Το… Brexit και ο φοίνικας

Το αδιανόητο μπορεί να συμβεί όπως απεδείχθη από τη νίκη του Brexit, προειδοποίησε ο Μακρόν μία βδομάδα πριν από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών.

«Είμαι σαν τον φοίνικα που αναγεννάται εκ της τέφρας του», δήλωσε η υποψηφία του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού Λεπέν.

Πώς δικαιολογούνται αυτές οι τοποθετήσεις που ανατρέπουν το σαφές δημοσκοπικό προβάδισμα του Μακρόν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών την Κυριακή 24.4.2022;

Η συσπειρωτική κινδυνολογία σε ό,τι αφορά τον Μακρόν και η ελκτική δύναμη της παράστασης νίκης σε ό,τι αφορά τη Λεπέν δεν αρκούν για να ερμηνευθούν οι τοποθετήσεις των δύο βέβαιων μονομάχων του δευτέρου γύρου.

Η Λεπέν έχει κεντρικό θέμα της προεκλογικής της εκστρατείας την αύξηση του κόστους ζωής, με τον άλλο ακροδεξιό υποψήφιο Ζεμούρ να θέτει προτεραιότητα την επαναδιατύπωση της γαλλικής ταυτότητας και την απόκρουση της ισλαμικής απειλής και τη δεξιά υποψήφια Πεκρές να υπόσχεται νόμο και τάξη, μηδενική ανοχή στην παραβατικότητα.

Ετσι, εκ των πραγμάτων, η προεκλογική ρητορική της Λεπέν εμφανίζεται πιο μετριοπαθής από αυτήν του Ζεμούρ και της Πεκρές –και όχι μόνον.

Η θεματολογία της Λεπέν τής επιτρέπει πολυσυλλεκτική στρατηγική και στον δεύτερο γύρο, καθώς η απαλλοτρίωση του ρατσισμού από τον Ζεμούρ και της μηδενικής ανοχής από την Πεκρές εξ αντικειμένου συμβάλλουν στην απενοχοποίηση της ψήφου υπέρ του Εθνικού Συναγερμού.

Η αναφορά του Μακρόν σε ένα ενδεχόμενο γαλλικό… Brexit σε περίπτωση νίκης της Λεπέν είναι αμφίβολής απόδοσης, καθώς ο Εθνικός Συναγερμός θεωρεί πλέον δεδομένη την παραμονή της Γαλλίας και στην Ε.Ε. και στην ευρωζώνη.

Μία από τις βαρύνουσες, απρόβλεπτες μεταβλητές των προεδρικών εκλογών στην Γαλλία είναι το ποσοστό αποχής στον δεύτερο γύρο, κατά πόσο δηλαδή οι στα αριστερά της Κεντροδεξιάς ψηφοφόροι θα υποκύψουν στο πολιτικά εκβιαστικό δίλημμα «ή εγώ ή η Λεπέν» που θα τους θέσει για δεύτερη φορά μέσα σε πέντε χρόνια ο Μακρόν.

Υπάρχει, με δεδομένα τα πεπραγμένα της πενταετίας Μακρόν, η αναγκαία διευρυμένη πολιτική αξιοπιστία και εμβέλεια του απερχόμενου προέδρου ώστε να ηγηθεί, όπως το 2017, ενός άτυπου δημοκρατικού μετώπου;

Ή τελικά οι Γάλλοι πολίτες θα επιλέξουν ανάμεσα στη σύνταξη στα 65 που νομοθέτησε ο Μακρόν και στην πρόταση για σύνταξη στα 60 που προσυπογράφει η Λεπέν αλλά και ο Μελανσόν;