Η στρατηγική δύσπνοια, που έχει σκιάσει τον ορίζοντα της πολιτικής ηγεσίας στη Γερμανία, φωτίζει ένα παράδοξο το οποίο είναι βέβαιο ότι θα απασχολήσει τους ιστορικούς του μέλλοντος.
Από τον Οκτώβριο του 2013 όλα έδειχναν ότι αν δεν υπάρξει αντιστροφή στην αμοιβαία καχυποψία μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, μια πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία θα ερχόταν κάποια στιγμή να βραχυκυκλώσει τις σχέσεις της Δύσης με τη Ρωσία ως προαναγγελθέν ατύχημα.
Με άλλα λόγια, η Γερμανία επί οκτώ συνεχή χρόνια, 2014 με 2022, όχι μόνο δεν εξάντλησε τις προσπάθειες που θα απέτρεπαν την πρώτη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ευρείας κλίμακας σύγκρουση επί ευρωπαϊκού εδάφους, αλλά δεν επεξεργάστηκε ούτε ούτε καν ένα σχέδιο Β για την περίπτωση γενικευμένης ανάφλεξης στην Ουκρανία.
Η ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης ακολούθησε την τακτική της στρουθοκαμήλου ευχόμενη να μη διαταραχτούν οι εύθραυστες ισορροπίες που είχαν διαμορφωθεί μετά το πάγωμα των συγκρούσεων στην Ανατολική Ουκρανία στα μέσα του 2014.
Τούτων λεχθέντων, είναι αυτονόητο ότι για να υπάρξει σχέδιο Β θα έπρεπε να είχε προϋπάρξει σχέδιο Α, δηλαδή μια συνολική ματιά/ανάλυση άξια του ονόματος της ιεράρχησης των στρατηγικών προτεραιοτήτων του Βερολίνου στην Ευρώπη και στον κόσμο.
Οταν την άνοιξη του 2003 οι ΗΠΑ ήλθαν σε σύγκρουση με τη Γερμανία και τη Γαλλία εν όψει της εισβολής στο Ιράκ, η αντίδραση των Σιράκ και Σρέντερ ήταν άμεση.
Πρώτον, Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο δήλωσαν ότι θα αναζητήσουν αμυντική χειραφέτηση της Γηραιάς Ηπείρου στο πλαίσιο μιας ανεξάρτητης από το ΝΑΤΟ δομής.
Δεύτερον, Σιράκ και Σρέντερ άρχισαν τριμερείς διαβουλεύσεις με τον Πούτιν σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Η Γερμανία σύρεται από τις εξελίξεις, προσπαθεί να περιφρουρήσει τα εθνικά της συμφέροντα και χάνει ταυτόχρονα την αξιοπιστία της απέναντι και στη Μόσχα και και στην Ουάσινγκτον.
Οι επόμενοι μήνες, ο επερχόμενος σκληρός χειμώνας του 2022-2023 και η πρωτοφανής ύφεση που θα πλήξει τη Γερμανία και κατ’ επέκταση το σύνολο της Ε.Ε.-ευρωζώνης θα δώσουν την απάντηση στο ερώτημα αν το πρωτοφανές, ταυτόχρονο και πολλαπλό σοκ που θα πλήξει τη Γηραιά Ηπειρο θα οδηγήσει στη διαμόρφωση ενός έστω σκληρού πυρήνα ενισχυμένης πολιτικής συνοχής.
Το θέαμα είναι πρωτοφανές, με την πολιτική ελίτ της Γερμανίας να είναι σε κατάσταση παρατεταμένου στρατηγικού σοκ για τον «παράδεισο» που απώλεσε όταν ο Πούτιν διέταξε την εισβολή στην Ουκρανία πριν από έξι μήνες.
