Το Τείχος του Βερολίνου έπεσε, αλλά πολλά τείχη σηκώνονται παραμένοντας ταυτόχρονα αόρατα. Και αυτά τα νέα τείχη σηκώνονται κατά τύχη (;) με τη βοήθεια εκατοντάδων στερεοτύπων στο μυαλό, στον νου πολλών ανθρώπων. Τα αίτια είναι συνήθως η άρνηση να σκεφτεί κάποιος, ο φόβος, η συνωμοσιολογία, το να παίρνει κάποιος στα σοβαρά τα λόγια διάφορων τσαρλατάνων, η τεράστια έλλειψη παιδείας, η επιστροφή στο εξωλογικό, σε παραλογισμούς, η πλήρης άγνοια της Ιστορίας, ο ταλιμπανισμός της Δύσης, η μισαλλοδοξία και προφανώς μια πλειάδα πρόσθετων άλλων αιτίων και αφορμών. Για παράδειγμα, η έντονη κομμουνιστοφοβία παραμένει στον νου πολλών ακόμη και αρκετές δεκαετίες μετά την πτώση του κομμουνισμού, που χρησιμοποιείται σαν υπόστρωμα για να σκεπάζει άλλες πολιτικές (βλέπε Nordstream 2 και την πολύ πρόσφατη εξέλιξή του).
Για παράδειγμα, το καθεστώς Ορμπαν τηρεί λίγες από τις διαδικασίες που τηρούνται από άλλες χώρες της Ε.Ε., αλλά πόσοι γνωρίζουν ότι από το 2003 η Ουγγαρία δεν έχει αντικαταστήσει το εθνικό της νόμισμα με το ευρώ(1); Μήπως και αυτό παράγει διάφορες τριβές; Ή οι Ρομά, στην πλειονότητά τους είναι Ελληνες πολίτες με ίσα δικαιώματα με τους λοιπούς Ελληνες πολίτες, θεωρούνται από άλλους Ελληνες πολίτες ότι δεν είναι Ελληνες πολίτες (η κορύφωση της υπολογισμένης ασχετοσύνης και ενός προφανώς υφέρποντος ρατσισμού με πολιτικές προεκτάσεις που κρύβεται κάτω από το χαλί για τα πρόβατα-τηλεθεατές).
Η μετάφραση της Αγίας Γραφής (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) στην Ελλάδα διαμορφώνει τα επεισόδια των «Ευαγγελικών» ή των «Νοεμβριανών» στην Αθήνα αρχές του 1900, όπου φοιτητές αλλά και καθηγητές του Πανεπιστημίου είχαν έναν σημαντικό ρόλο, μερικοί μπλέκοντας τον διεθνή πανσλαβισμό για να πλήξουν εκ των ένδον τον Ελληνισμό. «Τα κατώτερα του χυδαϊσμού στρώματα είναι αμαθείς, παράφρονες ή πειναλέοι, αλλ’ οι τούτοις διευθύνοντες είναι όργανα προδοσίας»(2), διακηρύσσει ο καθηγητής Πανεπιστημίου Γεώργιος Μιστριώτης, φανατικός οπαδός της αρχαιοπρέπειας. Μα τα πράγματα (ως συνήθως) είναι πολύ απλούστερα. «Κάτω τα ρούβλια!» και «Κάτω η Σλάβα!» θα γίνουν έτσι τα δημοφιλέστερα συνθήματα των Νοεμβριανών.
Δεν πρόκειται για συγκαλυμμένο αντιμοναρχισμό αλλά για επιλογή ξένου πάτρωνα: οι ίδιοι διαδηλωτές φωνάζουν «Ζήτω ο διάδοχος!», δηλαδή ο μετέπειτα βασιλιάς Κωνσταντίνος, γερμανοσπουδαγμένος, γερμανολάτρης και παντρεμένος με την αδελφή του κάιζερ, Σοφία, που ασκούσε πάνω του καθοδηγητική επιρροή. Επειτα από λίγα χρόνια, μερικές ελληνικές εφημερίδες ξεσάλωσαν (αν είναι ποτέ δυνατόν – πρωτοφανές!) υπέρ των γερμανικών πολεμικών εταιρειών. Γι’ αυτόν τον λόγο αυτό που έχει σημασία είναι τα αίτια, που συνήθως είναι υλικά, πολύ υλικά, τόσο πολύ ώστε ύστερα από αυτά βρίσκεται ο τοίχος.
(1): Βλέπε https://en.wikipedia.org/wiki/Hungary_and_the_euro
(2): Βλέπε https://www.efsyn.gr/themata/fantasma-tis-istorias/317996_oi_noembrides_tis_antidrasis.
* ομότιμος καθηγητής τμήματος ΕΜΜΕ Πανεπιστημίου Αθηνών
