Πολλές φορές στις οικογένειες η αγάπη και η προσεκτικότερη φροντίδα του ενός μόνο παιδιού προκαλεί ρήξεις μέσα στην οικογένεια. Ας φανταστούμε μια οικογένεια με τρία παιδιά. Η μαμά δίνει περισσότερα χάδια και δίκιο σε ό,τι κι αν κάνει, στο μικρότερο παιδί.
Αυτό προκαλεί τη ζήλια των άλλων δύο που αναπτύσσουν επιθετική συμπεριφορά απέναντι στο μικρότερο. Ετσι η μητέρα φροντίζει ακόμα περισσότερο το στερνοπούλι και ο κύκλος της βίας διαιωνίζεται.
Ας πάμε τώρα στα δικά μας. Ο πατερούλης όλων μας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ευνοεί κάποιες συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Βγαίνουν και λένε λ.χ. πως δεν υπάρχουν έρευνες για το ότι οι αστυνομικοί μεταδίδουν τον ιό. Δηλαδή τι κάνει με αυτό; Ορίζει τους αστυνομικούς ως μη ανθρώπους (δεν υπόκεινται στις υπόλοιπες έρευνες για τη μετάδοση του ιού) και υποτίθεται πως δημιουργεί μια πιο ευνοϊκή συνθήκη για τους αστυνομικούς σε σχέση με άλλες πληθυσμιακές ομάδες (λ.χ. υγειονομικούς).
Γιατί το κάνει αυτό; Επειδή με τον τρόπο αυτό προωθεί μια σύγκρουση. Εξωθεί τις υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες να εναντιωθούν στους αστυνομικούς. Να χρησιμοποιήσουν το κυβερνητικό επιχείρημα ως «μη ανθρώπους», να τους χαρακτηρίσουν «γουρούνια» και μέσω της διαδικασίας της ουσιοποίησης να αυξηθεί η βία απέναντι στους αστυνομικούς.
Το ίδιο έκανε και με τους νέους. Με το που απελευθέρωσε τη δυνατότητα εμβολιασμού στους νέους (18-25 ετών), τους έδωσε «κίνητρα» για να εμβολιαστούν. Γιατί; Επειδή με αυτόν τον τρόπο τούς στιγμάτιζε πως είναι αρνητές του εμβολιασμού και χρειάζονται ένα ιδιαίτερο κίνητρο για να προβούν σε αυτόν.
Αρα αφ’ ενός έστρεψε το μένος των υπόλοιπων ομάδων, που δεν είχαν ανάλογο κίνητρο για τον εμβολιασμό, και αφ’ ετέρου επιβεβαίωσε τη ρητορική που η ίδια κυβέρνηση καλλιεργούσε περί «αφρόνων» νέων που παρτάρουν στις πλατείες και διαδίδουν τον ιό. Το ίδιο ακριβώς επιχείρησε να κάνει και με τις εκκλησίες δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο καθεστώς. Το όλο σκηνικό με την Εκκλησία κατέρρευσε απλώς με τη συμφωνία Τσίπρα-Ιερώνυμου για την εναρμόνιση των εκκλησιών στο υγειονομικό πρωτόκολλο.
Το ζήτημα είναι πως προ της συμφωνίας η Αριστερά είχε αρχίσει να «τσιμπάει» στο εμφυλιακό παιχνίδι του Μητσοτάκη.
Οπως και με τους αστυνομικούς. Και θα έλεγα και με τους νέους. Αδέρφια, ας μην ξεχνάμε. Ο Μητσοτάκης κέρδισε τις εκλογές παίζοντας το παιχνίδι του διχασμού (Πρέσπες). Και τεχνική που κερδίζει δεν την αφήνεις έτσι εύκολα. Αν κάτι πρέπει να αλλάξει είμαστε εμείς. Να πάψουμε να είμαστε οι χάννοι που θα τσιμπάμε στα παιχνίδια του κάθε Μητσοτάκη.
Ολες οι κοινωνικές ομάδες υποφέρουν, απλά ο ένας δεν ξέρει για τον πόνο και το βάσανο του διπλανού του. Του αδερφού του. Και είμαστε εμείς που πρέπει να ενώσουμε τους πολίτες αυτής της πατρίδας. Κοινό αίτημα είναι η ευημερία όλων μας. Και αυτή η τρίτη εκδοχή του Σημιτιστάν που φέρει την υπογραφεί του Κυριάκου Μητσοτάκη ήρθε να σπείρει το σκοτάδι με το κράτος του φόβου, του ψεύδους και του διχασμού. Αδέρφια μου, ας είμαστε όλοι ενωμένοι. Ενωμένοι με τα μάτια ανοιχτά και καρδιές καθαρές.
*δρ Κοινωνικής Ψυχολογίας, μέλος Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ΟΑΕΔ
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 22/11/2021.
