Σε κάθε χώρα εμφανίζονται περιοδικώς, φύλακες-προστάτες των λαϊκών συμφερόντων. Πρόκειται για πολιτικούς πραματευτάδες – τυχοδιώκτες – αριβίστες – δημιουργήματα σκοτεινών σχεδιασμών ή άλλων που εκμεταλλεύονται τις επωμίδες τους! Μέχρι πρόσφατα δεν γνώριζα για ανοικτό – επίσημο σχεδιασμό «παραγωγής» τους!
Βρέθηκε όμως στα χέρια μου ένα μικρό βιβλίο του Νικ. Καλτσά, υφηγητού Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν (ΗΠΑ). Το βιβλίο εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη το 1929 με ελληνικούς χαρακτήρες!
Μεταξύ πολλών και ενδιαφερόντων αναφέρονται και τα παρακάτω: «Κάποιος Χάμιλτον, τυχοδιώκτης, αφιχθείς στη Νέα Υόρκη από τις Αγγλικές Αντίλλες, ολίγο πριν από την επανάσταση, ανεριχήθη -χάρη στις διανοητικές του ικανότητες- στα ανώτερα αξιώματα! Αισθανόταν προς τα πλήθη την δυσπιστία και περιφρόνηση του αριβίστου! Σε μιαν στιγμή εξάψεως ανεφώνησεν – προδίδοντας τις μύχιες σκέψεις του: “Ο Λαός κύριοι είναι ένα μεγάλο κτήνος… η φωνή του Λαού -μας λέγουν- είναι φωνή θεού. το ρητόν όμως αυτό… δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα! Ο Λαός είναι ευμετάβολος, σπανίως κρίνει και αποφασίζει ορθά”! Τούτη την ιδεολογία την εφήρμοσε βραδύτερον ως υπουργός Οικονομικών της προεδρίας Ουάσιγκτον, μέσω νομοθετημάτων που εισήγαγε! Ο Λαός -κατά τον Χάμιλτον- δεν γνωρίζει το πραγματικό του συμφέρον. ακόμη κι αν έχει καλές προθέσεις και επιθυμεί το καλό, του λείπει αρκετή νοημοσύνη ώστε να επιλέξει τα κατάλληλα μέσα προς εξασφάλισή του! “Οσάκις παρουσιάζονται περιπτώσεις κατά τις οποίες τα συμφέροντα του Λαού αντίκεινται στις ορέξεις του, εκείνοι που ετάχθησαν φύλακες των συμφερόντων του έχουν καθήκον να ανθίστανται στη Λαϊκή θέληση, η οποία είναι αποτέλεσμα προσκαίρου πλάνης! Και ποιοι είναι αυτοί οι φύλακες κατά τον Χάμιλτον; Είναι οι Αριστοι, δηλαδή οι κάτοχοι μεγάλου πλούτου και υψηλής κοινωνικής θέσης!
Ορμώμενος απ’ αυτήν την ιδεολογία ο Χάμιλτον εμερίμνησε ώστε 1ον, διά του περιπλόκου μηχανισμού του Αμερικανικού Συντάγματος, να παρεμβάλη όσο το δυνατόν περισσότερα εμπόδια στην άμεση εκδήλωση της Λαϊκής θέλησης και 2ον, διά των δημοσιονομικών του μέτρων να δημιουργήσει μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο της Νέας Αμερικανικής Συμπολιτείας μια Πλουτοκρατικήν Αριστοκρατίαν, από την οποία θα εστρατολογούντο οι κυβερνώσες τάξεις!».
Αυτά έγραφε ο Νικ. Καλτσάς μεταξύ πολλών άλλων!
Μ’ αυτήν τη θεωρία του Χάμιλτον πορεύθηκε η πλουτοκρατική «αριστοκρατία» των ΗΠΑ, αναπαράγοντας την κυριαρχία της, παρά τις προσπάθειες του επόμενου προέδρου Τζέφερσον και άλλων να εξασφαλίσουν ίσες ευκαιρίες και για τους φτωχότερους!
Οι γόνοι της εγχώριας πλουτοκρατίας, όσοι και όσες σπούδασαν στα μεγάλα ιδιωτικά αμερικανικά κολέγια, θα ήλθαν σε «κάποια επαφή» μ’ αυτή τη θεωρία! Ισως απ’ εκεί να εισήγαγαν την αυτοπροβαλλόμενη «Αριστεία» τους, την οποία πασχίζουν επί τριετία να επιβάλουν επί του Λαού για «το καλό του»! Αριστεία που δεν δηλώνει απαραίτητα και Αρετή!
Ο ελληνικός Λαός μη βαυκαλίζεται πως θα συμπεριληφθεί στην «τέτοια» τους «Αριστεία»! Αυτοί φροντίζουν μόνο για την αναπαραγωγή τους, αλώνοντας πάντα θεσμόν που τους στέκεται εμπόδιο., ΠΑΝΤΑ ΘΕΣΜΟΝ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΜΕΣΟΥ, όπως ζητούσε ο κ. Βορίδης άλλωστε!
Οι πολίτες, αν αποκρυπτογραφήσουν τα όσα υποκρύπτονται στα νομοθετήματα του ηγεμόνα της Κυβερνώσας Δυναστείας, θ’ αντιληφθούν πως δεν διαφέρουν ουσιωδώς απ’ εκείνα που ο Χάμιλτον επέβαλε!
Ο Χάμιλτον υπήρξε τουλάχιστον ειλικρινής, δηλώνοντας κυνικά ότι η εξουσία ανήκει στους πλουτοκράτες ώστε αυτοί να ’ναι οι «αιώνιοι» φύλακες-«προστάτες» των λαϊκών συμφερόντων! Τούτοι εδώ «ντρέπονται» (;) και υποκρίνονται ότι ως αριστεία εννοούν την ικανότητα.
Απέναντι στην τέτοια Αριστεία τους, ας αντιτάξει ο Λαός την Αριστεία της Αρετής του: την αγάπη για Λευτεριά – Δικαιοσύνη – Μόρφωση – Αλήθεια- Δουλειά και Αλληλεγγύη!
-320x213.png)
