• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 25.4°C / 29.0°C
    3 BF
    40%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    27°C 24.6°C / 28.8°C
    2 BF
    57%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    27°C 25.5°C / 27.7°C
    1 BF
    58%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.9°C / 25.9°C
    1 BF
    61%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.2°C / 25.9°C
    0 BF
    53%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.6°C / 26.0°C
    2 BF
    52%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    22°C 22.4°C / 22.4°C
    2 BF
    56%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    24°C 24.1°C / 24.1°C
    1 BF
    74%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 23.8°C / 25.4°C
    4 BF
    68%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.9°C / 26.2°C
    2 BF
    61%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    26°C 24.8°C / 26.4°C
    5 BF
    53%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.7°C / 25.7°C
    0 BF
    69%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.9°C / 25.9°C
    0 BF
    89%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 25.1°C / 26.9°C
    3 BF
    50%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.5°C / 25.6°C
    2 BF
    60%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 26.6°C / 26.8°C
    2 BF
    53%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    27°C 25.6°C / 29.0°C
    2 BF
    35%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 24.3°C / 26.6°C
    2 BF
    67%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    25°C 25.3°C / 26.7°C
    2 BF
    81%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    22°C 21.7°C / 21.7°C
    1 BF
    50%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πώς νικιέται η Δεξιά;

  • A-
  • A+

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η απομάκρυνση του Μητσοτάκη από την κυβέρνηση είναι μείζονος σημασίας στόχος για τους εργαζόμενους και τους φτωχούς της χώρας μας. Ακόμη περισσότερο, γενικότερα, η ήττα του νεοφιλελευθερισμού είναι πρώτο ζήτημα για τους εργαζόμενους του κόσμου, για την ίδια την ανθρωπότητα. Μ’ όλες τις ελπίδες (sic), όμως, που αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια, περί επαναφοράς σε φιλολαϊκότερη οικονομική πολιτική -λίγο με τον Μπάιντεν, λίγο με τα Ταμεία Ανθεκτικότητας στην Ευρωπαϊκή Ενωση-, όποιος έχει μάτια βλέπει πως το πράγμα κινείται στις ίδιες και χειρότερες ράγες.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ηγεμονικός κι ας μην μπορεί να δώσει την παραμικρή υπόσχεση βελτίωσης της ζωής. Επειδή, μάλιστα, δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να πει στις επόμενες γενιές πως δεν θα ζουν πολύ χειρότερα από τις προηγούμενες, γίνεται όλο και αυταρχικότερος, όλο και πιο κανιβαλικός. Είναι πολλά τα στοιχεία που δείχνουν πως έχει αρχίσει να τρώει τις ίδιες του τις σάρκες. Οι πολλαπλές κρίσεις είναι όλες δικές του - τα οδυνηρά αποτελέσματα είναι όλα δικά μας.

Αλλωστε, κάθε φορά που ο καπιταλισμός χρειάστηκε να αναδιπλωθεί, «παρέχοντας» καλύτερες συνθήκες στις κατώτερες τάξεις, είχαν προηγηθεί τεράστιοι αγώνες. Την τελευταία φορά, στη «χρυσή τριακονταετία» μετά τον πόλεμο, ισχυρά συνδικάτα, μεγάλες εργατικές πολιτικές οργανώσεις -με πρώτες τις κομμουνιστικές- και, κυρίως, η άμεση επιρροή της Ρωσικής Επανάστασης και των τεράστιων αλλαγών που έφερε στον παγκόσμιο συσχετισμό είχαν διαμορφώσει ένα πλαίσιο που διευκόλυνε τις λαϊκές κατακτήσεις. Θεμελιώδης συνθήκη υπήρξε ο φόβος της καπιταλιστικής τάξης. Εξάλλου, πάντοτε ήταν ο φόβος και η απειλή που έπαιζαν τον ρόλο του κινητήρα των μεγάλων αλλαγών.

Δυστυχώς σήμερα βρισκόμαστε στους αντίποδες μιας τέτοιας συνθήκης. Ο φόβος και ο τρόμος έχουν περάσει εξ ολοκλήρου στην πλευρά των υποτελών. Ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός, λοιπόν, που οικοδομήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες, δεν έχει κανέναν λόγο αναδίπλωσης. Γι’ αυτό και κάνουν μεγάλο λάθος, νομίζω, όσοι στην Αριστερά ισχυρίζονται πως η ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού «τρίζει» λόγω της αδυναμίας του να παράσχει την παραμικρή υπόσχεση βελτίωσης - έστω μια ελάχιστη δέσμευση βιοτικής ασφάλειας. Αμεση απόδειξη, άλλωστε, είναι οι σχεδόν γελοίες πολιτικές επιδόσεις της Αριστεράς σε διεθνές επίπεδο.

Το λάθος, δε, οφείλεται σε μια παρεξήγηση, του είδους της λήψης του ζητουμένου. Οπως ήδη είπα, το ισχυρότερο εργαλείο είναι ο φόβος. Και είναι καιρός τώρα που οι κατώτερες τάξεις είναι κάθε μέρα και περισσότερο φοβισμένες. Δεν υπάρχει ισχυρότερο όργανο ιδεολογικής επιβολής από τη βεβαιότητα πως το να βρεθείς χωρίς δουλειά και εισόδημα είναι κάτι πολύ πιθανό, πολύ άμεσο. Γι’ αυτό και η αμφισβήτηση του νεοφιλελευθερισμού, οι «τριγμοί» της ηγεμονίας του δεν είναι παρά φρούδες -κι επικίνδυνες- ελπίδες.

Ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός, στις ιδιωτικές ή κρατικές του μορφές, μπορεί να αμφισβητηθεί μόνο με ριζοσπαστικό τρόπο. Χρειάζεται μια πραγματική κοινωνική επανάσταση, στο μέτρο που η ανατροπή του -και όχι οι ανέφικτες βελτιώσεις- δίνει τη μόνη ρεαλιστική δυνατότητα για τη διάσωση της ίδιας της ανθρωπότητας. Χωρίς αυτήν, οι φτωχοί και υπαρξιακά πλέον ανασφαλείς θα κατευθύνονται όλο και πιο πολύ στις δεξαμενές της Ακροδεξιάς, ενδυναμώνοντας ακόμη περισσότερο τον νεοφιλελευθερισμό και την πιθανότητα να έρθει κοντύτερα το παρανάλωμα του πυρός.

Ετσι, δεν μπορεί παρά να καταχωρίζεται ως ογκώδης στρατηγική (sic) ασυναρτησία η ιδέα πως η απάντηση στον νεοφιλελευθερισμό θα δοθεί σε συμμαχία με τον Σολτς και την Αναλένα Μπέρμποκ -ή τον Ανδρουλάκη-, όπως φαίνεται πως το βλέπουν ομοθυμαδόν εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ!

Αν θέλουμε να δούμε μια διαυγή διατύπωση όσων πρέπει αναγκαία να αποφευχθούν, δεν έχουμε παρά να προστρέξουμε στο άρθρο του Αντώνη Λιάκου («Εφ.Συν.», 22/2), όπου υποστηρίζεται: «Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και πρέπει να επιστρέψει στην τακτική και τη στρατηγική του 2012-2015. […Π]ρέπει να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι δεν μπορείς να κυβερνήσεις στη σημερινή Ευρώπη με ρητορική ρήξεων και αντιπαράθεσης, αλλά με μια προσεκτικά σχεδιασμένη και με επαρκή τεκμηρίωση των δυνατοτήτων πολιτική. Ο απεγκλωβισμός από τα σχήματα της κρίσης είναι προϋπόθεση κάθε συνεργασίας».

Εκτός του ότι αυτό το «καταραμένο» 2012-2015 έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, είναι τουλάχιστον παράδοξο να λέγεται πως απαιτείται «ο απεγκλωβισμός από τα σχήματα της κρίσης», ενώ η κρίση όλο και βαθαίνει, οι κρίσεις όλο και πολλαπλασιάζονται. Καμιά «μετριοπάθεια», καμιά «νουνέχεια» δεν πρόκειται να μας σώσει. Ο κόσμος -συνειδητά ή όχι- το ξέρει. Ο Μπένγιαμιν το έλεγε σχεδόν έναν αιώνα πριν. Η επανάσταση είναι απαραίτητη ως φρένο σ’ αυτό το εκτροχιασμένο κωλοσύστημα και στις κωλοδουλειές του, για να θυμηθούμε και τον σπουδαίο Ντέιβιντ Γκράμπερ.

*Εκπαιδευτικός

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το Πολυτεχνείο και οι συμμαχίες
Η απόφαση για την απαγόρευση συναθροίσεων άνω των 3 ατόμων κατά το τετραήμερο του Πολυτεχνείου δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ηταν μέρος μελετημένου σχεδίου για την αποδυνάμωση της Αριστεράς.
Το Πολυτεχνείο και οι συμμαχίες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Νεοφιλελευθερισμός, η γεροντική ασθένεια του καπιταλισμού
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη διανύει τις πρώτες ημέρες της, συγκροτήθηκε, ψήφισε τα πρώτα νομοσχέδιά της, ανακοίνωσε τις προθέσεις της για το μέλλον και έδωσε το στίγμα της. Μπορούμε πλέον να κάνουμε εμπεριστατωμένη...
Νεοφιλελευθερισμός, η γεροντική ασθένεια του καπιταλισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μπολσονάρο: η συντηρητική ολιγαρχία ανακτά την εξουσία
Ενα από τα πιο κωμικοτραγικά στοιχεία της προεκλογικής εκστρατείας ήταν η διαρκής αναφορά του Μπολσονάρο στο ότι η Αριστερά θέλει να διδάξει στα παιδιά την ομοφυλοφιλία και να τα ενθαρρύνει να αλλάξουν φύλο....
Μπολσονάρο: η συντηρητική ολιγαρχία ανακτά την εξουσία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Υπερχείλισμα ασυνάρτητου συντηρητισμού
Η ελληνική Δεξιά θέλει πρώτα το λάφυρο: το κράτος της. Περιορισμένο, χωλό ή ανύπαρκτο για τις υποθέσεις των πολλών, πανίσχυρο, βολονταριστικό, ultra large και χλίδα για τις υποθέσεις των λίγων.
Υπερχείλισμα ασυνάρτητου συντηρητισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αντισυστημισμός και «αντισυστημισμός»
Εχει επικρατήσει εδώ και αρκετά χρόνια στη δημόσια αντιπαράθεση η άποψη πως ένα καίριο χαρακτηριστικό των «λαϊκισμών» –δεξιών και αριστερών– είναι ο αντισυστημισμός τους.
Αντισυστημισμός και «αντισυστημισμός»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Θεσμοί και κοινωνία: στρέβλωση και διαφθορά
Οι πολιτικές δυνάμεις της Δεξιάς και της Άκρας Δεξιάς, συμπυκνούμενες σε δόγματα συντηρητικά, ρατσιστικά και νεοφιλελεύθερα, υποχωρούν σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Θεσμοί και κοινωνία: στρέβλωση και διαφθορά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας