«Vires acquirit eundo-Αποκτάς δύναμη προχωρώντας»
(Βιργίλιος)
Μέσα στα τόσα συγκλονιστικά που λαμβάνουν χώρα με αφορμή τη στρατιωτική επέμβαση του ρωσικού κράτους στην Ουκρανία, έχουμε και μπάλα. Ευτυχώς, δηλαδή, που έχουμε και αυτήν και μπορούμε να ξεφεύγουμε για λίγο. Aλλά, και -αν αντιμετωπίζουμε με έξυπνο τρόπο το ποδόσφαιρο-να ψυχαγωγούμαστε στο μέτρο του εφικτού. Το κυριακάτικο ΠΑΟΚ-Ιωνικός για κάποιον που αντιμετώπιζε «στα γρήγορα» τα πράγματα ήταν εύκολος ή δύσκολος άσος.
Για τους μυημένους, για αυτούς που ξέρουν καλά τη φετινή σκληροτράχηλη version της ομάδας της Νίκαιας, ήταν ένας αγώνας που μπορούσε να κρύβει εκπλήξεις… Και όντως, έτσι έγινε. Η Lady Hope είδε τους «αυτονομιστές» της Νίκαιας να κερδίζουν τη δική τους «μάχη». (Χρησιμοποιώ τις λέξεις αυτονομιστές και μάχη με ξεκάθαρη ποδοσφαιρική χροιά, όσο παράταιρο και αν είναι κάτι τέτοιο αυτές τις ημέρες…)
Οι δύο oμάδες πριν παραταχθούν στην «αρένα» της Τούμπας βρίσκονταν σε «καλό φεγγάρι». Ο ΠΑΟΚ, φερ΄ειπείν, προερχόταν από μία σημαντική ευρωπαϊκή πρόκριση, που τον έχει φέρει σε ένα προχωρημένο στάδιο μίας διοργάνωσης της UEFA. Αλλά, και από μία αρκετά καλή συγκομιδή βαθμών στο πρωτάθλημα της Super League 1 από το Δεκέμβριο κι ύστερα. Που μπορεί, βέβαια, να τον διατηρούσε πολύ μακριά από τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό Πειραιώς, αλλά για αυτή τη συνθήκη πλήρωνε το κακό διάστημά του με τις τρεις συνεχόμενες ήττες από Ατρόμητο, Άρη και Ιωνικό.
Ο Λουτσέσκου είχε βρει στο πιο κρίσιμο σημείο, πριν «τιναχθεί» στον αέρα το φετινό αγωνιστικό εγχείρημα, τις λύσεις. Είχε προσδώσει στην ομάδα του φρεσκάδα, ένταση, σωστή νοοτροπία και κίνητρα, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά γιατί θεωρείται ένας πολύ καλός προπονητής. Και έτσι ο ΠΑΟΚ εθίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα στο να φεύγει από το γήπεδο παίρνοντας αυτό που ήθελε. Συν τη σπάνια, υπερβολική, και σε κάποια σημεία ακόμα και άδικη, ροπή των διαιτητών να τον στέλνουν στην άσπρη βούλα. Συνήθεια που δεν εγκαταλείφθηκε ούτε εναντίον του Ιωνικού…
Όμως, «όλα τα λεφτά» είναι, μετά το 1-1 με το οποίο έληξε η αναμέτρηση στη Θεσσαλονίκη, ο Ιωνικός. Η ομάδα της Νίκαιας έκανε ένα σχετικά καλό πρώτο γύρο στα πεδία της συνοχής, της μαχητικότητας και της γενικότερης αύρας που άφηνε σχεδόν σε όλους τους αγώνες της. Δεν μπορούσε, όμως, να φέρει σε αρμονία την εικόνα με τους βαθμούς που έπαιρνε. Αυτό κράτησε για καιρό. Και είχε ως αποτέλεσμα οι νεοφώτιστοι να περιορίζονται στα χαμηλότερα πατώματα του βαθμολογικού πίνακα. Λίγο καιρό πριν αυτό άλλαξε. Προς το (πολύ) καλύτερο Ο Ιωνικός παίρνει τώρα τελευταία πολλούς βαθμούς. Έτσι, επί του πρακτέου, έχει δημιουργήσει ένα βαθμολογικό μαξιλαράκι ασφαλείας από τις δύο θέσεις που τον μπλέκουν σε οδυνηρές περιπέτειες… Η (ποδοσφαιρική) άνοιξη του Ιωνικού άργησε για μήνες, αλλά ήρθε τελικά (λίγο πριν την κανονική άνοιξη)…
