Είναι πολύ δύσκολο, και ίσως και κυνικό, να απαιτείται από στρατιώτες και στρατηγούς –και μάλιστα εν καιρώ πολέμου και όταν αυτοί θα βρίσκονται εγκλωβισμένοι στον λάκκο των λεόντων– να ασκήσουν αυτοκριτική, ιδιαίτερα όταν την κύρια ευθύνη για την επί δεκαετίες πορεία της χώρας δεν τη φέρουν κυρίως οι ίδιοι.
Ωστόσο, επειδή ο οικονομικός αυτός πόλεμος είναι ιδιαίτερα ύπουλος και μακρόσυρτος και επειδή ποτέ η αυτοκριτική δεν ήταν στα θετικά στοιχεία της ιδιοπροσωπίας μας, είναι προφανές ότι και τώρα δεν θα επιχειρηθεί εύκολα. Θα πρέπει όμως βαθύτατα να κατανοηθεί από όλους και όλες μας, και μάλιστα δίχως την παραμικρή χρονοτριβή, ότι τα δυσεπίλυτα προβλήματα, που αφήσαμε να συσσωρεύονται άλυτα επί δεκαετίες πάνω στην ψυχή και το μέλλον αυτής της χώρας, θα συνεχίσουν να τρώνε τις σάρκες του μέλλοντός μας, όποια συμφωνία κι αν υπογράφαμε, αλλά και αν ακόμη μας χαριζόταν ολόκληρο το χρέος.
Βέβαια αυτό διόλου δεν απαλλάσσει τους «λέοντες» εταίρους μας από τις τεράστιες ευθύνες που φέρουν για μια καταστροφικά λανθασμένη και -όπως τώρα αποδείχτηκε- ηθελημένη πολιτική οικονομικού στραγγαλισμού και αφανισμού που επί μία πενταετία επιβάλλουν στη χώρα μας και για τους εκβιασμούς και εκφοβισμούς στους οποίους ανερυθρίαστα μας έχουν υποβάλει. Και αυτές οι διαπιστώσεις δεν είναι ασφαλώς κάποιου φανατικού εθνικιστή ή ενός φανατικού κομματικού οπαδού, αλλά των πιο έγκριτων διεθνών αναλυτών, οικονομολόγων, διαπρεπών καθηγητών και εφημερίδων.
Γιατί βέβαια ποιος μπορεί πλέον να αρνηθεί το ηγεμονικό παιχνίδι που συνεχίζει να παίζει η φίλη μας Γερμανία, η οποία μέσω μερικών θρασύτατων και κακόβουλων πολιτικών της προσπαθεί να μας διδάξει, τιμωρώντας μας μάλιστα, και πάλι ανερυθρίαστα, ότι τα κράτη λέει έχουν συνέχεια –αν αυτό, Θεέ μου, δεν είναι ο ορισμός του θράσους και της παντελούς απουσίας ιστορικής μνήμης– και ότι θα πρέπει να κάνουμε τα μαθήματά μας.
Με τις καταστροφικές επιλογές τους για ανθρώπους και λαούς, οι πολιτικοί αυτοί, όπως και κάποιες από αυτούς υποστηριζόμενες κίτρινες φυλλάδες, εξισωτικά και εθνικιστικά και πάλι υποστηρίζουν ότι, ενώ εμείς έχουμε υποχρεώσεις απέναντί τους λόγω της συνέχειας του κράτους μας, αυτοί καμία συνέχεια του κράτους τους δεν αναγνωρίζουν και καμία υποχρέωση δεν έχουν. Κι αν αυτοί οι ηθικότατοι, οι άμεμπτοι από κάθε άποψη, ελάχιστοι μεν αλλά δυστυχώς κραταιοί πολιτικοί μπορούν να λοιδορούν και να εξευτελίζουν έναν ολόκληρο λαό, με τέσσερις χιλιάδες χρόνια Ιστορία, εμείς –οι τεμπέληδες, οι απατεώνες «μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια», οι άχρηστοι επί αυτής της Γης– κανένα τέτοιο δικαίωμα δεν έχουμε, κατ’ αυτούς.
Ποια ιστορική μνήμη δεν διαθέτει η γερμανική πολιτική όσον αφορά τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους των χρεών της Γερμανίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Εδώ δεν διαθέτει ιστορική και πολιτική τσίπα. Οχι, λοιπόν, ποτέ δεν θα επιτρέψουμε η καλβινιστική ηθική να εξισώσει ηθικά έναν, ακόμη κι αν το αποδεχόμασταν, κακό, κάκιστο και σπάταλο οικονομικό διαχειριστή με έναν βάρβαρο εγκληματία. Ακόμη κι αν όλοι οι Ελληνες σκανδαλωδώς απερίσκεπτα κραυγάζαμε «Θέλουμε την ολοκληρωτική ρεμούλα», ουδόλως αυτό θα μπορούσε να εξισωθεί με την εθνικιστική κραυγή «Θέλουμε τον ολοκληρωτικό πόλεμο».
Και δυο λόγια ακόμη, φίλοι και αγαπητοί μου Γερμανοί πολιτικοί. Εμείς καλώς, κακώς, μετρίως, με τόσες επιπολαιότητες, σφάλματα, ενίοτε και εθνικιστικές -σπανιότατα- επιθέσεις και ωμότητες, κάνουμε ωστόσο τα καθήκοντά μας επί χιλιάδες χρόνια στην κουκκίδα αυτή της Γης, για να μπορείτε εσείς και οι αγαπητοί σας, αλλά και σε μας αγαπητοί, συμπολίτες σας να πηγαίνετε στο θέατρο, να επισκέπτεστε τις βιβλιοθήκες, να έχετε «γεμίσει» με τα αρχαία μας τα μουσεία σας, να διαβάζετε βιβλία Αρχιτεκτονικής, Φυσικής, Φιλοσοφίας, να σπουδάζουν τα παιδιά σας Μαθηματικά, να επισκέπτεστε τον γυναικολόγο, τον καρδιολόγο… Σας θερμοπαρακαλώ λοιπόν, μην αδικείτε και μην προσβάλλετε τη χώρα μου.
Εμείς –που όλα βέβαια τα παραπάνω ουδόλως θα πρέπει να τα χρησιμοποιούμε ως άλλοθι για να μη συμπεριφερθούμε επιτέλους πολιτικώς ορθά, διορθώνοντας τα τόσα λάθη και τις παραλείψεις μας, που πολλές από αυτές κι εσείς συνέχεια δικαίως μας επισημαίνετε– συνεχίζουμε να σας βλέπουμε φιλικά. Αν δεν το πιστεύετε αυτό, δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε τη μαρτυρική Κρήτη, αλλά και όλη την Ελλάδα για να το διαπιστώσετε.
*καθηγητής Φιλοσοφίας της Τεχνοεπιστήμης, ΠΤΔΕ, ΑΠΘ
