λαού με διαφορετικό κριτήριο από αυτά των αστικών κομμάτων.
Με κριτήριο το τι είναι πραγματικά σύγχρονο για τον λαό, με βάση την εξέλιξη της επιστήμης, της παραγωγής, της τεχνολογίας. Επειδή το ΚΚΕ διαθέτει τέτοια πρόταση, είναι και μπροστά σε κάθε λαϊκή διεκδίκηση. Επειδή το ΚΚΕ είναι προγραμματικά και οργανωτικά έτοιμο να αναλάβει τις ευθύνες του στη διακυβέρνηση της εργατικής εξουσίας, με τη θέληση και τη συμμετοχή της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και του λαού, γι’ αυτό ακριβώς αποτελεί και τη συνεπή, μαχητική αντιπολίτευση στις αντιλαϊκές κυβερνήσεις της εξουσίας του κεφαλαίου.
Σε αυτό το πλαίσιο και ανάμεσα σε μεταξύ τους αλληλοκατηγορίες, ακούσαμε από τον Αλ. Τσίπρα και από τη νέα πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ την ίδια μπαγιάτικη «κριτική», ότι δήθεν το ΚΚΕ παραπέμπει τη λύση των λαϊκών προβλημάτων στη «Δευτέρα Παρουσία». Στην ξύλινη γλώσσα της σοσιαλδημοκρατίας «Δευτέρα Παρουσία» είναι ο σοσιαλισμός, αφού οι δήθεν «προοδευτικές» δυνάμεις παραπέμπουν τη λύση των λαϊκών προβλημάτων στο σύστημα που τα γεννάει, στον καπιταλισμό! Γι’ αυτό έχουν βαλθεί να πείσουν ότι τάχα το σημερινό άδικο σύστημα μπορεί να διαχειριστεί με δίκαιο τρόπο, ότι το σύστημα και το κράτος που αποτελούν την επιτομή της ανεντιμότητας, μπορούν να διαχειριστούν με εντιμότητα και -ακόμα περισσότερο- ότι σε αυτά τα πλαίσια μπορούν να εξασφαλίζονται και οι στόχοι των λίγων και η ευημερία του λαού! Αν αυτά δεν είναι «Δευτέρα Παρουσία», τότε τι είναι;
Φυσικά, η διαστρέβλωση που επιχειρούν η νυν πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ και ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σκοντάφτει στην πραγματικότητα που έχει δύο όψεις: από τη μια τον «όλο ΣΥΡΙΖΑ» που βρέθηκε να ψηφίζει κομβικά αντιλαϊκά νομοσχέδια της κυβέρνησης Μητσοτάκη και να στοιχίζεται πίσω από τη στρατηγική της άρχουσας τάξης και από την άλλη το ΚΚΕ που αποκάλυπτε την ουσία της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, αντιπαλεύοντας αποφασιστικά, μέσα κι έξω από τη Βουλή, τις συνέπειές της για τον λαό σήμερα και όχι στη «Δευτέρα Παρουσία».
Ετσι σώθηκαν λαϊκά σπίτια που έχουν παραδοθεί στα κοράκια με βάση τη «νομιμότητα» που έχουν διαμορφώσει Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρας. Ετσι έσπασε ο κυβερνητικός και εργοδοτικός τσαμπουκάς σε χώρους δουλειάς με την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας, κόντρα στο αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο, έτσι ξεδιπλώθηκαν μεγάλοι αγώνες, όπως τα αγροτικά μπλόκα που εξέθεσαν ανεπανόρθωτα την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της κυβέρνησης σε όλο τον λαό.
Η επιστράτευση από τη σοσιαλδημοκρατία των γνώριμων σκιάχτρων επιβεβαιώνει επίσης ότι η χωρίς τέλος πορεία εκφυλισμού του ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερα της σοσιαλδημοκρατίας αφορά πρωτίστως τη συστημική τους ταυτότητα, το γεγονός ότι στο όνομα της «προόδου» εφάρμοσαν τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική.
Γι’ αυτό τους ξανασηκώνουν από τον πάγκο. Σε αυτό το έδαφος ανθίζουν οι μεσσιανισμοί, το παζάρι εδρών και όλα τα αποκρουστικά που παρακολουθούμε σήμερα και όχι στη «Δευτέρα Παρουσία»…
*Βουλεύτρια του ΚΚΕ & μέλους της Κ.Ε.