Το ποδοσφαιρικό συγκρότημα που καθοδηγεί ο έμπειρος στο ποδόσφαιρο, αλλά μέχρι πρόσφατα άπειρος από Super League, Δημήτρης Σπανός (που αποδεικνύεται μία πραγματική αλεπού των πάγκων) δικαιώθηκε. Δεν μένει μόνο στις θετικές έως καλές εμφανίσεις. Αυτές τις έκανε στην αρχή. Εκεί κρίθηκαν όλα. Γιατί παρότι ορισμένα αποτελέσματα πίκραναν πολύ, κατάλαβαν οι παίκτες του πως μπορούν το κάτι παραπάνω. Γιατί μπόρεσε ο προπονητής να δουλέψει απρόσκοπτα και να χαράξει σχέδια έχοντας τη στήριξη της διοίκησης. Γιατί ο κόσμος της ομάδας δέθηκε με την προσπάθεια, αφού έβλεπε μόχθο, θετική σκέψη και ποιότητα.
Στο ποδόσφαιρο, λέμε όλοι, πως μετράει κυρίως το αποτέλεσμα. Ναι. Ποτέ όμως αυτό δεν είναι άσχετο, ανεξάρτητο και ανεπηρέαστο και από την εικόνα μίας ομάδας. Κάποτε έδιωξαν από τον Ολυμπιακό τον Ζαρντίμ παρότι τα αποτελέσματα «φύσαγαν»… Τώρα που ο Ιωνικός και παίζει καλά (έως πολύ καλά), και μαζεύει βαθμούς, στη Νίκαια όλοι περιμένουν τον επόμενο αγώνα για να απολαύσουν την αγάπη τους, αλλά και το άθλημα το ίδιο. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο, κυρίες και κύριοι…
Η Lady Hope γνωρίζει πολύ καλά πως το φετινό πρωτάθλημα είναι ένα από τα πλέον πρωτόγνωρα των τελευταίων δεκαετιών. Πολύ εύκολα διάφορες ομάδες «πάνε τρένο» για κάποιο διάστημα και μετά κάνουν «κοιλιά». Και το πιο χαρακτηριστικό από όλα; Τα αποτελέσματα στα οποία μία μικρότερη -στα χαρτιά- ομάδα, όχι μόνο έκοψε βαθμούς, αλλά νίκησε κιόλας ένα -θεωρητικό- φαβορί, μάλλον είναι τα περισσότερα που έχουν καταγραφεί εδώ και πολλά χρόνια.
Ο Ιωνικός ανήκει και αυτός, όπως και ο ΠΑΟΚ, στην κατηγορία των ομάδων που έχουν περάσει από διαφορετικά «φεγγάρια» κατά τη διάρκεια της τρέχουσας σεζόν. Όμως, είναι από αυτές που το πρόσημο είναι θετικό και μπορούν να ατενίζουν τους τελευταίους μήνες της φετινού ποδοσφαιρικού μαραθωνίου με αισιοδοξία. Μία αισιοδοξία που δημιούργησαν οι ίδιες με τα δικά τους προτερήματα και την προσήλωση στη σωστή δουλειά, κατά βάση όταν προέκυψαν δυσκολίες… Κι αν για τον ΠΑΟΚ αυτά είναι -θεωρητικώς- αυτονόητα, για τους «αυτονομιστές» της Νίκαιας είναι αιτία εγκωμιασμού από όλους τους ουδέτερους ποδοσφαιρόφιλους…
