Στην αξιοσημείωτη προχειρότητα και άγνοια (;) σε ό,τι αφορά τη λειτουργία του ασφαλιστικού συστήματος, δυστυχώς προστίθεται και η αυταρχικού επιπέδου προσπάθεια δημιουργίας «εμπόλεμου» κλίματος ανάμεσα σε υπαλλήλους του ΕΦΚΑ και στους πολίτες. Προσπάθεια στην οποία επιδίδεται ο υπουργός Εργασίας, Κωστής Χατζηδάκης, από την πρώτη ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του. Προσπαθεί τώρα με μέσα… παρακολούθησης των υπαλλήλων να ανεβάσει τον αριθμό έκδοσης των συντάξεων στα επίπεδα που εκείνος θεωρεί εφικτά. Παραβλέπει όμως τα χρόνια προβλήματα που δυσκολεύουν την καθημερινότητα των υπαλλήλων και δεν ξεπερνιούνται ούτε με αυταρχικότητα ούτε με τεχνάσματα.
Ο κ. Χατζηδάκης δηλώνει μονίμως σε όλες τις δημόσιες εμφανίσεις του ότι υπήρχαν προβληματικά Ταμεία τα οποία συγχωνεύτηκαν στον ΕΦΚΑ χωρίς τις απαιτούμενες μεταβατικές περιόδους και σήμερα ο ΕΦΚΑ είναι το πιο δύσκολο project που έχει διαχειριστεί ως πολιτικός. Δεν λέει όμως «γιατί» ήταν προβληματικά τα Ταμεία που συγχωνεύτηκαν στον ΕΦΚΑ, ούτε ποιος τα έκανε προβληματικά, ούτε τι αντιμετώπιζαν και πριν εργαζόμενοι κι ασφαλισμένοι από την ποικιλομορφία των προβλημάτων.
Δεν έχει ευθύνη το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας, που άφησε το ασφαλιστικό σύστημα διαιρεμένο, ανοργάνωτο, χωρίς ενιαία πληροφοριακά συστήματα, χωρίς ψηφιοποιημένα αρχεία χρόνου ασφάλισης; Δεν έχουν ευθύνη όσοι δεν προέβησαν σε μια πραγματική παρέμβαση στην ψηφιακή λειτουργία του, δεκαετίες τώρα, και ειδικά από την ένταξη της χώρας στο ευρώ, δυσκολεύοντας έτσι περαιτέρω την καθημερινότητα και εξυπηρέτηση των πολιτών;
Μήπως κάποιοι πολιτικοί ξεχνούν ότι ακόμα και το 2013-2014 κυριαρχούσαν εικόνες υποκαταστημάτων του ΙΚΑ όπου ασφαλισμένοι συνωστίζονταν απ’ τα άγρια μεσάνυχτα για να θεωρήσουν τα βιβλιάρια ασθενείας;
Ξεχνούν ότι με τις απανωτές χαριστικές ρυθμίσεις διόγκωσαν τις οφειλές των επιχειρήσεων σε δεκάδες δισ. ευρώ, δίχως προοπτική είσπραξης;
Ποιοι έπαιξαν τα αποθεματικά των ασφαλισμένων στο χρηματιστήριο, στα δομημένα ομόλογα, στη ρύθμιση του PSI;
Δεν είναι εικόνες ενός μακρινού παρελθόντος αυτές. Είναι πολύ πρόσφατες και όσοι έχουν την ευθύνη για εκείνη αλλά και για τη σημερινή κατάσταση κουνούν το δάχτυλο ως δήθεν αμέτοχοι σε ό,τι συντελέστηκε.
Πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν από 7.000 υπαλλήλους (όχι του τμήματος συντάξεων, αλλά όλου του ΕΦΚΑ) οι αλλεπάλληλες παρεμβάσεις οι οποίες έγιναν στο ασφαλιστικό σύστημα την τελευταία δεκαετία, με εκατοντάδες νομοθετικές ρυθμίσεις που δυσκολεύουν αντικειμενικά τον υπολογισμό σύνταξης, τη διαδοχική ασφάλιση, τον επανυπολογισμό, τα αναδρομικά, τη βεβιασμένη ενοποίηση των Ταμείων κ.ο.κ
Ούτε τα μέτρα του Project manager, της πολυδιαφημισμένης προσωρινής σύνταξης, της επαναφοράς συνταξιούχων υπαλλήλων, έλυσαν το πρόβλημα, κύριε Χατζηδάκη. Ηταν κι αυτά μια αποτυχία, όπως αποδεικνύει η μεγάλη αύξηση, σε σχέση με το παρελθόν, του αριθμού των εκκρεμών συνταξιοδοτικών φακέλων.
Διότι το πρόβλημα δεν είναι το… κρέας ή το λάδι, το αλάτι και τα συνοδευτικά μαγειρέματος σε μια τηλεοπτική εκπομπή τύπου Master chef, αλλά ότι λείπουν όλα τα υλικά από την κουζίνα προκειμένου να χρονομετρηθεί δικαίως η απόδοση και να υπάρξει αποτέλεσμα. Υπάρχει μόνο η… κατσαρόλα! Κι αν δεν μεριμνήσετε να είναι όλα τα υλικά μπροστά στον… μάγειρα, φαγητό δεν πρόκειται να φτιαχτεί στον χρόνο που ζητάτε.
* Μέλος Δ.Σ. ΠΟΣΕ ΙΚΑ ΕΤΑΜ, τ. πρόεδρος ΠΟΣΕ ΙΚΑ ΕΤΑΜ, τ. μέλος Δ.Σ. ΙΚΑ – ΕΦΚΑ
